“Siyasi ve toplumsal reformlara gereğinden fazla umut bağladık; ancak sonunda, en değerli varlığımızdan, manevi yaşamımızdan mahrum bırakıldığımızı anladık… Asıl kriz budur.”
Aleksandr Soljenitsin
"Bir şeyden aldığımız zevk, o şeyin ne olduğunu düşünmemizden güçlü biçimde etkilenir.
Pahalı olduğunu düşündüğünüzde şarabın tadı daha güzel gelir. Sevdiğiniz birinin yüzü size daha güzel görünür.
Taze olduğunu düşündüğünüzde yemeğin tadı daha hoş gelir. Bir tabloyu sıradan birinin yaptığına değil de Picasso ya da Rembrandt'ın şaheseri olduğuna inanırsanız, o tablo size daha güzel görünür.
Zevklerimiz; ister modern sanat gibi karmaşık, ister yemek ve cinsellik gibi içgüdüsel olsun, kültürümüz, inançlarımız ve aklımız tarafından derinden şekillenir."
Avukat Abdurrahman Alaca,
Şair Mahlası İle EDO DÊRAN’ın
Yeni Akış Dergisinin
Kasım 1966 tarihli 4 Sayısında yayınlanan meşhur REV şiiri,
vakitsiz ayrılığının 23 yılına ithafen,
REV
Ser me da girtin
Berbangeke kûr
Em du bira bûn
Eme bi dest vala
Stêrk hildiweşîyan
Dîkê subê hêj xewdabûn
Em du bira bûn
Ketîbûn pey belengazîya xwe
Derketibûn serê çîyan
Çîya nebêbext bûn
Mîna cendirma
Bi Pêxasbûn
Birçîbûn
Û ji belengazîya me ra
Vekiribûn hemêza xwe ya mezin
Çiya...
Siya me ji me ra bû heval
Yek ji çîyayê bilindê por sipî
Me zanîbû
Çîya nebêbext bûn
Mîna cendirma...
Helliya
Berfa zivistana reşe dirêj
Derbahar e naha
Gundi gişk derketin cot
Çar kod cehê me ma
Çelada…
Em du birane
Dudu jî tifingên Martenî
Ketin serê van çiya
Çiya nebêbext bûn
Mîna cendirma
Guhê me ne qiryayê
Dilê me tiji kul
Kes newêre ser me da bê
Mirata mirinê rû sar e
Dûrva tê xuyayî kulilkên zozanan
Û tê dengê șivan û gavanan
Gelo bigêhêjin em, wan çaxana
Zozana
Kotana
Gavana
Em du birane
Dudu ji tifingin Martînî
Ketine serê van çîya
Me zanîbû
Çiya nebêbextin
Mina cendirma.
Baranê dest pê kiriye
Îşev
Mina zalimeki heyanî subê
Be dewûdarbe
Rûbarê dunê da
Kevir û kûç deng dane hev
Ser me da tê çargav
Şev
Dîsa keti bîra min
Xezal
Porên zer
Çavên reş
Û kenê delalva
Gili gazînê xwe meyne ser me da
Reva me,
Reveke bê emane
Dest kul birîneke bêdermane
Em herdu bira
Derketin serê
Van çiya
Em du bira ne
Dudu jî tifingên Martînî
Ketin serê van Çiya
Me zanîbû;
Çiya nebêbext bûn
Mîna Cendirma.
#rev #edodêran #abdurrahmanalaca
@SevinAlaca
Doğruyu söyleyenin atını hazırlayın.
Fransız atasözüymüş.
Roger Garaudy Batı'nın yetiştirdiği büyük bir zekâ, dürüst bir entelektüel, cesur bir fikir adamı, yılmaz bir Don Kişot.
16 yıl Fransız parlamentosunda milletvekilliği yapmış, Komünist Parti'nin fikir babalarından, eserleri yüzbinlerce baskı yapan bir filozof.
70 yaşında Müslüman olduğunu açıklıyor. Yer yerinden oynuyor.
Filistin meselesinde siyonistleri karşısına alıyor. Ölüm tehditleri, mahkemeler, baskılar... Yılmıyor, doğru bildiğinden şaşmıyor.
İslam âlemi başta ilgi gösteriyor, sonra araya mesafe koyuyor. Onun doğruları geldiği yeri de rahatsız ediyor.
Sözünü söyledikten sonra atına binip giden bir kahraman olarak görüyorum Roger Garaudy'i.
Engellemeler olmasaydı bugün Jean-Paul Sartre'dan daha çok tanınırdı.
NİYE OKUMUYORUZ?
Okumuyoruz; çünkü bize okuma bir özgürlük, öğrenmek ve keşfetmek pratiği olarak değil, bir sınav tekniği olarak öğretildi.
Okumuyoruz; çünkü eğitim sistemi, önümüze konan metni anlamayı değil, yanıttan beklenen şıkkı bulmayı ödüllendiriyor.
Okumuyoruz; çünkü ekonomik düzen kitabı ihtiyaçtan çok lükse dönüştürdü, zamanı ise parçaladı. Bu zaman dilimleri arasında okuduklarını düşünmek, tefekkür etmek yok.
Okumuyoruz çünkü okumanın sonunda elde edilecek bilgi ve meslekî birikim yerine siyasal yandaşlık ve devletten geçinme -asalıklık- yoluyla geçinilebileceğini öğrendik.
Okumuyoruz; çünkü TikTok, Instagram ve YouTube bize düşünmeyi değil hazır seçenekler arasında gezinmeyi öğretti. Okumadığımız için eleştirel düşünce yetimizi kaybettik.
Okumuyoruz; çünkü ailede, okulda, kamusal alanda okuyan insanın itibarı yok. Bizi sürüden ayıran fark yabancı, hatta tehlikeli görülüyor. Bu yüzden bilgi, ülkemizde sosyal ve ekonomik değer olmaktan çıktı. Aydınımızı (entektüelimizi) 'entel-dantel' diye aşağılayacak kadar sıradanlığımız seviyesine düşürdük.
Ve en önemlisi: Okumuyoruz; çünkü okumak, kendimizle, toplumla, gerçeklerle yüzleşmektir. Biz ise yüzleşmek yerine izlemeyi ve bizden farklı olmayanları (sıradanları) onaylamayı seçiyoruz. Sürüden ayrılmaktan çekiniyoruz.
Modern insan gururla şöyle der:
“Artık kimseye boyun eğmiyoruz.”
Ama hayatın solgun sesi duyulur:
-Doğru; yalnızca kendi çıkar ve arzularınızın önünde diz çöküyorsunuz.
Artık, günümüzde, bir tür 'çiftlik-hayvanı' muâmelesi gören insan(lık) için gelinen nokta,
Jose Saramago'nun dediğidir:
“Tam anlamıyla insan gibi yaşayamıyorsak, en azından tam anlamıyla hayvan gibi yaşamamak için elimizden geleni yapalım.”
ASİMİLASYON ÜZERİNE
Bir halkı veya kültür kümesini, asimile edebilirsiniz (içinizde eritebilirsiniz) eğer ondan ekonomik, kültürel, siyasi, hukukî ve ahlaki yönden daha üstünseniz... Değilseniz, ayırımcılık yapıp aşağılamıyorsanız birlikte, eşit statüde, yaşayabilirsiniz. Bunları yapmayıp zorla size tabi olmasını istiyorsanız, direniş gösterir. Bu direnişi hiyanet olarak niteleyip, baskı ve şiddet uygalayıp, sürtüşmeyi tırmandırabilirsiniz. Kurban sadece insanlar değil, insanlık olur.
İnsan seni sevince iş-güç sahibi oluyor Şair oluyor mesela . Tütünü bırakıyor,tütün neyime zarar Keseme zarar,ciğerime zarar,sevdama zarar
. Seni sevmeseydim,ilkbaharı kodunsa bul gayrı İstanbul diye bir kent yoktu ki yeryüzünde Umut diye bir şey yoktu ki
#MetinEloğlu
xezalên tî avê vedixwin
ji golên çavên te
çûkên baskokirî
dilûsin li ser milên te
meşka xwînê ye ev dilê te
hevîrtirşê êvara ye kilê te
#RênasJiyan#kulûkulîlk