'Ağlayabilseydiniz, anlayabilirdiniz'.
İnsan, doğruyu sadece bilerek değil, hissederek de kavrar. Duygu, insanın vicdanla kurduğu en sahici köprüdür: O köprü yıkıldığında, geriye doğru bilgiler kalır ama insan kalmaz.
Merhamet olmadan adalet katılaşır.
"fark etmesini beklemek" yükü. Bir gün senin gibi farkına varacak ve bitecek sanıyorsun, bu beklentiyle geçen yılları sayıyorsun, hesaplar karışıyor.
"Bazı bulutlar ne yağar ne gider"
Evde geceden birtakım hazırlıklar. 1 yıl geçti, hangimiz daha çok büyüdü bilemiyorum. Biraz heyecan, çokça mutluluk, birkaç damla gözyaşı 🥲 1 yıldır anneyim twittercım 🥳
İmtihan olmayalım ama nasıl kazanıcaz onu da bilmiyorum. Mutluluk istemek itikadî bir meseleye dönüşüyor içimde. "Mutlu olmak puttur"a inandım, inandığımla sınandım. İbrahim'i ararken kayboldum.
Yaş'landıkça zaman kavramı değişiyor. 20 yaşımdaki bir şeyi hatırlıyorum, yeniymiş gibi geliyor, bakıyorum 10 yıl geçmiş. Sonra 10 yıl gözümde küçülüyor birden. 70'li yaşları düşünemiyorum, koca ömür sandığımız şeye "dünyada geçen birkaç gün" olarak bakıcaz
Eskiden ayaklarım uyuşunca yerimden kalkmak için on saat geçmesini beklerdim şimdi kalkıp yürüyorum düşücek miyim nolucaksa olsun umrumda değil benim prenseslikten vazgeçiş de böyle
Bu yıl doğumgünümü kutlayan yakınlarımdan en yenisini 15 yıldır tanıyorum (o da eşim). Zamanında iyi biriktirmişim. Ömürlük yatırım yapmışım da yıllar geçtikçe meyvelerini yiyorum sanki, çok şükür. Bir yaşıma daha girdim.
@zamanizii Psikoloji genelde ev halkı tarafından bozulur. Bazen ebeveyn, bazen kardeş, bazen eş, bazen evlat. İmtihan içeriden olurken 'ruh bili(m)cilerin', size değer vermeyeni hayatınızdan çıkarın minvalinde tavsiyeleri gerçekten ruha çok uzak söylemler