ติดเพลง day one มาก ชอบท่อนที่บอกว่า ‘เริ่มจากการทักทายจากคนที่ไม่รู้ใจจนกลายเป็นโลกทั้งใบ’ เหมือนเล่าเรื่องราวของความรักแบบสั้นๆ เตือนใจได้ดีว่าในวันที่คสพมันกำลังแย่ ลองนึกถึง day one วันแรกที่รักกันมากๆดูก่อน ถ้าต้องเสียคนๆนี้ไป จะโอเคจริงๆใช่ไหม
อย่าไปคล้อยตามสังคมที่หลอมให้เราคิดว่าต้องมีแรงบันดาลใจลุกมาพัฒนาตัวเองตลอดเวลา ทำแค่วันที่อยากทำเหอะ เราก็เป็นแค่มนุษย์ มีวันที่หมดแรงบ้าง อยากนอนเน่าอยู่ในเตียงทั้งวันบ้างก็ปกติ เราไม่รู้สึกแบบนั้นไปตลอดหรอก อย่ารู้สึกผิดที่วันนี้ไม่มีแพสชั่น you’ll find your way back to it