sevdiğin insanlara dair özlem bu denli acıysa Allah’a olan özlemim beni kendimden geçirmesi gerekmez mi? Hakkıyla Hakkı sevmekte bir nasipse nasip olur mu mecnunu çöllere düşüren o sevda?
Kınamdan bir gün sonra sohbette görüşelim ama diyen sohbete geleceğimden emin koca yürekli insanlar var kendimi her zerremce dava kadını hissettim ama düğün çekimim var kıslar görüşemeyiz
Erzurumlu İbrahim Hakkı Hazretleri
Mârifetnâme'de kendimizle olan yıpratıcı iç savaşımızı bitirecek o sarsıcı teşhisi koyar:
"İnsan, ilah-i Takdir'e rıza göstermediği ve gaybı kendi aklıyla yönetmeye kalkıştığı sürece kederden ve yorgunluktan kurtulamaz."
Şaşırtıcı bir şey öğrendim: Üzüntü veya imtihan anlarında gelen uyku, acımızı hafifletmek için Allah'ın bir lütfudur.
“Sonra o kederin ardından üzerinize içinizden bir kısmını bürüyen bir güven ve uyku indirdi.”
Âl-i İmrân / 154
imam-ı gazzâli'nin 'dil belası' kitabında hz. isa'nın şöyle bir sözü geçiyor; "yalanı çok söyleyenin güzelliği, insanlarla inatlaşanın da iyiliği gider vücudu hastalanır. ahlakı kötü olanın da daima canı sıkılır ve sıkıntı içinde kalır."
Kendime sürekli hatırlattığım bir şey: "Sen özel değilsin, hayat sana bir şeyler borçlu değil, hayattan alacaklı değilsin, her şeyin en iyisini hak etmiyorsun, sadece sıradan bir hayatın var." Rutin nimettir.
İnsanın sürekli yaptığı işler bir süre sonra onun ahlâkı hâline gelir.
O yüzden kendini neye alıştırdığına dikkat et.
Güzel işlere alış ki güzel insan olasın.
Herkes hâline benzeyene ünsiyet hisseder. Hâlinden uzak olandan uzak olur. Seni birine çeken hep bir hâl ya da o hâlin sende olması isteğidir.
Bunu bir tartı gibi kullanmak lazım. Senden nefret edene ve sevene bakacaksın, hâli düzgün mü ?
İnsan kendi hâline dair kusurlara karşı daha kör olur, ama seni sevenlerin kusurlarını görürsün. Tabi kusura karşı gözün kör olmadıysa.
Eğer o kusur seni sevenler arasında genellik ifade edecek kadar yaygınsa muhtemelen sende de bir nebze olsun vardır.
Bu yüzden müslümanlar şahittir. Hadiste geçtiği gibi onların sevgisi gök ehlinin sevgisine alamettir. Hak arayandan gayrısının buğzu da nimettir. Hak arayan zaten samimi devam etse hak ehli arasına dahil olur.
Sevgi ve buğzun dinde temele alınan fonksiyonu aslında bu hâl benzemesi meselesinden olsa gerektir.
İnsan, insanın izidir.
Güzel insanları seven, onların eserlerini okuyan, onların kişiliğini örnek alan insan, onların yolunu tutmuş demektir.
Güzel insanlarla meşgul olan kişi de güzel olur.