modern insanın dayanılmaz zamansızlığı. mekanları yerinde tutabiliyorken zaman hiçbir durumda şimdi de kalamıyor. belki de artık boyutları hissedebiliyoruzdur.
savrulurken raconun kırmızı pelerini o zarif öfkeye;
zaman ki sana hasta olmuş, incelikli haytasın.
raksederken mahallenin maşallahı, eyvallahı
güzelleş be oğlum, şimdilik ölümüne kadar hayattasın.