2 aylık eşini öldüren katil, "akli dengesinin yerinde olmadığı" gerekçesiyle serbest bırakılmış, gelen tepkilerin ardından yeniden tedavi altına alınmıştı.
Şahıs, 1.5 aylık tedavi sürecinin ardından yeniden serbest bırakıldı.
@sdila0 @betuIogretmen @cg_merve sorun tabii ki bu değil ancak bu durum sizi ne kadar rahatsız ediyorsa öğretmenlere genel bir şekilde ambarda beslenen beleşçi tembeller denmesi de o kadar rahatsız etmeli. hepimiz bir sürü öğretmenin elinden geçtik. ne kadar kolay genelleme yapıp hakaretleri destekliyorsunuz.
@ogretmenlersyfs Hocam her yerden yıllardır takip ediyorum. Neredeyse her gönderinizi görüyorum. Neredeyse tüm gönderi ve içeriklerinizde özel eğitim branşına yer vermiyorsunuz. Bunun sebebi nedir?
2- Yaşadığımız her kötü şeyin her geçen gün çok daha kötüsünü göreceğiz. Öyle ki en kötü dediğimiz günler yıllar sonra hatırlanmayacak bile . Optimist,pesimist bir denge. Tarafımızı seçelim.
Bakın bugün ne olmuştu da ben bunu paylaşmıştım hiç bilmiyorum. Ama şunu biliyorum ki bu gönderinin tarihinden bugüne kadar eminim ki bahsedilen günden diz çöküp tövbe dileyecek beterlikte birsürü gün geçirdim. İki şekilde yorumlanabilir. 1- Hayatta en kötü dediğimiz şeyler geçer
Anne Ezgi D.'nin paylaşımı: “Değerli arkadaşlarım, sizlerden canım oğlum için destek bekliyorum. Oğlum Asil, Ahmet Kurt Anaokulu kaynaştırma öğrencisidir. Bugüne kadar önce devlet taraf��ndan kaydının düştüğü okulda sorun yaşandı. Okul değiştirdik.
Mevcut okulda kaynaştırma olarak gideceği saatleri kendileri belirlediler. Zaman içinde kahvaltı saatine (1 saat) çekildi yemediği biline biline. Ne istedilerse yaptık.
Oğlumu bir birey olarak görmeyi bırakın, hiçbir materyal vb. istenmedi bile ki alalım. Sonra yine sınıfı öğleye kaydırıldı. Her gün oğlumun kaynaşmasının ona faydasını izlerken bugünkü mezuniyet ile yıkıma uğradım. Ki oğlumun yaş olarak son şansı ve artık ilkokula (rehabilitasyon tarafından karar verilen okula) devam etmek zorunda.
Tüm sene savaş verdik oğlum kaynaşabilsin diye. Bugün mutlu mutlu mezuniyetine gittik. Ancak anladım ki tüm sene oğlumun ismi bile öğrenilememiş. Farkettiğim anda Asil için gururlanıp ağlarken, yaşadığım hayal kırıklığıyla, mutluluk gözyaşlarım bir anda donakalmamla sonuçlandı.
Bıktım artık başkalaştırılmaktan… Artık dayanamıyorum yok sayılmasına özel çocukların.”