در سومر باستان ارواح خبیثه، نیروهایی آشوبناک متعلق به قلمروی «بیرون» از تمدن بودن. اما در دوران آشور که این مناطق «بیرونی» هم تحت سلطه دراومدن، باور به این پیدا شد که پادشاهان در نبرد با شیاطین، اونا رو رام کردن و حالا شیاطین به فرمان خدایان عمل میکنن.
یادآور طهمورث دیوبند.
نارام-سین، نوۀ سارگون اول، اولین امپراتور اکّدی بود که ادعای خدایی کرد و نماد خدا در خط میخی رو جلوی اسم خودش میذاشت. نویسندگان بعدی این گستاخی نارام-سین رو باعث و بانی مصیبتهایی میدونن که ادعا میکنن بر سرش اومد.
این یادآور جمشیده که ادعای خدایی کرد و فره رو از دست داد.
بعضی وقتها یه اسم قشنگ میاد توی ذهنم و فکر میکنم که مثلاً اسم بچهم باشه و بعدش کلی خیال قشنگ میاد جلوی چشمهام، تا اینکه یهو به خودم میام و یادم میفته که بچهای در کار نخواهد بود و غمگین میشم.
A 3,400 year-old Mycenaean amphora with a spectacular octopus inspired by the ‘Marine Style’ of Minoan Crete.
From the Mycenaean cemetery of Prosymna. National Archaeological Museum, Athens 📷 by me
#Archaeology
بعد از ۱۰-۱۲ سال تدریس #آلمانی و یادگیری ۴ زبان خارجی 🇩🇪🏴🇨🇳🇪🇸، به تجربهای رسیدم که یادگیری زبان رو خیلی راحتتر میکنه.
این تجربیات حاصلِ آزمون و خطای سالهاست. اگه قصد یادگیری زبون جدیدی داری، این رشتهتوییت برای توئه. 👇🧵
The helmeted warrior head from Nisa was unearthed in 1984 during excavations at Old Nisa. Dating to the late 2nd–1st century BC, this painted clay fragment offers a striking glimpse into monumental sculpture of the Parthian period. It is currently on display at the National Museum of Turkmenistan.
پونزده سال پیش تهران بودم و فکر میکردم سال ۲۰۱۲ دنیا ممکنه به آخر برسه. داشتم برای کنکور ارشد ادبیات انگلیسی آماده میشدم و دو جلد آنتولوژی نورتون و فرهنگ اصطلاحات ادبی اِیبرمز رو حفظ میکردم. سال بعدش دنیا به آخر نرسید و تا امروز زندگیهای زیادی رو زندگی کردم.
#MyXAnniversary
Ancient Persian, as attested by the monumental inscriptions of Cyrus and Darius, is a highly inflected language, like Greek, Latin, or its close cousin Sanskrit. Yet after 200 years as the language of the Persian empire, it lost its elaborate grammar, including gender, dual number and case endings. In the inscription language, a noun could take 10-15 different endings (English has two-- s and 's). A verb could use up to five roots, depending on the tense (English-- go vs went). By the time of Alexander the Great, Persian already looked (and sounded) a lot like it does today, 2,500 years later. Words became shorter and simpler: King, "xšāyaθiya," became "shâh", as in modern Persian, and the word for happiness, "šiyati" became "shât", modern "shâd". How and why did this happen? I am reading Kevin T. Van Bladel's "Ancient Persian, a linguistic history", to find out.
امسال، آتش جشن سَده، بدون برگزاری جَشن، افروخته شد؛ باشد که سایهی غمهایمان در این آتش گداخته شود و از خاکسترِ آن نورِ امید، شادی و آزادی بر جایجایِ خاک پاکِ ایرانِ عزیزمان بگسترد.
پارسیانِ هند، در همبستگی با همکیشانِ زرتشتیِ خود و با نگاهی نگران به وضعیتِ کنونیِ کشور، آیینِ «جَشَنِ ورَهْرام ایزد» را برای مردمانِ ایران برگزار کردند.
🌿🌼
جَشَنِ ورهرام ایزد از آیینهای متداول در میانِ پارسیان است که به نیتِ پیروزی، توانمندی، پایداری و نگاهبانی، با توسل به ایزدِ بهرام برگزار میگردد.