while the world keep spinning and i somehow remained in that tiny insignificant moment debating how champagne should be drunk maybe it was never about the champagne at all
Fotoğrafın çekildiği tarih 7 aralık 1979...
Sabahın alacakaranlığında gri bir asfalt...
Asfaltın üzerine sanki uzanıvermiş bir beden...
Otobüs durağının yakınlarında, üzeri beyaz çarşafla örtülü. Ama çarşaf bembeyaz kıvırcık saçlarla taçlanan başı örtmüyor.
Gözlükleri gözünde, dudakları kenetlenmiş. ne gülümseyen, ne de somurtan, yalnızca susan dudaklar...
Bir kolu öne doğru uzanmış. bileğinde saati.
Zaman onun için çok önemli, şaşmaz çalışma disiplini içinde, sorumluluğunun bilincinde saatsiz edemez.
Eli, başının, beyaz saçlarının hemen yanında. Alışkanlıktan olsa gerek, parmakları, tam da kalem tutar gibi kıvrılıvermiş. Omuz başında çantası.
Öyle bond çantası falan değil, babadan kalma klasik okul çantası, öğretmen çantası...
Biraz önce çapraz yaylım ateşe tutulduğunu , bedeninin 12 kurşunla delik deşik edildiğini bilmeseniz, uzanmış dinleniyor sanırsınız.
Uzanmış, dinleniyor, birazdan kalkıp otobüs durağına yönelecek, her sabah bindiği otobüse yetişecek ve göreve, üniversiteye, derslerine, öğrencilerine kavuşacak...
O, Cavit Orhan Tütengil'di. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nde Sosyoloji Profesörüydü.
Hani Behçet Necatigil der ya, "adı, soyadı / açılır parantez / doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti/.../ parantezin içindeki çizgi / ne varsa orda."
"Kuzuların sessizliği bozulmasın diye, nice aydınları katlettiler bu ülkede "
Neden öldürüldüğü şu sözlerinde gizli;
"atatürk bir bağımsızlık savaşçısıdır. yalnız söz konusu ettiği alanlarda bağımsızlık savaşçılığı etmekle kalmaz, bundan daha da önemlisi olan düşüncenin bağımsızlığı nı şart koşar. verimsizlik üzerinde sulta (otorite) kuran hurafelere, inanışlara ve kurumlara karşı oluşu nedensiz değildir.
şunu unutmamalıyız ki, türk milletinin yaşamına atatürk bir fasıl (ara) değil, yeni bir başlangıçtır. o'nun öncülük ettiği eser eksiksiz olmadığı gibi tamamlanmış da değildir. genç kuşakları bekleyen en önemli görev bu "başlangıç" ı sürdürmektir"
cahit Orhan tütengil
SAYGIYLA...
Kadınların bütün erkeklere potansiyel sapık temkini ile yaklaşması dünyanın en haklı birkaç olayından birisi.
Boş yere ‘ben evde oturdum çay içiyordum’ mallığını bırakmak gerek.
Kendi cinsimizde doğru düzgün karakteri olanlar azınlık durumdaysa bu bizim utancımızdır.