‘hayatım boyunca kalbim adını koyamadığım bir şeyin özlemini çekti.’
sylvia plath bunu söylerken bir eksikliği değil, bitmeyen bir çağrıyı anlatıyordu. insanı ileri iten, bazen tanımlanamayan ama susmayan bir his vardır. ne olduğunu bilmesen de, yokluğunu her an duyarsın.
Her şeyi kontrol etmek, düzeltmek zorunda olmadığını, kendi dışındaki pek çok şeyi değiştirmekle mükellef tutulmadığını, bazen hata üstüne hata yapabileceğini, en çok da kendi içindeki dünyadan ve kendini düzeltmekten sorumlu olduğunu hatırla.
“Her güne, kendinize şunu söyleyerek başlayın: Bugün sataşmayla, nankörlükle, küstahlıkla, ihanetle, kötü niyetle ve bencillikle karşılaşacağım ve bunların hepsi de, kabahati işleyenin iyiyle kötüyü birbirinden ayırmaktan aciz olmasından kaynaklanacak.”
[Marcus Aurelius]
Kadınların "hüzünlü prenses" olmayı bırakıp "bilge kadın" olmaya ihtiyaçları vardır. Okumak, düşünmek, fikirleriyle var olmak, günümüzün kadınlarının temel görevi olmalıdır.
Nevzat Tarhan