Danielle Renes

#informatieldelen #werkaanjegezondheid #dipper #natuurliefhebber #verzuimcoordinator #maatschappelijkestage

[Max von Kreyfelt @MaxVonKreyfelt]

Column: Wanneer wordt een land gevaarlijk voor zijn eigen burgers?
Max von Kreyfelt

Een land wordt niet gevaarlijk omdat er veel criminaliteit is.

Een land wordt gevaarlijk wanneer burgers hun eigen overheid steeds minder kunnen vertrouwen.

Nederland was ooit een land waarin de overheid geacht werd de burger te beschermen. Tegenwoordig vragen we ons af wie ons beschermt tégen de overheid.

Vraag het de ouders uit de toeslagenaffaire, die ten onrechte als fraudeurs werden behandeld.

Vraag het de Groningers, die jarenlang moesten wachten voordat de schade aan hun huizen serieus werd genomen.

Vraag het de boeren, die zich van voedselproducent ineens tot milieuprobleem zagen verklaard.

Vraag het de duizenden mensen die jarenlang op een WIA-, UWV- of jeugdzorgbesluit moesten wachten, terwijl hun leven ondertussen stil kwam te staan.

Vraag het de ondernemers die verdwalen in een wirwar van regels, vergunningen en veranderende wetgeving.

Vraag het de bewoners van Ter Apel of Budel, die keer op keer horen dat de situatie onhoudbaar is, maar nauwelijks verbetering zien.

Vraag het de slachtoffers van geweld of georganiseerde misdaad die ervaren dat rechtszaken jaren duren, terwijl de capaciteit bij politie en justitie onder druk staat.

Vraag het de mensen die tijdens corona hun bedrijf moesten sluiten, hun baan verloren of familieleden niet mochten bezoeken. Of je het beleid nu goed of fout vond, het liet zien hoe diep de overheid kan ingrijpen in het dagelijks leven.

En vraag het ten slotte aan de belastingbetaler.

Die ziet hoe miljarden verdwijnen in mislukte ICT-projecten, weggeefacties naar criminele regeringen, ontspoorde subsidies, hersteloperaties en beleidsfouten, terwijl voor een vergeten formulier of een kleine belastingschuld de overheid vaak geen millimeter toegeeft.

Dat is misschien wel de grootste verandering.

Een overheid die fouten maakt
moet dat in openheid erkennen.
Want iedere overheid maakt fouten.

Maar dat fouten aan de top geen persoonlijke gevolgen hebben, terwijl fouten van burgers direct voelbaar zijn.

Dat betekend het einde van een rechtsstaat, die wordt afgemeten aan de manier waarop de zwakste burger wordt behandeld.

Dat is het eindvonnis van de beschaving. En daarmee van diezelfde overheid.

📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1

[Superjan @superjan]

Overal hangt de Nederlandse vlag op zijn kop.
Als teken van nood, onvrede en verzet. Fotografeer ze zodat de main stream er niet meer onderuit kan.

Niemand vogelvrij.
Vandaag de boeren,
morgen wij.

[Marianne Zwagerman 💟☮️ @mariannezw]

Het stopt niet bij de boeren.
Ze willen ons allemaal wegjagen.

Niemand vogelvrij.
Vandaag de boer.
Morgen jij.

https://t.co/D7cpQEfTH0

[Sander Sassen @SanderSassen]

Bestuurlijk Nederland op z'n smalst. Het Hoogheemraadschap van Delfland loost per uur zo’n 10.000 kuub gezuiverd rioolwater in de Noordzee. De glastuinbouw heeft daarvan slechts 500 kuub nodig om een ramp te voorkomen, maar de ambtenaren weigeren.

Bron: https://t.co/kUZazi0f5y

[Max von Kreyfelt @MaxVonKreyfelt]

Column: De kwestie-Boekholt

De kwestie-Boekholt gaat niet alleen over één vrouw.

Ze gaat over een overheid die integriteit predikt aan de onderkant en promotie organiseert aan de bovenkant.

Dat is inmiddels een patroon geworden.

Wie als burger een formulier verkeerd invult, loopt het risico jarenlang door de overheid te worden achtervolgd. Wie als ondernemer een fout maakt, krijgt inspecties, boetes en dwangsommen. Wie als ambtenaar aan de verkeerde kant van de hiërarchie staat en misstanden meldt, ontdekt hoe een organisatie zich ineens tegen de boodschapper kan keren.

Maar hoger in de bestuurslagen lijken andere natuurwetten te gelden.

Daar worden pijnlijke dossiers zelden afgesloten met politieke verantwoordelijkheid. Ze verdwijnen in evaluaties, onderzoeken, communicatieplannen en zorgvuldig geformuleerde persverklaringen. Daarna volgt vaak geen stap terug, maar een stap omhoog.

Dat maakt de discussie over Elanor Boekholt groter dan haar persoon.

Want als bestuurders ondanks aanhoudende publieke vragen, kritische media en langdurige discussies over hun handelen toch blijven doorstromen naar steeds hogere functies, ontstaat een ongemakkelijke vraag.

Waar ligt in Nederland de grens voor bestuurlijke verantwoordelijkheid?

Bestaat die grens eigenlijk nog wel?

Het merkwaardige is dat de overheid burgers voortdurend oproept verantwoordelijkheid te nemen. Betaal op tijd. Meld alles. Wees transparant. Werk mee. Houd je aan de regels.

Allemaal redelijke verwachtingen.

Alleen lijken ze steeds minder te gelden voor de mensen die ze zelf bedenken.

Misschien is dat wel de echte bestuurscrisis.

Niet dat bestuurders fouten maken. Dat gebeurt overal waar mensen werken.

Maar dat er aan de top een cultuur lijkt te zijn ontstaan waarin verantwoording iets is voor de mensen die géén macht hebben.

Voor de rest bestaat er een carrièreladder.

En soms bekruipt je de gedachte dat iedere trede is gemaakt van een rapport waar niemand ooit iets mee heeft gedaan.

📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1


[Van Emmerick Kris @VanEmmerickKris]

Nederlandse 🇳🇱 boer heeft in de gaten wat er ECHT aan de hand is….
Er is GEEN stikstofprobleem‼️

[Saskia 🙋🏼‍♀️ Het wolken vrouwtje ☁️ @SaskiaHeijden]

Records breken vaak niet door de zon overdag, maar door isolatie in de nacht. De data toont dat extreme nachttemperaturen samengaan met de opbouw van fijnstof en contrail-cirrus. Deze deken blokkeert de uitstraling en versterkt zo de grondtemperatuur. 📊📉 #metenisweten

[Peter Reitsma @ReitsmaPeter]

Gordiaanse Knoop
Na weer een dag met warm weer, fietsen we 's avonds nog een rondje over de mooie Veluwe. Deze keer niet het bos in, maar meer de open stukken net erbuiten.
De zwaluwen boven onze hoofden hebben genoeg te eten en verderop lopen vier ooievaars, als inspecteurs in zwart-wit uniform, twee aan twee over het boerenland op zoek naar wat naar hun gading is. Met de biodiversiteit lijkt het dus wel goed te zitten.
Dat de mensen van hun omgeving houden, blijkt wel uit de ijzeren emmer met het opschrift "Samen houden we het hier schoon" langs de kant van de weg.
We fietsen in de buurt van Eerbeek als ik ineens mijn broekzak hoor zeggen: "U nadert knooppunt 56, het volgende knooppunt is 57." Ik weet nog wel dat we vroeger aan de hand van een papieren brommer- en fietskaart en ANWB-paddenstoelen zelf onze weg moesten zoeken, tegenwoordig is dat een stuk makkelijker. Alles is precies uitgewerkt, tot op de meter waar je het beste langs kunt rijden. Als je goed luistert naar de vrouwenstem op de telefoon, kan het bijna niet meer misgaan.
We fietsen verder, een omgekeerde vlag en een spandoek met de tekst "Wij beschermen al generaties lang de natuur, maar wie beschermt ons?" Een vraag die in heel Nederland, maar zeker hier op de Veluwe actueel is.
Op dat moment besef ik hoe merkwaardig het eigenlijk gesteld is in Nederland. Wij fietsen hier als toeristen aan de hand van een heel netwerk van knooppunten met duidelijke aanwijzingen waar we langs moeten om de mooiste plekjes te zien die de Veluwe ons te bieden heeft, terwijl er verderop boeren langs de snelweg staan om aandacht te vragen voor hun levenswerk, het recht om gewoon boer te mogen zijn.
Voor deze boeren is er geen knooppuntenroute die hun een begaanbare weg wijst. Zij moeten het doen met een Gordiaanse knoop, waarbij ieder stukje touw weer uitkomt bij hetzelfde probleem, of de problemen alleen maar groter maakt.
Onder het voorwendsel dat de natuur er slecht voor staat, ja op instorten staat, is de politiek via rechtszaken haar zeggenschap kwijtgeraakt over de openbare ruimte en de natuur. Toeristen zien niet dat de natuur op instorten staat, en de mensen die er zelf wonen, de mensen die ertoe doen, die van de ijzeren emmer, die met het spandoek in de wei, die zien het niet.
Politiek die dicht bij de mensen staat en zich aan hen verantwoordt, moet weer over deze problemen gaan, en niet een verre bestuurder of rechter.
Een Gordiaanse knoop maak je niet los door wat te sleutelen aan dit regeltje of die maatregel. Alexander de Grote maakte de knoop los door hem met een slag van zijn zwaard door te slaan. Ik hoop dat er verstandige beslissingen genomen worden, anders is het maar net wie, net als Alexander de Grote, het zwaard pakt.
Ondertussen scharrelen de zwart-witte ooievaars rustig door en vliegen de zwaluwen al duikend door de lucht. Nee, aan de natuur ligt het niet.
#Veluwe #Boerenprotest #Landbouwbeleid #Natuurbeleid #LokaleDemocratie #Platteland

[Jan Cees Vogelaar. @JanCeesVogelaar]

Leestip voor liefhebbers van natuur en voor ecoalarmisten
Alle voetjes komen dan weer beetje op de vloer @ministerLVVN @MinPres @minlvvn @LNVTweedeKamer

[➡️ Robert de Vries @weermanrobert]

Over anderhalve week hebben we in Nederland een #zonsverduistering tot 90%! Het is de grootste sinds 11 augustus 1999 en de volgende keer is pas in 2081! Komende anderhalve week extra updates of het (hopelijk) helder genoeg is voor deze bijzondere gebeurtenis.

[ir. Wouter de Heij @deheij]

Hoe de BEREKENDE depositie afnam tussen 2005 en 2024 https://t.co/1hF4DULJwu via @YouTube

Ik heb me dit filmpje en toelichting duidelijk gemaakt dat de BEREKEND depositie al flink lager is in Nederland. Krampachtig met stikstof al enig drukfactor (in het juridische en beleidsmatige) dossier blijven hangen is wat mij betreft verkeerd.

@StikstofInfo

[Gerard Hendrikzn @GerardVenema]

Er is in Nederland een nieuw beroep ontstaan: gelegenheidsboer.

Je herkent ze meteen. Ze hebben nog nooit een hectare bewerkt, een kalf geholpen, een oogst zien mislukken of een vergunningstraject doorlopen… maar weten wél precies hoe boeren moeten boeren.

Met veel overtuiging. En vooral vanaf veilige afstand.

Als bestuurder én als boer kijk ik daar met verbazing naar. Natuurlijk is de landbouw niet perfect. Natuurlijk moeten we blijven verduurzamen. Dat doen boeren overigens al generaties lang: met minder grondstoffen, minder emissies, hogere opbrengsten en steeds meer aandacht voor bodem, water en biodiversiteit. Niet omdat iemand op X of aan een talkshowtafel dat roept, maar omdat ons eigen bestaan ervan afhangt.

Het lijkt soms alsof kennis is vervangen door meningen. Alsof een paar hashtags zwaarder wegen dan tientallen jaren praktijkervaring en wetenschappelijk onderzoek.

Daarom een eenvoudige uitdaging.

Lees eerst eens Louise Fresco.

📚 Hamburgers in het paradijs: waarom moderne landbouw juist miljarden mensen uit de honger heeft geholpen.
📚 Nieuwe spijswetten: waarom voedsel nooit zwart-wit is, maar altijd een afweging tussen natuur, klimaat, economie en gezondheid.
📚 Ons voedsel: waarom innovatie, wetenschap én vakmanschap onmisbaar zijn voor een duurzaam voedselsysteem.

De rode draad? Complexe problemen lossen we niet op met slogans, maar met kennis.

Misschien moeten we stoppen met doen alsof de mensen die ons voedsel produceren het probleem zijn, en hen weer behandelen als onderdeel van de oplossing.

Want de beste stuurlui staan niet aan wal.

Ze zitten tegenwoordig op social media.

#boer

[𝒮𝒶𝓃𝓃����🌪 @Miss_Royal73]

🧾 Beste minister #VanEssen,

U heeft besloten uw brief niet van tafel te halen. Volgens u is er na zeven jaar stilstand eindelijk tijd om door te pakken.

Maar minister, wij praten óók al zeven jaar. Zeven jaar waarin #boeren keer op keer aan tafel zijn gegaan, alternatieven hebben aangedragen en geprobeerd hebben mee te denken. In de beleving van veel boeren is er nauwelijks geluisterd en wordt beleid alsnog #doorgedrukt, met ingrijpende gevolgen voor onze bedrijven, gezinnen en de toekomst van de agrarische sector.

Nu u weigert uw koers te wijzigen, ziet de agrarische sector zich genoodzaakt de druk verder op te voeren.

Daarom zullen op maandag 3 augustus om 21.00 uur nieuwe #acties plaatsvinden. 🚜 🚜

Aan alle burgers willen wij nu alvast onze excuses aanbieden voor eventuele hinder. Niemand voert actie voor zijn plezier. Wij hadden liever gezien dat de minister had gekozen voor oplossingen die op draagvlak konden rekenen.

Vindt u het vervelend dat u in een file staat of overlast ervaart? Richt uw ongenoegen dan op het beleid dat volgens ons tot deze situatie heeft geleid. Wij voeren deze acties omdat veel boeren zich genoodzaakt voelen op te komen voor hun bedrijven, hun gezinnen en de voedselproductie van Nederland.

Deze acties zijn niet bedoeld om burgers te treffen. Ze zijn bedoeld om duidelijk te maken dat een sector die zich al jarenlang niet gehoord voelt, zich niet langer stilhoudt.

Wij blijven opkomen voor onze toekomst. Omdat zwijgen geen optie meer is‼️

[Ingeniero Atleta | Kaizen @ingenieroatleta]

La DIFERENCIA entre el modo FRÍO ❄️ y el modo SECO 💧 del AIRE ACONDICIONADO:

Modo Frío
• Su objetivo es bajar la temperatura hasta los grados que le pides.
• El compresor trabaja a plena capacidad hasta alcanzarlos.
• Tú controlas la velocidad del ventilador.
• Quita humedad, pero solo como efecto secundario.
• Es el modo que más consume.

Modo Seco 👇

[Ingeniero Atleta | Kaizen @ingenieroatleta]

Modo Seco 💧
• Su objetivo es quitar humedad, no bajar grados.
• El compresor trabaja a baja capacidad o por ciclos, según el equipo.
• El ventilador va lento a propósito: aire lento = más condensación.
• La temperatura baja poco. No es lo que busca.
• Consume menos por hora de funcionamiento. Cuánto menos depende del aparato.

[Hans van Tellingen @hansvantelling]

Interessante constateringen van de Amerikaanse regering: covid kwam uit het lab. Nu ook officieel.

[Marianne Zwagerman 💟☮️ @mariannezw]

Niemand vogelvrij
Vandaag de boer
Morgen jij

De boer is je noodpakket!

#RedHetPlatteland

Teken de petitie: https://t.co/L2914XVwze

[Van Emmerick Kris @VanEmmerickKris]

Zonder boeren vreten we hier straks allemaal buitenlandse troep.
Het roer moet niet om, het moet volledig worden omgegooid.
Terug naar het gezonde verstand, terug naar de praktijk.

[Remco @Remcobus1967]

TERUG NAAR DE MENSELIJKE MAAT !

“Ik stel professionals graag één simpele vraag: welk gedeelte van jouw werk is menselijk en welk gedeelte is technisch? Bij boekhouders werd het stil. Bij controllers werd het stil. En een paar maanden geleden in New York, bij een zaal vol journalisten, werd het zéér stil.

Het patroon is overal hetzelfde. Het technische gedeelte van ons werk, het verwerken van dossiers, het opstellen van rapporten, het analyseren van data, dat gaat AI razendsnel overnemen. Daar hoeven we ons geen illusies over te maken.

Op dit moment merk je het als een versnelling: je werk gaat sneller, het wordt beter, en je bent er blij mee. Maar op een gegeven moment gaat je werkgever dat ook doorhebben.

De echte vraag is wat er overblijft als je het technische weghaalt. En dan zie je iets fascinerends: bij de arts wordt het menselijke gesprek belangrijker dan de diagnose, bij HR draait het om coaching in plaats van dossiers, en zelfs in de kroeg wil je liever de kastelein met zijn verhalen dan een robot die bier tapt.

Wat overblijft is precies datgene wat AI niet heeft: een ziel, menselijkheid, het vermogen om iemand echt te raken in een gesprek. Dat wordt niet het restje dat overblijft na de automatisering. Dat wordt het fundament van werk in de toekomst.”

[Helma Lodders @HelmaLodders]

“Ik vecht voor mijn toekomst.”
In Nederland staat de toekomst van duizenden gezinnen op het spel. Niet alleen die van de boer. Als de boer verdwijnt, raakt dat de handelaar, de transporteur, de voerleverancier, de dierenarts, de bakker, de slager, de school, de sportvereniging en uiteindelijk het hele platteland.

Dit gaat allang niet meer alleen over landbouw. Het gaat over voedselzekerheid, rechtszekerheid en het behoud van het Nederland dat we kennen en waar we trots op zijn!

Dit beleid sloopt het platteland. Daarom is er maar één conclusie: de kabinetsbrief moet van tafel. #RedhetPlatteland