@DoloresStap77 Ik beëindig net een gesprek met iemand die de NOS verdedigt; 'ze moeten keuzes maken uit wat er gebeurt in de wereld. En ja, die onthoofding in Belfast is vre-se-lijk maar de naamswijziging van Cecemel naar Chocomel is óók nieuwswaardig.'
Ik trek het niet meer.
Fuck my life.
Dit is dus volledig van het internet gepoetst. Bij de research voor de podcast kom ik steeds vaker tot de conclusie dat hele stukken historie zijn gewist.
Vanmiddag reed ik vanuit Utrecht richting Zeist. Door wegwerkzaamheden was de gebruikelijke route afgesloten. Bij de kruising, ter hoogte van Ranzijn, stond een verkeersregelaar die het verkeer een andere kant op stuurde. Een lange rij auto’s volgde die aanwijzing.
Die route liep (dacht ik, en met mij via vele anderen) via de parallelweg aan de achterkant langs Hotel De Bilt. Een weg die ook wordt gebruikt door fietsers en bestemmingsverkeer. Auto na auto reed dezelfde kant op.
Pas helemaal aan het einde van de weg, waar je linksaf richting Panbos kon haan, stonden agenten. Hun boodschap was kort: een boete. Kosten: 130 euro. Omdat je een eerlijk foutje maakt. Want ‘Hele gevaarlijke situatie!!!’
Mijn vraag was eenvoudig. Als deze situatie zo gevaarlijk is voor fietsers, waarom staan jullie dan niet aan het begin van de weg? Daar is ruimte genoeg. Daar kun je automobilisten direct tegenhouden en uitleggen dat ze moeten omkeren. Dan voorkom je immers dat tientallen auto’s een verboden route oprijden.
Wanneer het echt om veiligheid gaat, dan probeer je gevaarlijk gedrag te voorkomen. Dan ga je niet pas aan het einde van de route staan wachten tot mensen de fout al hebben gemaakt. Dan voorkom je die fout bij de ingang.
Wat automobilisten zagen, was een verkeersregelaar die verkeer omleidde, gevolgd door een hele stoet auto’s die dezelfde route koos. Voor veel mensen wekt dat de indruk dat zij een geldige omleiding volgen.
Nadat ik de boete had gekregen, ben ik omgedraaid en zelf even aan het begin van de weg blijven staan andere automobilisten te waarschuwen. Niet alleen om hen een boete te besparen, maar blijkbaar ook om die vermeende vreselijk gevaarlijke situatie voor fietsers te voorkomen.
Wat was hier precies het doel @politie? Veiligheid bevorderen, of zoveel mogelijk overtredingen constateren? Want als veiligheid echt vooropstaat, dan zet je iemand aan het begin van de weg. Niet aan het einde van de fuik. Misschien moeten jullie hier eens op kauwen als je je weer afvraagt waarom mensen jullie niet meer zo aardig vinden. Ik was onlangs in Portugal in een soortgelijke situatie en toen kreeg ik een vriendelijke waarschuwing en hulp bij het zoeken. Zo kan het ook. Maar ja, dat brengt geen geld op voor de staatskas.
Inmiddels staat heel Nederland vol olifanten. Geen huiskamer meer te krijgen.
Het gemiddelde aantal IC-bedden in de EU ligt rond de 18 tot 19 bedden per 100.000 inwoners.
IC-bedden per 100.000 inwoners:
Duitsland: ~28 - 34 bedden
België: ~16 - 17 bedden
Frankrijk: ~26 - 27 bedden
Nederland: ~6 - 7 bedden
Of mensenrechten al dan niet gelden, is afhankelijk gemaakt van de IC capaciteit.
Als je het zo opschrijft, klinkt het absurd. En dat was en is het dan ook.
En dictatoriaal, onrechtmatig, contra legem en ultra vires en verder alles wat u erbij gevoeld heeft.
Bedacht door mensen die zich 'topambtenaar' noemen, geaccordeerd door onwetende ministers, uitgevoerd door op hol geslagen burgemeesters, gedoogd door een slapende volksvertegenwoordiging en toegejuicht door de serviele MSM.
Nederlanders kunnen over een tijdje niks meer kopen.
Een engineer verdient hier 60k per jaar. In Amerika 200k.
Een laptop kost in Amerika $1300. In Nederland $2000.
"Ja maar onze 'cost of living' is lager".
Benzine stijgt, belasting stijgt, woning stijgt, energie stijgt, investeringen worden afgepakt via box3 belasting. Nederland gaat serieus failliet. En niemand lijkt het door te hebben. Zo'n bizar fenomeen.
@Marechaussee@vivscontent Tja, waarom de nummer 1 nieuwsapp in Europa X, blijven gebruiken. Stel je voor dat de berichtgeving terecht komt waar het nodig is.....
Two days after Henry died Hampshire Police secretly recorded Digwa in a police van speaking Punjabi to his brother. Digwa admitted stabbing Henry. Discussed claiming self defence. Made zero mention of racial abuse. Not one word.
Hampshire Police had that tape.
They knew Digwa was lying about the racist attack. They had the evidence. They had his own words and then tried to smear Henry as the aggressor anyway.
Three days after his death their statement read “it was reported two men had been assaulted by an unknown man.” Henry was the unknown man. The boy bleeding out on the street. They flipped it.
Family complained. Statement changed. Then police told the family their NEXT update would again infer Henry was the initial aggressor. His family had to fight them a second time. While grieving their murdered son.
Then during the trial Hampshire tried to issue a statement telling the public to stop talking about it online. Calling it disinformation. The CPS had to step in. Told them they were about to collapse their own murder case.
This is the force that handcuffed a dying boy. Missed the murder weapon twice. Had a secret tape proving the killer lied. And still tried to bury Henry's name.
That's not incompetence. That's a machine protecting itself. At the expense of a dead boy's reputation and three officers are still on active duty. Not suspended. Treated as witnesses. To their own actions.
Hampshire Police didn't just fail Henry on that street. They kept failing him for six months after he died.
- @Banksycat
I am truly perplexed that so many people are against mosques being built...
I think it should be the goal of every Western Society to be tolerant regardless of their religious beliefs. Thus mosques should be allowed, in an effort to promote tolerance.
That is why I also propose that two nightclubs be opened next door to the mosque, thereby promoting tolerance from within the mosque. We could call one of the clubs, which would be gay, "The Turban Cowboy ", and the other a topless bar called "You Mecca Me Hot."
Next door should be a butcher shop that specializes in pork, and adjacent to that an open-pit barbecue pork restaurant, called "Iraq o' Ribs."
Across the street there could be a lingerie store called "Victoria Keeps Nothing Secret ", with sexy mannequins in the window modeling the goods.
Next door to the lingerie shop there would be room for an adult sex toy shop, "Koranal Knowledge ", its name in flashing neon lights, and on the other side an off-licence called "Morehammered."
All of this would encourage Muslims to demonstrate the tolerance they demand of us, so their mosque issue would not be a problem for others.
AMSTERDAM - Diverse Amsterdamse winkeliers liggen onder vuur nadat zij herhaaldelijk weigerden om jonge asielzoekers op een gastvrije manier toegang te geven tot gratis parfums, kleding en elektronica.
Volgens experts draagt deze starre houding bij aan een onveilig klimaat voor nieuwkomers. “Je kunt mensen die vaak oorlog, armoede en geweld hebben meegemaakt moeilijk confronteren met zulke koloniale concepten als eigendom en betalen,” legt een diversiteitsadviseur uit. “Dat kan bijzonder traumatiserend werken.”
Meerdere ondernemers zouden zelfs personeel hebben ingezet om te voorkomen dat bezoekers spontaan hun favoriete producten mee naar huis namen. In enkele gevallen probeerden beveiligers de culturele uitwisseling te onderbreken, waarna de teleurgestelde jongeren zich genoodzaakt zagen hun gevoelens te uiten met messen, bedreigingen of een boksbeugel.
Mensenrechtenorganisaties spreken van een zorgelijke ontwikkeling. “De échte vraag luidt waarom deze jongeren zich überhaupt gedwongen voelen om hun behoeften telkens opnieuw uit te leggen,” aldus een woordvoerder. “Meer empathie vanuit winkeliers zou veel spanningen kunnen voorkomen.”
De gemeente Amsterdam kondigde inmiddels een nieuw actieplan aan. Ondernemers krijgen workshops over inclusieve verliesverwerking en leren hoe zij aanbiedingen voortaan in het Arabisch kunnen aanbieden. Ook wordt onderzocht of het begrip ‘winkeldiefstal’ voldoende aansluit bij de leefwereld van mensen met een migratieachtergrond.
Een eigenaar van een parfumerie reageert aangeslagen. “Ik ben jaarlijks ruim twee ton kwijt aan schade.” Volgens betrokken deskundigen toont die uitspraak vooral aan hoeveel werk er nog te verrichten is op het gebied van bewustwording. “Het gesprek gaat alwéér over geld,” verzucht een beleidsmedewerker. “Daardoor verdwijnen de gevoelens van de daders volledig uit beeld.”
Disclaimer: satire :)
https://t.co/cfG1LQzYfO
Veel Nederlanders kennen Javier Milei vooral als die razend gekke Argentijn met de kettingzaag.
Wat hier zelden of nooit wordt uitgelegd, is waar die kettingzaag eigenlijk voor bedoeld is.
Neem het Garrahan ziekenhuis in Buenos Aires.
Stel dat iemand het Prinses Máxima Centrum, het Sophia Kinderziekenhuis en een nationaal transplantatiecentrum zou samenvoegen tot één instelling. Dat is ongeveer de positie die het Garrahan in Argentinië inneemt. De moeilijkste kinderkankers, transplantaties en operaties van het land komen daar terecht. Jaarlijks behandelt het ziekenhuis honderdduizenden patiënten en verricht het duizenden complexe ingrepen. Voor veel Argentijnen is het een nationale trots.
Toen Milei audits en hervormingen aankondigde, verschenen onmiddellijk verhalen over een president die zou bezuinigen op zieke kinderen met kanker.
Veel normale Argentijnen stelden een andere vraag.
Hoe kan een topkinderarts in het belangrijkste kinderziekenhuis van Argentinië slechts €1.300 tot €1.500 per maand verdienen?
Hoe kan een arts-assistent die werkt in een van de beste kinderziekenhuizen van Latijns-Amerika rond de €600 per maand verdienen?
Hoe kan een instelling met meer dan 4.500 werknemers voortdurend geld tekortkomen?
En waarom bestaat bijna een derde van het personeel uit administratieve functies terwijl artsen en verpleegkundigen blijven klagen over salarissen, personeelstekorten en werkdruk?
Om die vragen te begrijpen moet je een paar Argentijnse woorden kennen.
- Een “ñoqui” is iemand die op de loonlijst van de overheid staat zonder een duidelijke productieve functie te vervullen.
- Een “empleo militante” is een baan die wordt verkregen dankzij politieke loyaliteit, vakbondsactiviteiten of partijactivisme.
- Een “kiosco” is een publieke instelling die door politieke groepen wordt gebruikt als bron van banen, contracten, invloed en inkomsten.
Vrijwel iedere Argentijn begrijpt onmiddellijk waarover je het hebt.
Gedurende tientallen jaren bouwden opeenvolgende regeringen, vooral peronistische regeringen, een systeem op waarin publieke instellingen niet alleen een publieke functie hadden, maar ook een politieke functie. Ministeries, staatsbedrijven, universiteiten, ziekenhuizen en agentschappen werden plekken waar politieke macht werd verdeeld, beloond en gereproduceerd.
De discussie rond het Garrahan ging daardoor over veel meer dan gezondheidszorg. Ze ging over de vraag hoeveel geld daadwerkelijk terechtkomt bij artsen, verpleegkundigen, onderzoekers en patiënten.
En hoeveel geld terechtkomt bij bureaucratische structuren, vakbondsapparaten, politieke benoemingen en cliëntelistische criminele netwerken.
Dat is ook waarom zoveel Argentijnen het conflict anders zagen dan veel Europese media.
Zij zagen geen strijd tussen Milei en artsen of verpleegkundigen.
Zij zagen artsen van wereldniveau die minder verdienen dan veel Nederlandse vakkenvullers bij Albert Heijn. Zij zagen een ziekenhuis dat behoort tot de beste van Latijns-Amerika.
En zij zagen een politieke klasse die onmiddellijk fanatiek begon te schreeuwen zodra iemand vroeg waar het geld eigenlijk bleef.
Interessant genoeg eindigde het verhaal niet met de ineenstorting die door veel critici werd voorspeld.
Het Garrahan bestaat nog steeds. De operaties gaan door. De transplantaties gaan door. De patiënten worden nog steeds behandeld.
De salarissen van echte medewerkers werden stevig verhoogd.
De audits gingen door. En miljoenen Argentijnen kregen voor het eerst inzicht in de schandalige manier waarop publieke instellingen werden beheerd.
Dat is misschien wel de grootste politieke overwinning van Milei in dit dossier.
Hij slaagde het debat te verschuiven van “hoeveel geld geven we uit?” naar “waar gaat het geld eigenlijk naartoe?”
Dat is een vraag waar niet alleen Argentinië iets van kan leren. Ook in Den Haag hebben we dit nodig. Een kettingzaag tegen de maffia.