Kabe’nin aydınlığı, secdenin karanlığında görülür. Ey kendini Kabe yapıp ve insanları çamura secde ettirenler, gerçek Kabe nin nurunu gördükçe daha da kafirleştiniz
Maharet odur ki; “paradoksun her iki yönünü (artı/eksi) de timing” ile yönetebilesin! İngilizler; BRexit sonrası bazı ekonomik zararlarını bir adım geri atıyor gibi yapıp düzeltiyorlar! Serbest anlaşmalar üzerinden küresel hegamonyalarını artırmaya çalışıyorlar! En önemlisi; çöken bir küresel ekonomik sistemden hem mağdur hem de (ABD, AB, Çin ve Türkiye) ile yeni çok merkezli dijital düzenin dizaynında “silence power” olarak dengeyle yerlerini inşa ediyorlar…
Yerel montofonlar ise emlak piyasasına hakim olarak küresel vizyonlarına dair bir testi daha başarısızlık ile tamamlayarak kırık not alıyorlar. Evrensel Sistemin bilincine eremeyen, küresel sistemin farkındalığına nasıl erip, oyun kursun?…
Almanya’nın; askeri Rus, Ekonomik Çin tehditi karşısında “asimetrik proaktif “ politikalar izlemesi muhtemeldir! Zira Almanlar, İngiliz aklının istihbari oyunları ile giriştikleri 2.Dünya Savaşı hatasının bedelini ağır ödediler. Artık Katolik ve Luteryenliğin temsilini; kendi tarihi, kültürel ve bilimsel birikimiyle temsil etme noktasında bulunan Almanya hem İngilizlerin hem de Türklerin ortak müttefiki olarak “Ortodoks” dünyanın dizaynında dolaylı da olsa rol oynayabilir. Tabi ABD ile dijital teknolojik paylaşımı da “askeri meselelere” feda etmemeliler…
Kader Almanları ve Türkleri bu sefer garip bir şekilde ittifak olmaya zorluyor. İki taraf da birbirine ihtiyacı olan bölgesel “meşruiyet” içinde gerekli! Avrupa’nın medeniyetinde çok önemli roller icra eden Almanların Türkler ile ortak zeminleri sadece klasik Alman sanayisi sınırıyla son bulmayacaktır…
40 yıllık süreçte hep beraber “ergenekoncu(!)” olup, sonradan Küresel güç haine gelip iktidarı devralmak isteyen muhafazakar ergenekoncuların (!), bazı küçük ABD’ci, İngilizci rakiplerini ergenekoncu(!) diye terörist ilan ettikleri bir hikaye…
Peki hakiki Milli Ergenekon nerede? Onlar “Dağ’ı ne vakit delip, aşacak?..
Size hep “Tek Adamlığın” kötü olduğunu söylüyorlar ve de söyleyecekler. Ancak hangi hiyerarşiye ait görev olursa olsun hep “Tek Adamlar” bulunduğu mevkiyi ihya ederler! Türkiye’nin “Tek Adamlar” yönünden liyakatli (yeterlik, yetkinlik, olgunluk) İnsan Kaynağı sorunu yoktur! Bilakis Türkiye’de “Tek Adamlar” yönetim organizasyonu kurulması gerekliliği vardır…
Peki niye bugün ısrarla Türkiye’de “tek adam rejimi” olduğu ısrarla çok mahfilden vurgulanmaktadır? Çünkü “Sistem” paradoksal şeytani zekası ile “olması gerekeni, kötü bir şekliyle varmış gibi” göstererek; “kavramı ve kavramı temsil edecek bireyleri” mahvı perişan etmek ister! Ta ki Adem, İblise galip gelemesin…
Beyhude çabalar! Eski Anglo-Siyonist model yeni versiyonu ile devam ettirilemez zira artık dünya “seküler ya da dini milliyetçi arka plandan” değil, “EvrenselMilli üst akıldan dijital MeritMind sistemiyle” yönetilecek! Katolikleri, Müslümanları, ılımlı Protestan ve Ortodoksları reddeden bir anlayışla yeni çok merkezli küresel dijital düzen kurulamaz! Bunu en iyi Anglikan paradoks aklı bilir…
“Çin, cinini lambasından çıkaran küresel sermaye aklına” bakmak lazım! Oluşturduğu yapının dayanakları olan ucuz işçilik, batıdan teknoloji transferine bağlı nitelikli üretim ve otokratik kapitalizm ile acaba dünyaya ne vadetmektedir? “Çin’i cin yapan küresel iblisler” özünde neyi hedeflemektedir? Batı dijital rönesansı için Çin’i hem denek hem kötek hem de ürkülecek bir ayna olarak mı kullanmak istemektedirler? Hem Rusya’yı Putin ile hem Çin’i teknolojik sermaye ile büyütmek kimin aklıdır? TDT en derininde bu küresel akıl tarafından Rusya’ya mı Çin’e mi karşı desteklenmiştir ya da ikisine karşı dengeleyici bir tampon mudur?..
Türkiye; küresel stratejik aklın adımlarına göre “operasyonel ve taktiksel “ adımlar atmaktadır! Stratejik özerklik için en başta nefsani pespayeliğin tezahürü olan “hırsızlık, yalancılık, adaletsizlik, tembellik, çakallık, mafyacılık” bağlamlı liyakatsiz ve ahlaksız “düzenini” Bevletinizin terk etmesi gerekiyor! “Hamamcının abdestine güvenen, gitsin hamamda üryan terlesin”, benim gibi MeritMind diyenlerin o hamamda ne işi olur ki? …
İngilizler, Türkiye’yi Çin Ekonomik Modeli uygulatma konusunda 2023’den itibaren tam anlamıyla manipüle ettiler! M. Şimşek’in gelişi ile dış sermaye umudu ve Çin kapitalizmi ile büyürüz zannedenler hayal kırıklığına uğradı zira İngilizler kendileri ile birlikte Türkiye’yi büyütmüyorlar, bilakis kendileri küresel güçlerini Türkiye üzerinden daha da tahkim ediyorlar! Çin’in “dijital teknoloji tedarikçisi” olması en çok onların işine geliyor. Zira ABD ve Çin arasındaki dijitalleşme sürecinin paradoksunu en iyi onlar uyguluyor…
Türkiye’nin geleneksel bürokrasisi İngiliz ekolüne daha yakın olduğu için de sistemi her konuda istedikleri yönde “kilitleyebiliyorlar”! Bir zamanlar “İngiltere ‘ye vize bile alanları hain olmakla itham eden dost vatanseverler”, şimdi fon krizi sonrası Kabine değişsin istiyorlar! Hep aynı şeyi söyledim yakınlarıma; ”İngilizlerin aklı şeytanidir, nefsani değil”, vallahi bizde bu lafın paradoksunu bile kavrayacak kaç adam var bilemedim ki?…
Türkiye’nin Katolik dünyayla ilişkisindeki temel mesele, aslında mistik farklılıklardan ziyade, dine yönelik muhafazakâr bakış açısıyla ilgilidir!
Zira Yunus Emre gibi, duru bir Türkçeyle Anadolu’nun yüksek bilinç düzeyine sahip İsevî meşrep Müslümanlığını insanlığa aktaran bir bilgeye sahip olan Türkiye, ne yazık ki anti-Pavlusçu/Ariusçu teologların etkisiyle, Katolik dünyayla hoşgörüden uzak, agresif bir ilişki kurmayı tercih etmiştir! Üstelik bir de “zırcahil FETÖ’cüler” aracılığıyla dinler arası “diyalog” çalışmaları yürütülmesi, başlı başına ayrı bir talihsizliktir…
Anglo-Siyonist, eskiyen monoblok küresel düzen dönüşürken, bu tür ilişkiler her zamankinden çok daha kıymetli hâle gelebilir…
Lakin hâlâ Bakara 62 ve Mâide 69 ayetlerini tarihselleştirenler; hikmet ehli olan İncil müntesiplerine kendi inançlarında kalabilme salahiyeti tanıyan bu ayetlerin rağmına hareket edenler; Hz. İsa’nın Allah’tan bir Ruh ve Logos olduğuna ilişkin Kur’anî bilgiyi çarpıtanlar; çarmıha gerilme ve yeniden diriliş meselesini, “şehidin ölümsüzlüğü gibi ölümün bir benzerinin gösterilmesi” üzerinden anlamak yerine, Yahuda İskaryot’un Hz. İsa’ya benzetildiği palavrasını tekrarlayanlar çoğunluk görüşünü temsil etmeye devam ettikleri sürece, bu ilişkiler ancak kısmi siyasi ittifaklar düzeyinde vücut bulabilir!
Oysa Hz. Muhammed’in peygamberliğinin en özel mucizesi olan Kur’an’a ve bizzat Peygamber’in Necran Hristiyanlarına yönelik tutumuna dayanan, teolojik derinliği ve karşılıklı hikmeti esas alan bir diyalog geliştirebilsek, bu yalnızca İslam dünyası ile Katolik dünya arasında yeni bir ilişki zemini oluşturmakla kalmaz; aynı zamanda yeni dünyanın çok merkezli, dijital ve küresel modeline de çok daha güçlü biçimde hizmet eder.
Vesselam…
TEMEL KAVRAMLAR: ÇELİŞKİ VE PARADOKS
Felsefe ve düşünce tarihi, varlığın ve varoluşun temelindeki çelişki ve paradoksları anlamaya çalışan düşünürlerin oluşturduğu görkemli bir yıldızlar geçididir. Batı mantığının temel ilkelerinden çelişmezlik ilkesini sistemleştiren Aristoteles'ten, karşıtlıkları diyalektik hareketin merkezine yerleştiren Hegel'e; Hegel'in diyalektiğini toplumsal ve tarihsel süreçler üzerinden yeniden yorumlayan Marx'a… Diyaloglarıyla yerleşik bilgi ve inançları sorgulayan Platon'dan, akıl ile inanç arasındaki gerilimi insan varoluşunun merkezine taşıyan Kierkegaard'a… Her biri, farklı açılardan çelişki ve paradoks kavramlarının düşünsel derinliğine katkıda bulunmuştur. Ancak bizce, karşıtlıklar üzerinden varlığın sürekliliğini ve bütünlüğünü anlamaya, Herakleitos'a atfedilen “Panta Rhei” (Her şey akar) anlayışı kadar yaklaşan pek az düşünce olmuştur. Bununla birlikte, bu geniş felsefi külliyatın derinliklerine dalmadan, çok daha mütevazı bir noktadan yola çıkalım. Kapsamı ve sonuçları bakımından oldukça iddialı olan yaklaşımımızı olabildiğince yalın bir biçimde ortaya koyabilmek için öncelikle “çelişki ve paradoks” kavramlarının ParadoksalAge açısından ne ifade ettiğini açıklayalım.
Diyalektik Zıtların Çelişkisi Yerine Paradoksal Bütünlük
Bizim yaklaşımımıza göre “çelişki”; birbirini değilleyen, ketleyen veya dışlayan iki farklı unsurun bir araya gelmesiyle ortaya çıkan tutarsızlığı ifade eder. Zıtlıkların bu şekilde ele alınması, aralarında bir çatışma bulunduğu ve bu çatışmanın taraflardan birinin ortadan kaldırılması ya da karşıtlığın çözülmesiyle aşılabileceği düşüncesini doğurur. “Paradoks” ise; birbirine zıt görünen unsurların, birbirlerini ortadan kaldırmaları gereken bir çelişki oluşturmak yerine, karşılıklı ilişkileriyle birbirini tamamlayan bir bütün meydana getirmesidir. Bu bakımdan paradoks, mutlaka çözülmesi gereken bir sorun değil, öncelikle anlaşılması gereken bir bütünlüğü ifade eder. Çünkü zıtlıkların bir aradalığı, her zaman bir tutarsızlığın veya çatışmanın değil, aynı zamanda bir dengenin, sürekliliğin ve devinimin kaynağı olabilir. ParadoksalAge'in temel yaklaşımına göre evren, farklılıkların ve zıtlıkların birbirleriyle etkileşimi içinde varoluşunu sürdürür. Bu zıtlıklar birbirinin karşısında yer alsalar da birbirlerini zorunlu olarak değillemezler; aksine, aynı bütünün farklı yönlerini ortaya koyarak onun sürekliliğine katkıda bulunurlar. Karşıt olmak, birbirini yok etmeyi; farklı olmak, birbirinden kopuk olmayı gerektirmez. Örneğin; varoluşu yalnızca çelişki perspektifinden ele aldığımızda, “var” kavramının karşısına “yok” kavramını yerleştiririz. Oysa burada temel bir ontolojik soru ortaya çıkar: Yokluk, gerçekten varlığın karşısında duran bağımsız bir gerçeklik midir, yoksa varoluşun belirli bir biçiminin ortadan kalkmasını ifade eden bir kavram mıdır? Paradoksal bakış açısından “var, var olduğu için vardır; yok ise yok olduğu için yoktur.” Dolayısıyla yokluk, varlığın karşısında onunla eşdeğer bir varlık alanı olarak değil, varoluşun belirli biçimlerinin sona ermesi üzerinden düşünülebilir. Bir şeyin mevcut formunun ortadan kalkması, onu meydana getiren unsurların da mutlak anlamda yok olduğu anlamına gelmez. Yeryüzündeki suyun buharlaşarak atmosfere karışması ve yeniden yağmur olarak yeryüzüne dönmesi, bu sürekliliğin doğadaki somut örneklerinden biridir. Benzer biçimde gece ile gündüz, oluşum ile çözülme, doğum ile ölüm gibi karşıtlıklar, birbirinden kopuk ve bağımsız olaylar olarak değil, daha kapsamlı süreçlerin birbirleriyle ilişkili farklı yönleri olarak değerlendirilebilir. Bir şey sona ererken başka bir şeyin oluşması, bir biçim çözülürken başka bir biçimin ortaya çıkması mümkündür. “Hem bir şey ölmekte hem de başka bir şey canlanmaktadır”. Paradoksal açıdan burada anlaşılması gereken, karşıtlardan hangisinin üstün geldiği değil, birbirine zıt görünen bu iki farklı oluşun nasıl aynı bütünün sürekliliğine katıldığıdır.
PARADOXİCALAGE
Yapay zekâ teknolojileri, gündelik yaşamın giderek daha fazla alanında kendine yer bulurken, insanı hayran bırakan performanslarıyla baş döndürücü bir hızla gelişiyor. Kendi kendine öğrenebilen sistemler, devasa veri kümelerini işleyen algoritmalar, insandan çok daha hızlı analizler yapabilen ve karmaşık problemleri çözebilen makineler… İnsanın ürettiği en gelişmiş teknolojik sistemler olarak görülen bu yapılar, bir yandan yaşamı kolaylaştıran ve insanın işlevsel sınırlarını genişleten benzersiz olanaklar sunarken, diğer yandan insanın varlık değerine ilişkin kadim bir kaygıyı yeniden gündeme taşıyor: Gün gelir makineler işlerimizi elimizden alarak insanı “tamamen işlevsiz” kılar mı? İnsan, kendi ürettiği teknoloji karşısında yenik düşerek varlık değerini kaybeder mi?
İnsanın kendisini ve varlık değerini yalnızca ”işlevselliği” üzerinden tanımladığı bir perspektiften bakıldığında, bu kaygılar oldukça anlaşılır görünüyor. Ancak burada daha temel bir soru beliriyor: İnsan, bugüne kadar yalnızca işlevsel üstünlüğü sayesinde mi “evrenin bilinen en bilinçli meyvesi” hâline geldi? İnsanın varlık değerini belirleyen şey, neyi ne kadar iyi yapabildiği miydi? Ve gelecekteki değeri de kendi ürettiği makinelerle girdiği işlevsellik yarışını kazanmasına mı bağlı olacak?
İşlevselliği varlık değerinin temel ölçütü hâline getiren bu yaklaşım, günümüzde insanı giderek derinleşen bir “çelişkiyle” karşı karşıya bırakıyor: İnsan, bir yandan yaşamını kolaylaştırmak, konforunu artırmak ve kendi sınırlarını aşmak amacıyla işlevlerini devredebileceği, kendisinden daha yüksek performans gösterebilen makineler geliştiriyor. Diğer yandan, aynı makinelerin kendi işlevlerini üstlenmesi karşısında değersizleşme ve anlamını yitirme kaygısı yaşıyor. Böylece insan, işlevlerini devredebildiği ölçüde özgürleşmeyi arzularken, değerini işlevlerine bağladığı ölçüde kendi özgürleşmesinden kaygı duyar hâle geliyor. Oysa burada yaşanan, insan ile makine arasında kazananın ve kaybedenin belirleneceği bir üstünlük mücadelesinden çok daha derin bir varoluşsal mesele olabilir. Belki de bu karşılaşma, insanın kendi varlık değerini, “kadim, eskimeyen yeni” bir anlayışla yeniden keşfetmesini gerektiren, PARADOXICALAGE’in merkezinde yer alan temel bir “paradoksa” işaret etmektedir.
İnsan; “insan mı, makine mi?”, “işlev mi, mana mı?”, “kazanmak mı, kaybetmek mi?” gibi karşıtlıkları birbirini dışlayan seçenekler olarak ele alan “çelişki perspektifinin” ötesine geçebilir mi? Birbirine zıt görünen unsurları, birbirini ortadan kaldırması gereken rakipler olarak değil, aynı bütünün farklı ve tamamlayıcı boyutları olarak değerlendiren “paradoksal bir anlayış” geliştirebilir mi? PARADOXICALAGE, tam da bu soruların açtığı düşünsel alanda şekillenir. İnsan ile makineyi, işlev ile manayı, karşıtlık ile bütünlüğü yeniden düşünmeye davet eden bu yaklaşım; insanın kendisiyle, doğayla ve yapay zekâyla kurduğu ilişkileri yalnızca işlevsel üstünlük üzerinden değil, “varlık, anlam, değer ve bütünlük” temelinde yeniden ele almayı amaçlar.
Sonuçta oy dengesi iktidarı belirler. Bazen oy matematiği bölünmekle azalmaz, aksine artar! Bu durum “psikolojinin matematiğinin”, “cebirsel matematiğe üstünlüğüdür! Tersi ise kitle partilerinde olur ve bölündükçe küçülürler…
Milliyetçileri bir araya getirmeyen şey “dış politikadan” ziyade iç politik dengeler ve tercihler! Bu da koşulların değişimiyle, dengelerin de pekâlâ değişebileceğini gösterir! Örneğin; Muhalefetin Liberal Sol bloğu zayıflayıp, Milli Sol tarafı güçlendikçe Milliyetçi Bloğun oluşumu daha mümkün hale gelir! Hele ki RTE’nin “dar oligarşi” nedeniyle kadro değişikliğine gidememe mecburiyeti durumu oluşursa, süreç büsbütün bu tarz bir bloğun oluşumuna doğru gider…
Türklerin Kurt’luğu, Aslan’lığını terbiye ettiğinde, ne yaparsan yap her yol aynı yere çıkar…
36 Zihinsel Yetenek Alanı Modeli (12 × 3)
Beceri performansının temelindeki niteliksel yapı ve işleyiş
36 Zihinsel Yetenek Alanı Modeli, beceri performansının temelindeki potansiyel zihinsel organizasyonu, alıcı–işlemci (yapısal kaynak) ve sunucu (işlev) arasındaki ilişki üzerinden açıklar.
Duyumsal (sensory), hareketsel (motor), duygusal (emotional) ve entellektüel (intellectual) olmak üzere dört alıcı, dış dünyadan gelen verinin hangi niteliksel yolla zihne alındığını belirler. Mekanik (mechanical), duygusal (feeling) ve düşünsel (thinking) üç işlemci ise alınan verinin nasıl işlendiğini tanımlar. Alıcı ve işlemcinin birlikteliği, zihinsel yetenek alanının yapısal kaynağını oluşturur. Otomatik (automatic), duygulanımsal (affective) ve bilişsel (cognitive) üç sunucu ise yapısal kaynakta işlenen içeriğin hangi işlevsel yolla dışa vurulduğunu açıklar. Böylece dört alıcı ile üç işlemcinin oluşturduğu 12 yapısal kaynağın, üç işlevsel sunucuyla birleşmesi sonucunda 36 zihinsel yetenek alanı ortaya çıkar.
Bu zihinsel mimari, niteliksel yapısal potansiyeller olan zihinsel yetenek alanlarının nasıl becerilere dönüştüğünü, bu becerilerin nasıl geliştiğini ve farklı koşullarda hangi işlevsel yollarla kullanılabildiğini anlamaya yönelik bir çerçeve sunar. Böylece bu model MeritMind adına, bireyin yalnızca ortaya koyduğu performans sonuçlarını değil, bu sonuçları mümkün kılan zihinsel kaynakları, işleyiş mekanizmalarını ve kişiye özgü beceri geliştirme potansiyelini de değerlendirmeyi hedefler.
36 zihinsel yetenek alanı, her bireyde baskın, eşlik eden ve çekinik alanların oluşturduğu kişiye özgü bir potansiyel organizasyonun içinde değerlendirilir. Bu organizasyon, bireyin hangi zihinsel kaynakları öncelikle ve kendiliğinden kullandığını, hangi alanların beceri gelişimini desteklediğini ve hangi alanlarda gelişim ihtiyacı bulunduğunu anlamaya yönelik bir çerçeve sunar. Böylece gelişim, yalnızca mevcut yeteneklerin kullanım düzeyini artırmakla sınırlı kalmaz; farklı zihinsel yetenek alanlarının birlikte işleyişini, öğrenmeyle edinilen özellikleri ve kişiye özgü yeni beceri geliştirme yollarını da kapsar.
Bütüncül Zihin Modellemesinin Açıklama Gücü
Beceri, kişilik ve performansın ardındaki yapısal potansiyelleri anlamak
Bir insanın davranışlarıyla neyi başardığını bilmek, o başarıya hangi zihinsel yollar ve mekanizmalar aracılığıyla ulaştığını bütünüyle açıklamaz. Benzer şekilde, kişilik özelliklerini tanımak da hangi zihinsel potansiyellerini nasıl kullandığını tek başına göstermez. Çünkü gözlenen beceri ve davranışlar, zihnin yapısal potansiyellerinin belirli koşullar altında ortaya çıkan performans yansımalarıdır.
MeritMind, zihinsel yetenek ve mizacı aynı zihinsel organizasyonun birbirini tamamlayan iki yapısal potansiyel çekirdeği olarak ele alır. Zihinsel yetenekler, dış dünyadan gelen verinin zihne alınma, işlenme ve dışa vurulma yollarını; mizaç ise bireyin temel varoluşsal arayışlarını, eğilimlerini ve yönelimlerini, ayırt edici özellik (trait) kümeleriyle farklılaşan mizaç tipleri üzerinden açıklar. Bu iki temel yapı, birbirini tek yönlü olarak belirlemek yerine, yaşam koşulları ve öğrenmeyle edinilen özelliklerle birlikte karşılıklı etkileşim içinde işlev görür.
Bu bütüncül yaklaşım, benzer kişilik özelliklerine sahip bireylerin neden farklı beceri ve performanslar sergileyebildiğini veya benzer başarıların neden farklı zihinsel yetenek alanlarının işleyişinden doğabildiğini anlamaya yönelik bir açıklama çerçevesi sunar. Böylece yalnızca gözlenen davranışsal sonuçlar değil, bu sonuçların temelindeki yapısal potansiyeller ve bunların kişiye özgü organizasyonu da değerlendirmeye katılır.
Değerlendirme iki temel boyutu kapsar: Zihinsel potansiyellerin niteliksel yapısı ve işleyiş mekanizmaları ile bu potansiyellerin hangi hız, doğruluk, yoğunluk ve süreklilikte kullanıldığı. Eğitim, deneyim, motivasyon ve çevresel koşulların etkileri de bu iki boyutun etkileşimi içinde incelenir. Böylece mevcut performans, bireyin bütün potansiyeliyle özdeşleştirilmez.
Bu çerçevede kişisel gelişim, yalnızca mevcut becerilerin tekrar yoluyla güçlendirilmesiyle sınırlı kalmaz. Hangi zihinsel yetenek alanlarının desteklenebileceği, hangi mizaç özelliklerinin kişilik gelişiminde güçlendirilmesi veya dengelenmesi gerektiği, hangi içsel ve dışsal koşulların düzenlenebileceği ve hangi edinilmiş özelliklerin geliştirilebileceği kişiye özgü biçimde değerlendirilir. Böylece MeritMind, bireyin yalnızca bugün ne durumda olduğunu ve ne yapabildiğini değil, hangi yapısal potansiyellerle, hangi koşullarda ve nasıl gelişebileceğini de süreç içinde anlamayı hedefler.
Efendim; bendenizin yorumları özünde bir amaca matuf: Paradoksal düşünmeyi yerleştirmek, üst sistemde paradoksal düşünce tarafını temsil etmek! Paradoks sadece iki zıttın birbirini yok etmeden tamamlaması değildir, aynı zamanda her bir unsurun kendi içinde de avantaj ve dezavantajı mevcuttur…
Siyasi kısım ile ilgili ise Erdoğan’ı dar bir “tanıdık” oligarşik kadro ile sınırlayan, nitelikli revizyonları önleyen geleneksel İngilizci yerel bürokrasi! Bunların bildik taktikleri aynı: koz tut, korkut, kullan ve at…
Geleneksel İngilizci bürokrasi kazandım diye görüyor süreci! Bu sürecin kazananı olmayacağını en iyi “paradoksal akla sahip pür İngilizler” bilir! İki kafa tokuşuyorsa, birinden birinin ne kadar fazla zarara uğrayacağı mıdır asıl mesele?..
Fatih’ten Atatürk’e uzanan EvrenselMilli gelenek ise şunu çok iyi bilir; “her iki sonuç da lehine olmadan eyleme geçme, iki sonuçtan her ikisine de hazır olduğunda ise harekete geçmekten çekinme”! Zira “zaman paradoksal akar ve paradoksal olanın mutlak doğru olan bir neticesi yoktur”…
Ölü Aslanı, gömecek Kurt’un haberini ilk çakallar verirmiş…
Sonuç ne oldu? Gerçi Kurulun yetkisi nedir? MEB herhangi bir konuda ülke çapında büyük değişiklikler yaparken Kurul ile ne gibi bir koordinasyon içinde? Sahadaki Eğitim emekçileriyle gerçekleştirilemeyen “ortak akıl”, kurul ile birlikte bir “üst akıla” dönüşebilir mi?..
Bu ülkenin ne insan kaynağı sorunu, ne proje sorunu ne de maddi kaynak sorunu vardır! Esas sorun “vicdanı ve paradoksal aklı” olmayan, “sorunlu sorumsuz” liyakatsiz görevlilerdir…
Bütüncül Zihin Modellemesi: Tek Zihin, İki Tamamlayıcı Model: 36 Zihinsel Yetenek Alanı Modeli (12 × 3) & Dokuz Tip Mizaç Modeli
İnsan zihninin gündelik yaşamdaki iki temel çıktısı olan beceriler ve kişilik, birbiriyle etkileşim içinde gelişir. Bu çıktıların temelindeki zihinsel yetenek ve mizaç, aynı zihnin birbirine indirgenemeyen, eşdeğer ve tamamlayıcı iki yapısal çekirdeğini oluşturur.
36 Zihinsel Yetenek Alanı Modeli, dış dünyadan gelen verinin zihin tarafından nasıl alındığını, işlendiğini ve dışa vurulduğunu açıklayan yapısal ve işlevsel bir çerçeve sunar. Dokuz Tip Mizaç Modeli ise temel varoluşsal arayışları, algısal öncelikleri ve ayırt edici özellik (trait) örüntüleriyle farklılaşan mizaç tipleri üzerinden kişilik organizasyonunun gelişimini ele alır. MeritMind, bu iki yapısal çekirdeğin karşılıklı etkileşimini bireyin deneyimleri, edindiği özellikler ve yaşam koşullarıyla birlikte ele alarak bütüncül bir zihin modellemesi sunmayı amaçlar.
Böylece MeritMind, bireyi yalnızca sergilediği beceriler ve kişilik örüntüsünü yansıtan davranışlarla değil, bunların temelindeki yapısal potansiyellerle birlikte anlamlandırmayı hedefler. Zihinsel yetenek alanlarının nasıl beceri setlerine, mizaç tiplerinin ise nasıl kişilik organizasyonuna dönüştüğünü yaşam koşullarıyla etkileşim içinde ele alır.
Bu yaklaşım, bireyin dün ne yaptığının veya bugün ne yapabildiğinin ötesine geçer. Hangi yapısal potansiyellere sahip olduğunu, nasıl gelişebileceğini ve bu potansiyellerin farklı yaşam koşullarında kişiye özgü biçimde nasıl ortaya çıkabileceğini değerlendirmeyi amaçlar. Bu bütüncül zihin mimarisi temelinde geliştirilmesi hedeflenen çekirdek AGI, aynı yaklaşımın eğitim, insan kaynakları, sağlık, danışmanlık ve ilişkiler gibi farklı alanlara taşınmasını öngörür. Amaç, bireyin anlaşılmasını, potansiyelinin geliştirilmesini ve liyakatinin nesnel ölçütlerle değerlendirilip desteklenmesini sağlayacak kişiselleştirilmiş uygulamalar oluşturmaktır.
Trump etkisi! Zannediyorum İngilizci Bürokrasi de RTE’yi destekleyecek Teknokratik bir Kabine revizyonu konusunda direnmeyecektir artık! BA geri dönemez, HF iktidar olamaz, Eİ siyaseten tasfiye olmuştur! Allah rahmet eylesin Kozinoğlu’na…