یکی میتونه یه ابزار هوش مصنوعی درست کنه که تصویر قالی رو بهش بده و بگه قالی مربوط به کجاست؟
حالا اهل ذوق و اصالت بفرمایید این قالی کجاست؟
ببینیم کی برنده میشه 🙂
یکی از عجیبترین عطرهایی که فروختم، Grey Flannel بود، سال ۲۰۱۷.
مشتری به یکی از مغازهها سفارش این عطر رو داده بود.
من از خیلی سال قبل یادم بود که توی تهران دیده بودمش، ولی هیچ تجربهای از بوش نداشتم.
تهیهش کردم و روزی که به مشتری زنگ زدن بیاد عطرش رو ببره، منم رفتم ببینم کیه که دنبال این عطره.
یه آقای مسن، شیک و خوشپوش؛ کتوشلوار و کراوات، درست شبیه جنتلمنهای انگلیسی.
خوشوبشی کردیم و با اجازهش از عطر تست کردم و 🥸🥸
فقط به همون تیپ، همون عطر میاومد.
بوی دکتر واتسنِ شرلوک هلمز و سر آرتور کانن دویل رو میداد(دکتر واتسونِ قدیمی)
اصلاً خود عطر هم همون وایب رو داشت؛ یه شیشه مشکی، ساده و تمیز، داخل یه کیسه از پارچه فلانل طوسی.
انگار یه جنتلمن انگلیسی رو تبدیل به عطر کرده بودن.
عطر گری فلانل سال ۱۹۷۵ توسط برند جفری بین، طراح لباس آمریکایی معرفی شد.
ترکیبی عجیب از بنفشه، سبزی خیلی تلخ و تند گیاه و خزه؛
از اون عطرها که قرار نیست همه دوستش داشته باشن.
جالبه که این عطر سال ۱۹۷۶ جایزه FiFi هم گرفته و عطر نسبتا تاثیرگذاریه و البته سالهاست جزو عطرهای اقتصادی بازاره.
هنوزم گری فلانل رو با اون آقای خوشتیپ به یاد میارم.
عکس هم مال همون وقته.
#عطرنامه
حیفم آمد با شما به اشتراک نگذارم، اتاق فرمان نیروگاه افسانهای برق تمبی در مسجدسلیمان، نخستین نیروگاه بخار تولید برق در خاورمیانه که صد سال از عمر آن میگذرد.