“zamanların hem en iyisi hem de en kötüsüydü; bilgeliğin ve aptallığın çağıydı. hem inanç hem de kuşku devriydi. ışığın da asrıydı, karanlığın da. hem umut baharıydı hem de umutsuzluk kışı. her şeye sahiptik, hiçbir şeyimiz yoktu.”
Sizden, size
İsminizi bilmiyorum. Kim olduğunuzu, alışkanlıklarınızı, rutinlerinizi, acılarınızı, şu an neyle veya kiminle mücadele ettiğinizi bilmiyorum ama, sizinle konuşmak isteyen biri var. Bildiğim tek şey, insan olduğunuz.
üzerinden henüz 3 sene geçmişken özellikle birebir şahidi olmadıysanız, umarım en azından şu günlerde paylaşımlarınıza dikkat ediyorsunuzdur, mesela yıkılmış binalar arkasına hüzünlü müzik videolarının bizzat depremi yaşamış insanları tetikleyebileceğini tahmin etmenizi dilerim
öldü, öldürdü, öldü, öldürdü.
akşama kadar okuduğumuz bunlar.
bu toplum hasta. bu gerçekle yüzleşmemiz lazım artık. doğulusuyla, batılısıyla, esnafıyla, memuruyla, işçisiyle, patronuyla, şehirlisiyle, köylüsüyle, dindarıyla, seküleriyle, genciyle, yaşlısıyla bu toplum hasta.