Vassilis Charalampakos

[FLORENTIA @florentiafl]

Βρισκόμαστε στο Scriptorium (το γραφείο αντιγραφής) της Μονής Στουδίου, στην Κωνσταντινούπολη του 834 μ.Χ.
Αδελφός Ιλαρίων, ένας νεαρός μοναχός και αντιγραφέας, αισθάνεται εξαντλημένος από την ορθοστασία και την προσπάθεια. Όμως δεν μπορεί να σταματήσει. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματά από πάνω του ο Μάγιστρος Θεόδωρος, ο αυστηρός επιβλέπων (βασικά ο Βιβλιοφύλακας) του μοναστηριού.
Το φως των κεριών τρεμοπαίζει. Ο Ιλαρίων έχει μπροστά του έναν αρχαίο, φθαρμένο πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. γραμμένο σε συνεχή μεγαλογράμματη γραφή χωρίς κανένα κενό.
Η αποστολή του είναι ιστορική: πρέπει να μεταφέρει το κείμενο σε μια νέα περγαμηνή, χρησιμοποιώντας τη νέα, γρήγορη μικρογράμματη γραφή και τοποθετώντας, για πρώτη φορά συστηματικά, τόνους και πνεύματα.
Τα μάτια του είναι κόκκινα από την κούραση. Διαβάζει τη γεμάτη κεφαλαία σειρά: "...ΟΥΚΕΣΤΙΝΑΝΘΡΩΠΟΣ..."
Το μυαλό του θολώνει. Πρέπει να πάρει μια απόφαση. Σκέφτεται το νόημα του κειμένου του Αριστοτέλη. Βουτάει την πένα στο μελάνι και γράφει στη νέα περγαμηνή: "οὐκ ἐστὶν ἄνθρωπος"...
Ο Μάγιστρος Θεόδωρος στέκεται από πάνω του, παρατηρώντας τη σελίδα με ένα μικρό κερί. Ξαφνικά, το βλέμμα του παγώνει στο σημείο που μόλις χαράχτηκε. Κοιτάζει τον Ιλαρίωνα στα μάτια με αυστηρότητα, δείχνει με το δάχτυλό του τη λέξη και μένει σιωπηλός, περιμένοντας από τον νεαρό μοναχό να καταλάβει μόνος του τι έκανε.
----------------------
Ίσως να καταλάβατε τι λάθος έκανε ο κουρασμένος μοναχός που μόλις δυο μέρες πριν είχε γράψει απελπισμένος στην άκρη της περγαμηνής που δούλευε : "Ἡ γραφὴ αὕτη ἐστὶ βάσανος τῷ ἀναγινώσκοντι, ἀλλὰ τριπλή βάσανος τῷ γράφοντι· τό μελάνι κακό, τό πετσί σκληρό, κι ο τόνος πήγε στραβά. Ἐλέησόν με, Κύριε..."
Στην κλασική αρχαιότητα, οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν τόνους. Η γραφή ήταν αποκλειστικά μεγαλογράμματη και συνεχής. Οι φυσικοί ομιλητές δεν χρειάζονταν σημάδια, διότι η αρχαία ελληνική δεν ήταν μια γλώσσα έντασης (όπως η σημερινή για παράδειγμα), αλλά μια μουσική γλώσσα.
Όταν ένας αρχαίος Έλληνας διάβαζε ένα κείμενο, αυτό δεν λειτουργούσε απλώς ως γραφή, αλλά ως μια ιδιότυπη μουσική παρτιτούρα. Τα σημάδια που εφευρέθηκαν αργότερα δεν ήταν γραμματικοί κανόνες, αλλά μουσικές νότες που καθοδηγούσαν το ύψος της φωνής:
- Η Οξεία ( ΄ ) ήταν μια ψηλή νότα, που ανέβαζε τη φωνή κατά ένα μουσικό διάστημα μιας πέμπτης καθαρής.
- Η Βαρεία ( ̀ ) ήταν η βασική νότα, που κρατούσε τη φωνή στο χαμηλό, φυσικό της επίπεδο.
- Η Περισπωμένη ( ͂ ) ήταν ένα μουσικό legato, ένας κυματισμός όπου η φωνή ξεκινούσε από ψηλή νότα και γλιστρούσε προς τα κάτω στην ίδια συλλαβή (γι' αυτό και έμπαινε μόνο σε μακρά φωνήεντα που είχαν τη χρονική διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το ηχητικό κύμα).
Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η γλώσσα, αρκεί να δούμε τη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι οι αρχαίοι για τον τονισμό: "Προσωδία" (από τις λέξεις προς + ᾠδή, που σημαίνει τραγούδι). Για τους αρχαίους Έλληνες, η προσωδία ήταν κυριολεκτικά "το τραγούδι που συνοδεύει τον λόγο".
Αυτή η λεκτική μελωδία δεν ήταν ίδια σε όλη την Ελλάδα. Κάθε διάλεκτος είχε τη δική της "παρτιτούρα". Η διάλεκτος των Σπαρτιατών (η Δωρική) ακουγόταν στους υπόλοιπους Έλληνες ως η πιο βαριά και τραχιά. Οι Σπαρτιάτες είχαν την τάση να κρατούν τη φωνή τους χαμηλά και να "σπρώχνουν" τη μουσική τους νότα προς το τέλος της λέξης (π.χ. έλεγαν ανθρώποι αντί για άνθρωποι ή πατερώ̃ν αντί για πατέρων), δίνοντας στην ομιλία τους έναν ρυθμό που έμοιαζε με στρατιωτικό εμβατήριο.
Όταν λοιπόν οι λόγιοι μιλούσαν για τους κανόνες της προσωδίας, δεν αναφέρονταν σε ξερούς γραμματικούς κανόνες, αλλά στους κανόνες της λεκτικής μελωδίας.
Με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική έγινε η διεθνής γλώσσα (Lingua Franca δηλαδή). Εκατομμύρια ξένοι έπρεπε να τη μάθουν, αλλά αδυνατούσαν να "τραγουδήσουν" τις λέξεις χωρίς οδηγό.
Γύρω στο 200 π.Χ., ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σχεδίασε για πρώτη φορά αυτές τις "νότες" πάνω στο χαρτί. Στόχος του ήταν να δώσει στους ξένους μια οπτική παρτιτούρα για να μην καταστρέφουν τη μελωδία της γλώσσας, αλλά και να διασώσει την απαγγελία των ομηρικών επών, καθώς η γλώσσα είχε αρχίσει ήδη να χάνει τη μουσικότητά της.
Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες μάθαιναν τα Ελληνικά ως σύμβολο ανώτερης μόρφωσης. Στη δική τους γλώσσα (τα Λατινικά) δεν είχαν τόνους, καθώς είχαν δυναμικό τόνο. Τι εννοώ; Χτυπούσαν κατά κάποιο τρόπο τη συλλαβή με την ένταση, περίπου όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Για να καταφέρουν να διαβάσουν τα ελληνικά κείμενα, βασίζονταν απόλυτα στην παρτιτούρα των τόνων του Αριστοφάνη. Ωστόσο, η δυσκολία τους να πετύχουν το ελληνικό τόνο ήταν παροιμιώδης, και συχνά οι Έλληνες λόγιοι σχολίαζαν τη "βαριά" λατινική τους προφορά.
Κατά τον 9ο αιώνα, οι Βυζαντινοί μοναχοί προχώρησαν στον μεταχαρακτηρισμό, δηλαδή τη μεταφορά όλων των αρχαίων κειμένων από τα κεφαλαία στα μικρά γράμματα (μικρογράμματη γραφή).
Αυτό έγινε για λόγους οικονομίας χώρου (η περγαμηνή ήταν πανάκριβη τότε) αλλά και ταχύτητας.Σε αυτή τη φάση, οι τόνοι και τα πνεύματα ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά σε κάθε λέξη. Η διαδικασία αυτή οδήγησε σε συχνά λάθη:
- Λέξεις που χωρίς τόνους έμοιαζαν ίδιες, αλλά άλλαζαν νόημα ανάλογα με τον τονισμό σαν το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή, ή σαν το ὅρος = κανόνας / ὄρος = βουνό. Λέξεις δηλαδή που ήταν "Ομόγραφες".
- Λόγω της κούρασης από τη συνεχή ανάγνωση των κολλημένων γραμμάτων, οι γραφείς μπέρδευαν γραμμές που τελείωναν με την ίδια λέξη, παραλείποντας ολόκληρες παραγράφους. "Ομοιοτέλευτο" όπως λέει και η ίδια η λέξη!
Παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε χάσει τη μουσικότητά της και είχε γίνει "δυναμική" ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, το πολυτονικό σύστημα επιβίωσε για πάνω από 1.000 χρόνια.
Αυτό συνέβη επειδή η τυπογραφία του 15ου αιώνα αντέγραψε πιστά τα βυζαντινά χειρόγραφα, αλλά και επειδή το πολυτονικό θεωρήθηκε το οπτικό "DNA" της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού.
Το σύστημα καταργήθηκε οριστικά τον Ιανουάριο του 1982 με την ψήφιση του μονοτονικού, κυρίως για την απλοποίηση της σχολικής εκπαίδευσης και τις τεχνικές ανάγκες της σύγχρονης τυπογραφίας και των υπολογιστών.
----------------------
Ορμώμενη από τη συζήτηση που συμμετείχα χθες (στην οποία ομολογουμένως πήγα τελείως απροετοίμαστη για το ύφος της και είπα τα "δικά μου" και εντυπωσιάστηκα από τα αρχεία του κ.Κεχρή - συγγνώμη, δεν έχω αναζητήσεις για να τον προσθέσω - και τον μεστό λόγο του διοργανωτή) είπα να σας δώσω σήμερα αυτό το κορυφαίο επίτευγμα εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, που θα το χαρακτήριζα ως "κοσμοϊστορική πολιτισμική κιβωτό"...
Καλημέρα σε όλους!

[Masih Alinejad @AlinejadMasih]

Hello everyone, this is a message from inside prison, from a young Iranian woman who is about to be executed. Please help me to amplify her voice before they hang her. 💔

«Remember my name, maybe I will not be able to speak again.»

This is the voice of Najmeh Amini, a 23 year old accounting student, speaking from Vakilabad Prison in Mashhad. In her voice message she says: «Be my voice. I am an innocent girl, a young woman full of hopes and dreams.»

Najmeh is one of the detainees of the January uprising .

She spent months in detention without a verdict, denied access to a lawyer of her choice and pressured during interrogation. In August, her trial was held at the Revolutionary Court of Mashhad on charges of «assembly and collusion» and «insulting sacred values.»

She said in her voice message that her death sentence was issued on September 16, 2026.

In her own words: «People, I only want justice and the chance to defend myself.» And this is her dream: «Before the rope ends my life, let me see my Iran prosperous and free.»

Be her voice and all of political prisoners, especially those at risk of execution.

#NajmehAmini
#StopExecutionsInIran

[Kosmas Marinakis @Kos_Marinakis]

Ο τουρισμός δεν είναι η λύση που χρειάζεται η ελληνική οικονομία.

[𝟑 𝐞̀𝐦𝐞 𝐎𝐞𝐢𝐥 @_3emeOeil]

📺 Quelqu’un a réussi à brancher une PlayStation 5 sur un téléviseur noir et blanc datant de 1949… et elle fonctionne réellement.

Pour faire communiquer ces deux époques, il faut évidemment une chaîne d’adaptateurs capable de transformer le signal numérique HDMI de la PS5 en un signal analogique exploitable par l’ancien téléviseur.

Le résultat est complètement surréaliste puisque des jeux conçus pour la 4K peuvent ainsi apparaître sur un minuscule écran cathodique monochrome.

[Vassilis Charalampakos @cvassilis1]

Η ιστορία είναι πραγματική! Η εικόνα προφανώς όχι! 😄

[Mark Lambert @sitsio]

Does anyone remember this amazing story? On July 2, 1982, a truck driver from California flew 16,000 feet into the sky in a lawn chair. Larry Walters, 33, from San Pedro, had dreamed of flying his whole life. He bought 42 eight-foot helium weather balloons, tied them to a regular Sears lawn chair, strapped on a parachute, packed a BB gun to pop balloons to descend, a CB radio, sandwiches, and a six-pack of beer.
He expected to float a few hundred feet above his backyard. He cut the rope and shot up like a rocket — to 16,000 feet. He drifted directly into the main approach path for LAX. Two airline pilots radioed the tower: they had just passed a man in a lawn chair holding a gun at 16,000 feet. For 45 minutes, he floated over Los Angeles, freezing cold, too scared to shoot balloons because he might fall. Finally, he started popping balloons one by one and slowly descended.
He landed tangled in power lines in Long Beach, California, causing a blackout. When police arrested him, they asked why he did it. He said, "A man can't just sit around." The FAA fined him $4,000. He became a national folk hero — Lawnchair Larry — and inspired the movie Up.

[XpressTR @XpressTR]

Polis tarafından durdurulan adamın iki köpeği de sahibini taklit ederek patilerini duvara koydu. Polisler, köpeklerin bu hareketi karşısında kahkahalarını tutamadı.

[Panagiotis G. Pavlos @PGPavlos]

Αντιγράφω εδώ την είδηση διότι πολλοί δεν ανοίγουν τους συνδέσμους. Αλλά αυτή είναι η ΑΛΗΘΗΣ ΕΛΛΑΔΑ:

«Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία για τον εποχικό πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη που έχασε την ζωή του στην #Πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο που εκφώνησε ο πατέρας του, Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης.
Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, ο π.Εμμανουήλ, μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο του 25χρονου γιού του είπε τα εξής:

"Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.

Παντελή μας πολυαγαπημένε,

Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων έχει επίκεντρο εσένα. Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας να συμπροσευχηθεί για σένα. Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές σε μια μυριόστομη συγχορδία και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού.

Νομίζω όμως, πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα. Τα γνωρίζεις! Τα βλέπεις! Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.

Εμείς, η οικογένεια σου ζούμε τις πιο οδυνηρές, τις πιο τραγικές στιγμές της επίγειας ζωή μας αφού εσύ, ένα ακριβό και πολυαγαπημένο μέλος της δεν βρίσκεται ανάμεσα μας, έτσι όπως σε είχαμε συνηθίσει.

Η θυσία σου στο βωμό του καθήκοντος για τον πλησίον, νομίζω ότι έγινε αιτία της κάθαρσης, της όποιας κηλίδας υπήρχε στην ψυχή σου. Και με ψυχή αστραφτερή και χιτώνα αμόλυντο, έσπευσες με τη συνοδεία του φύλακα αγγέλου σου για τα Ουράνια δώματα.

Τώρα, απολαμβάνεις και γεύεσαι όλα όσα άκουσες και έμαθες από την Εκκλησία την οποία από μικρό παιδί με πολλή αγάπη, πρόθυμα υπηρέτησες. Όλα λοιπόν ήταν αλήθεια! Πάσα η αλήθεια!

Στο εξής θα συναντιόμαστε στην προσευχή, στην Ιερή Πρόθεση, στη Θεία Λειτουργία. Παντού πια θα ήμαστε μαζί. Αχώριστοι. Θα προσευχόμαστε για σένα και εσύ θα λάβεις την άδεια να προστατεύεις τα αδέρφια σου.

Σας ευχαριστούμε όλους που είσαστε κοντά μας σ’ αυτές τις δραματικές και οριακές για τον άνθρωπο στιγμές. Νοιώθουμε δέσμιοι της αγάπης σας. Σας παρακαλούμε μέσα από την καρδιά μας όταν προσεύχεστε, να μνημονεύετε, μαζί με ονόματα των αγαπημένων σας, και τον Παντελή μας. Αυτό θα είναι το ακριβότερο και πολυτιμότερο δώρο που θα κάνετε και σε εκείνον και σ’ εμάς.

«Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται, Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επι μνήματος».

Με αυτή τη βεβαιότητα, πολυαγαπημένο μας παιδί, σε αποχαιρετούμε προσωρινά. Θα ξανασυναντηθούμε στον Ουρανό. Θα ξανασμίξουμε όλοι μαζί. Αυτός ήταν πάντοτε ο στόχος μας, αυτός είναι ο προορισμός μας.

Επίτρεψε μου, ως πατέρας, να σου δώσω την τελευταία συμβουλή. Κάνε και εκεί από τον Ουρανό, όπως έκανες και στη γή, με φιλότιμο και υπευθυνότητα το έργο που θα σου ανατεθεί. Ως πυροσβέστης, να σβήνεις στους ανθρώπους τις πύρινες φλόγες της αμαρτίας, ως τερματοφύλακας να διαφυλάττεις τους νέους και τα παιδιά από τα ύπουλα δίκτυα του Διαβόλου και ως καταδρομέας του Θεού, λοκατζής, να προστατεύεις την πατρίδα μας και τον κόσμο ολόκληρο από κάθε εισβολή του κακού.

Παντελή μας αγαπημένε, ο Χριστός Ανέστη!

Ζήσε μέσα στο ανέσπερο Φως της Αναστάσεως.

Στον ολόφωτο χώρο που από τη γέννηση και τη βάπτιση σου προορίστηκε για σένα.

Zήσε σε μια διαρκή Λαμπρή!

Το αξίζεις, και δίκαια σου αποδόθηκε από τη Δικαιοσύνη του Τρισαγίου μας Θεού.

Χριστός Ανέστη Παντελή μας!

Καλό Παράδεισο!

Αθάνατος"!»

https://t.co/pQsM1vCIdg

[Epic Maps 🗺️ @theepicmap]

When a mountain vanished in seconds.

Mount St. Helens, May 18, 1980

[Πρόεδρος Κατουρλίδες @Kostas_Thoneick]

ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΡΕ ΦΙΛΕ 🙌🏻🙌🏻🙌🏻

[Μολών Λαβέ @wwwmolwnlavecom]

Ο Λεωνίδας της Κερύνειας, ένας ήρωας που έγινε θρύλος.
Ο Λεωνίδας της Κερύνειας δεν κρατούσε δόρυ, αλλά έφερε το θάρρος και το ατρόμητο βλέμμα του ήρωα των Θερμοπυλών.
Νικόλαος Κατούντας, Λοχαγός Καταδρομών. Αντιμετώπισε τον εχθρό κατά μέτωπο και πολέμησε μέχρις εσχάτων. Ένας άντρας στάθηκε ψηλά με το δάκτυλο σταθερά στη σκανδάλη, έτοιμος να υπερασπιστεί την πατρίδα του. Με λίγους άντρες στο πλευρό του, κράτησε τη θέση του. Γι’ αυτόν, η τιμή και η ελευθερία ήταν αδιαπραγμάτευτες.
Όταν οι μονάδες πεζικού άρχισαν να υποχωρούν, ρώτησε έναν στρατιώτη:
Πού είναι ο εχθρός;
Ο στρατιώτης απάντησε:
Είναι πολλοί, πάρα πολλοί.
Ο Κατούντας απάντησε με ψυχραιμία:
Δεν σε ρώτησα πόσοι είναι, αλλά πού είναι.
Ήξερε ότι δεν μπορούσαν να σταματήσουν τον εχθρό, αλλά έμεινε σταθερός, με ανιδιοτελές θάρρος και διέταξε τους άντρες του
Φύγετε, οι μητέρες της Κύπρου θα μαυροφορεθούν, δεν θέλω να ‘ναι οι δικές σας.
Τα τελευταία του λόγια από τον ασύρματο ήταν αποφασιστικά:
Είμαστε περικυκλωμένοι, δεν υποχωρούμε.
Έμεινε πίσω μόνος του. Σφράγισε τον όρκο του για ελευθερία με το αίμα του. Η θυσία του παραμένει για πάντα χαραγμένη στις καρδιές των Ελλήνων!

[Robinstick @RobinstickC]

Un padre grabó a su hija el primer día de colegio y el primer día de universidad

[Tansu Yegen @TansuYegen]

Anyone claiming drawing talent deserves instant respect.

[Vassilis Charalampakos @cvassilis1]

@florentiafl Θαυμάζω το κουράγιο σας! 😃

[giorgospolychrono @giorgospolys]

Ο Αρτέμης Σώρρας καλωσορίζει τον Ελον στο κλαμπ των τρισεκατομμυριούχων

#Artemissorras #spaceX #ElonMusk
#Trillionaire #twitterGR

[Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association @Krasaki_Tsou]

Ο ΔΟΞΑΠΑΤΡΗΣ ΒΟΥΤΣΑΡΑΣ, Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΚΑΣ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ

1)Είναι 1205, η Κωνσταντινούπολη έχει πέσει μπροστά στην συμμαχία Σταυροφόρων και Ενετών, η κατανομή και κατάκτηση της εύφορης Ρωμανίας από τους Λατίνους έχει ξεκινήσει. Μοριάς, η σημερινή Πελοπόννησος,

[Vassilis Charalampakos @cvassilis1]

@mariathena Τι μου θυμίσατε! Έχω παρελάσει "άπειρες" φορές σαν μάθητης στην Σπάρτη! Και του χρόνου.

[Andreas Frangos @AFrangos]

Ελένη Χριστοφορίδου, αγωνίστρια της ΕΟΚΑ, φυλακισμένη και αυτή, μιλά για τη νύκτα του απαγχονισμού του Παλληκαρίδη. Αυτοί ήταν οι απλοί Κύπριοι τότε. Αυτοί ήταν οι νέοι της Κύπρου το 1955-59. Ακούστε την.

[NIKOS ANADIOTIS @ANADIOTISNIKOS]

Σαν σήμερα, το 1957 εκτελείται δια απαγχονισμού από τους Άγγλους στην Κύπρο, ο μαθητής Γυμνασίου Ευαγόρας Παλληκαρίδης,18 ετών.

Στην δίκη του ο Παλληκαρίδης παραδέχτηκε με ηρωικό τρόπο την ενοχή του, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο στους δικηγόρους του να τον υπερασπιστούν.

«Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο.» Στο τελευταίο του γράμμα δήλωσε: «Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος την μοίρα μου. Ίσως αυτό να 'ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί»

Ήταν ο νεαρότερος, αλλά και ο τελευταίος αγωνιστής που απαγχονίστηκε από τους Άγγλους. Ο απαγχονισμός του έγινε τα μεσάνυχτα 13 προς 14 Μαρτίου. Ο τάφος του βρίσκεται στα Φυλακισμένα Μνήματα στην Λευκωσία.

Στην φωτογραφία βλέπουμε τον Βαγορή να εξομολογείται λίγη ώρα πριν περάσει στην αιωνιότητα.
ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ – ΑΘΑΝΑΤΟΣ!🇬🇷🇬🇷🇬🇷

#Παλληκαρίδης #Ένωσις #Αναδιώτης #ΝΙΚΗ

[Yannis V. YAYLALİ @yannisvyaylali]

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απελαύνει τον ΕΛΛΗΝΑ Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί

https://t.co/UblpHjQK9M