Bu oyun bana çok üzücü geliyor nedense. Sanki gerçek bir hayatı yaşıyor ve ölüyor gibiyim. Hayatlarımızın gerçekte de böyle olması ve ne zaman öleceğini bilmeyince yaşamak istediklerini yasayamadan ölmenin pişmanlığı vurdu.
Dünya üzerinde herhangi bir ülkede herhangi bir kişi olarak doğup verdiğiniz kararlarla hayatınızı şekillendirdiğiniz bir site. Bir yandan çok eğlenceli, bir yandan da hüzünlü. Ben Endonezya kırsalında doğup zar zor okuyarak şehre göç eden ve 97 yaşına kadar yaşayıp 2 çocuğu, 4 torunu olan bir kadın olarak vefat ettim.
https://t.co/pKlVuNM1DV
türkiye'de üniversite okudum, zeynep'le evlendim, ömrüm profesör olarak atanmayı beklemekle geçti, atanamadım, bir kızım, iki kedim ve bir köpeğim oldu, sigarayı anca 75 yaşında bıraktım (ölüm nedemini tahmin edin).
satranç falan oynadım, pek param olmadı, insanlara elimden geldiğince yardım etmeye çalıştım, birkaç hanımefendi bana yürüse de zeynep'i aldatmadım.
iyi bir insan olsam da kimsenin umrunda değildim muhtemelen.
bir dahakine kötü bir adam olucam:)
Hocaya kendimi anlatmaya çalışıyorum. İtalyan ama ingilizce bilen adamla ingilizce anlasamiyoruz. Bu İtalyanlar ne salak diyorum kendi kendime. Sonra okula gitmeyi bırakıyorum. Son.
Bir bizim başımıza gelmiyor böyle hikayeler. ilk İtalya'ya gidişim, 22 yaşındayım, İngilizcem var sadece. Bi dersin labina gideyim dedim. Okul nerde bilmiyorum. Hocalara mail atıyorum bakan yok. Okula kendim gidiyorum kayboluyorum. Sonunda söve söve labi buluyorum.+
İlk İtalya’ya gidişim, 21 yaşındayım; dil bilmiyorum. Gecenin bi yarısı indim kasabaya. İn cin top oynuyor, meydanda bir grup orta yaşlı insanla karşılaştım. Dediler necisin, ben de dedim lab stajına geldim, nereye gideceğim bilmiyorum. Aralarından biri botanik hocasıymış, gel dedi ben yardım edeyim sana. Beni aldı götürdü, yurt kaydı yaptırdı, yurda götürdü, daireye yerleştirdi, bi de çocuklara yardımcı olun bu arkadaşa dedi ve ben teşekkürler ederken hiç önemli değil diyerek kayboldu. Hocayı tanıyan yok, hikayeye inanan yok. Hızır aleyhisselam, orta italyada dağın başındaki bi kasabada göründü ve kayboldu. Bu da böyle bir anımdır :)
En az 100 kez yere dusurdugum, karların içine fırlattığım, duşta bile su değse bi şey olmayan telefona bi gözyaşı düştü ve bozuldu amk. Biraz şov bence