Bekârlığın artması iyi oldu. Çünkü artık insanlar sırf pazar kahvaltısında karşısında biri otursun diye ömür boyu birbirlerinin sinir sistemini test etmek zorunda değil. İnsanlık nihayet “yalnız kalmayayım” ile “bu insanla gerçekten yaşamak istiyorum” arasında fark olduğunu keşfetti.
Üstelik standartlar yükseldi. Herkes duygusal zekâ, mizah, kariyer, sadakat, çekicilik, sosyal beceri, kişisel alan ve travmalarını çözmüş bir partner arıyor. Gayet makul. Tek küçük problem, tarif edilen kişinin Netflix dizilerinde bile yan karakter olarak zor bulunması.
Be a man.
- Lost at 25
- Broke at 27
- In shape at 29
- Rich at 32
- Unrecognizable at 35
Don't f*cking quit, bro. Life can go from 0 to 100 really quick.
Tanıdığınız 100 insanda 80 çeşit telefon olurdu. Fakat piyasalarda da biyoloji de aynı evrimsel yasalar geçerlidir. Aşırı çeşitlilik bir süre sonra kıyamete, kitlesel yok oluşa ve çeşitliliğin azalmasına yol açar.
Steve Jobs denen bir adam çıktı, herkesin sahip olmak istediği telefon sayısını 1’e düşürdü ve sahip olmaya değer telefon çeşidinin “1” olduğu dönem yaklaşık 15 yıl sürdü. Şimdi yine aynı evrimsel yasalar gereği çeşitlilik patlıyor.
#yanilgininicadi
Bekar kalın. Gerekirse sıkılın. Ama her konuşmayı güç mücadelesine çeviren, iletişim kurmak yerine sessizliği kontrol aracı olarak kullanan veya güven sunmadan sadakat isteyen biriyle çıkmayın. Eğer işler rahatsız edici hale geldiğinde ortadan kayboluyorlarsa, duygularınızı drama olarak nitelendiriyorlarsa veya tutarlılık olmadan bağlılık bekliyorlarsa, bu sevgi değil, kaçınmadır. Huzur sıkıcı değildir, sadece kaosa bağımlı insanlar için yabancı gelir.