jung’un dediği gibi ‘bir ışık aradığında önce daha da derin bir karanlığa düşersin.’ insan çoğu zaman her şeyin dağıldığını sandığı anlarda aslında yolun en gerekli eşiğinden geçer. çünkü bazı düzenler kurulmadan önce mutlaka dağılır. gün doğmadan önce gece biraz daha koyulaşır.
Şey çekti canım… Ilık bir yaz akşamında, hani yaseminlerin efil efil kokmaya başladığı saatlerde yazlık bir yerde yürürsün. Sen sadece bir yerden bir yere gitmeye çalışırken birilerinin balkonundan gelen karpuz ve rakılı sofra kokusu, başka bir sokaktan gelen kızartma kokusuyla karışır mesela. Hayattaki tüm ağırlığını sen yürürken bu karışık kokular alır; ayakların bile yorulmaz. O anın içine hapsolduğun saniyelerde aklın başından uçar gider ya, “ohh be yaşamak!” deyip şükürler edersin içinden. Kendin bile bilmezsin de bütün bir yıl sadece o birkaç saniyeyi yeniden yaşamak için kışa sabredersin aslında hani. O ne umarsız, o ne büyülü, o ne hem gerçek hem rüya bir küçük zamandır. Bundan çekti canım…
“İyi gelmek, bir insana verilebilecek en güzel hediye. Sesiyle, sözüyle, bakışıyla, duruşuyla, hâliyle, enerjisiyle, perspektifiyle, eylemleriyle birine iyi gelmek,varlığını, yaşamını yükseltmek..
Bundan daha iyisi, birbirine iyi gelmek olsa gerek..”
Bazı insanlar, birinden nefret etmeden onu hayatınızdan uzak tutabileceğinizi anlayamıyor. Ben kin tutmam, güçlü sınırlar koyarım. Eğer biri beni çok incitirse onu affederim ama bir daha asla aynı şeyi yapmasına izin vermem.
Berat gecesi niyeti
huzurlu bir kalp + helalinden gelen bolluk + sade ve bereketli bir hayat + gerçek dostluklar + egodan arınmış bir ruh + iç ferahlığı + hayırlı yollar + gönlüme denk bir eş + yüzümü güldüren haberler + arkamdan güzel anılmak + gözleri ışık saçan evlatlar…
bana düşeni yapmayı, olana şükretmeyi, olmayana sabretmeyi nasip et Rabbim.
kalbimi ağırlaştıran her yükü hafiflet, yolumu aydınlat, beni bana yaklaştır.
amin. 🤍