Ganesh Kumar RK

CEO - @MahadhiTec| Mentor - @AmpersandAcademy
Geopolitics | India’s Future | Demographics | Education | BioResearch
Straight talk No filters
Opinions personal

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

@im_saiganesh Be prepared for the Z Attack.

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

Breaking Down the Geopolitics: Trump's Proposal to Buy the Chagos Islands 🇺🇸🇬🇧🇲🇺

Is the United States trying to buy an entire island chain?

Reports are emerging that the Trump administration is actively considering a plan to purchase the Chagos Islands directly from Mauritius. This move aims to secure long-term, unquestioned control over the Diego Garcia military base.

Why Diego Garcia Matters Now More Than Ever:
Strategic Stronghold: Located in the central Indian Ocean, Diego Garcia has been a vital joint US-UK military base since 1966.

Middle East Tensions: With ongoing conflicts, Diego Garcia is critical. It's approximately 2,360 miles from Iran, putting it within striking distance and allowing for round-the-clock, long-range bomber missions (like the B-2 Spirit).

The China Factor: US Republicans and members of the Trump administration have expressed serious concerns over Mauritius's friendliness toward China, fearing espionage if sovereignty is transferred to the island nation.

The Backstory of the Stalled UK Deal:
In May 2025, the UK and Mauritius signed a deal where the UK would cede sovereignty of the Chagos Islands to Mauritius but lease back the Diego Garcia base for 99 years.

The UK has paused this plan after President Trump heavily criticized it, calling it an act of "great stupidity," and ultimately withdrew his support.

The UK has explicitly stated they will not proceed with the handover without US support.

The US Treasury's "Buy It" Proposal:
To bypass the UK's hesitation and secure the base, US Treasury Secretary Scott Bessent drafted a plan to buy the islands outright. The strategy involves allowing the UK to transfer sovereignty to Mauritius first, and then the US would negotiate the purchase directly with Mauritius.

Mauritius's Firm Stand:
Mauritius isn't having it. The Mauritian government quickly rejected these reports, stating they have not received any direct or indirect proposals from the US. They reiterated their firm stance: "Mauritius's position remains unchanged: its sovereignty over the Chagos (Archipelago) is non-negotiable".

The Human Cost:
While global powers debate strategy, the Chagossian people are still fighting for justice. Thousands were forcibly removed in the 60s and 70s to build the base. Delegation leader Louis Olivier Bancoult recently stated, "We're still suffering and our position is clear, we have the right to live in our birthplace".

This situation is a complex web of military strategy, post-colonial rights, and the sheer power of global influence.

What are your thoughts on this modern approach to territorial acquisition?

#Geopolitics #ChagosIslands #DiegoGarcia #USMilitary #InternationalRelations #NationalSecurity

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

மக்கள்தொகை வீழ்ச்சி: எச்சரிக்கும் எதிர்காலமும், நாம் கட்டமைக்க வேண்டிய புதிய இந்தியாவும்

பல தசாப்தங்களாக, பள்ளிக்கூடப் பாடப்புத்தகங்கள் முதல் தேநீர் கடை விவாதங்கள் வரை, இந்தியர்களுக்குத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப்பட்ட ஒரு விஷயம்: "நமது நாட்டின் மிகப்பெரிய பிரச்சனை மக்கள்தொகைப் பெருக்கம்தான்." உணவுப் பற்றாக்குறை, வேலைவாய்ப்பின்மை, வறுமை என அனைத்திற்கும் காரணம் கட்டுக்கடங்காமல் பெருகி வரும் மக்கள்தொகை மட்டுமே என்று நாம் நம்ப வைக்கப்பட்டோம். "நாம் இருவர் நமக்கு இருவர்" என்ற முழக்கம், காலப்போக்கில் "நாம் இருவர் நமக்கு ஒருவர்" என மாறி, இன்று பல குடும்பங்களில் "நமக்கு ஏன் இன்னொரு குழந்தை?" என்ற கேள்வியாக உருவெடுத்துள்ளது.

ஆனால், இன்று உலகத்தின் பார்வையும், இந்தியாவின் யதார்த்தமும் முற்றிலுமாக மாறிவிட்டன. இந்தியாவின் கருவுறுதல் விகிதம் (Total Fertility Rate - TFR) மாற்று விகிதத்திற்கும் (Replacement level of 2.1) கீழே சரிந்துவிட்டது. அதாவது, முந்தைய தலைமுறையை முழுமையாக ஈடுசெய்யும் அளவிற்குப் புதிய தலைமுறை தற்போது உருவாகவில்லை. இது ஒரு சாதாரணப் புள்ளிவிவரம் அல்ல; இது நமது எதிர்காலத்திற்கான ஒரு மாபெரும் எச்சரிக்கை மணி.

உலக நாடுகளின் பாடம்: முதுமையடையும் தேசங்களும் சரியும் பொருளாதாரமும்

வளர்ந்த நாடுகள் பலவும் இன்று இந்த மக்கள்தொகை வீழ்ச்சியால் கடுமையான விளைவுகளைச் சந்தித்து வருகின்றன. ஜப்பான், தென் கொரியா, இத்தாலி, ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளில் முதியவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து, உழைக்கும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாகக் குறைந்துவிட்டது. இதன் விளைவு? தொழிற்சாலைகளை இயக்க ஆளில்லை, புதிய கண்டுபிடிப்புகள் குறைகின்றன, முதியோர்களுக்கான மருத்துவச் செலவுகள் மற்றும் ஓய்வூதியச் சுமை அரசின் கழுத்தை நெரிக்கிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், அந்த நாடுகளின் பொருளாதார வளர்ச்சி முடங்கிப்போய்விட்டது.

இந்தியா இன்றும் ஒரு 'இளைஞர்களின் தேசம்' (Demographic Dividend) என்ற பெருமையைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால், இந்த நிலை நிரந்தரமானதல்ல. இப்போது தெரியும் எச்சரிக்கை அறிகுறிகளை நாம் அலட்சியப்படுத்தினால், அடுத்த சில தசாப்தங்களில் நாமும் ஜப்பானைப் போல அல்லது தென் கொரியாவைப் போல முதியவர்களின் தேசமாக மாறிவிடுவோம். ஒரு வலிமையான தேசத்திற்கு, வலிமையான குடும்பங்கள், பெருகி வரும் உழைக்கும் படை மற்றும் தேசத்தின் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் புதுமைகளையும் முன்னெடுத்துச் செல்லும் துடிப்பான இளைய சமுதாயம் தேவை. நாம் 'விக்சித் பாரத்' (Viksit Bharat - வளர்ந்த இந்தியா) என்ற இலக்கை நோக்கிப் பயணிக்கும் இந்த வேளையில், பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கு இணையாக மக்கள்தொகை சமநிலையைப் பேணுவதும் மிக அவசியமாகும்.

வளரக்கூடிய, புதியன கண்டுபிடிக்கக்கூடிய, மற்றும் தனது மக்களைத் தடையின்றிப் பேணக்கூடிய நாடுகளுக்கே எதிர்காலம் சொந்தம். எனவே, நாம் விழித்துக்கொண்டு செயல்பட வேண்டிய நேரம் இதுவே.

ஏன் இந்த வீழ்ச்சி? இளைஞர்களின் தயக்கத்திற்கு காரணம் என்ன?

"ஏன் குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ளத் தயங்குகிறீர்கள்?" என்று இன்றைய நடுத்தர மற்றும் அடித்தட்டு இளைஞர்களிடம் கேட்டால், அவர்கள் சொல்லும் முதல் காரணம்: பொருளாதாரச் சுமை மற்றும் எதிர்காலம் குறித்த அச்சம்.

ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்து, நல்ல முறையில் வளர்த்து, தரமான கல்வியைக் கொடுத்து, சமூகத்தில் ஒரு நல்ல நிலையில் நிறுத்துவது என்பது இன்று ஒரு மாபெரும் போராக மாறிவிட்டது. பெற்றோருக்கு அன்பும் பாசமும் இருந்தாலும், நடைமுறைச் சிக்கல்கள் அவர்களைப் பயமுறுத்துகின்றன. எனவே, தேசத்தின் எதிர்காலத்தைக் காக்க, குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்து வளர்ப்பதை ஒரு சுமையாகக் கருதாத ஒரு சமூக அமைப்பை நாம் உடனடியாகக் கட்டமைக்க வேண்டும். அதற்கான தீர்வுகள் இதோ:

#1. கல்வியை மீண்டும் ஒரு 'சேவைத் துறை' ஆக்குதல்

ஒரு காலத்தில் கல்வி என்பது அறிவைப் பகிரும் ஒரு புனிதமான சேவையாக இருந்தது. ஆனால் இன்று, அது பல லட்சம் கோடிகள் புழங்கும் ஒரு லாபகரமான வியாபாரமாக, ஒரு பெருந்தொழிலாக (Business Industry) மாறிவிட்டது. நடுத்தரக் குடும்பங்கள் தங்களின் வருமானத்தில் சரிபாதியைத் தங்கள் குழந்தைகளின் பள்ளிக் கட்டணத்திற்கே செலவிட வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். LKG படிப்பதற்குச் சில பள்ளிகளில் வசூலிக்கப்படும் கட்டணம், பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு பொறியியல் பட்டப்படிப்புக்கே தேவைப்பட்டிருக்காது.

இந்த நிலை மாற வேண்டும். கல்வி வியாபாரம் ஆக்கப்படுவதை அரசு இரும்புக்கரம் கொண்டு அடக்க வேண்டும். தனியார் பள்ளிகளின் கட்டணக் கொள்ளையைத் தடுத்து, கல்வியை மீண்டும் ஒரு தூய்மையான சேவைத் துறையாக (Service Industry) மாற்ற வேண்டும்.

#2. பள்ளிக் கட்டணங்களைக் குறைத்தல் மற்றும் தரத்தை உயர்த்துதல்

குழந்தை வளர்ப்பில் மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாக இருப்பது இந்தத் தாங்க முடியாத கல்விச் செலவுதான். "இரண்டு குழந்தைகளைப் பெற்றால் இருவருக்கும் எப்படி இவ்வளவு பெரிய தொகையைக் கட்டிப் படிக்க வைப்பது?" என்ற அச்சமே பல தம்பதிகளை ஒரு குழந்தையோடு நிறுத்திக்கொள்ளச் செய்கிறது.

>அரசு மற்றும் மானியம் பெறும் பள்ளிகளின் கட்டமைப்பை சர்வதேசத் தரத்திற்கு உயர்த்த வேண்டும்.

>பள்ளிக் கட்டணங்களில் கடுமையான ஒழுங்குமுறைகளைக் கொண்டு வர வேண்டும். கட்டணங்களைக் கணிசமாகக் குறைக்க வேண்டும்.

>கட்டணம் குறைந்தால் தரம் குறைந்துவிடும் என்ற மாயையை உடைத்து, கல்வியின் தரத்தை பல மடங்கு உயர்த்த வேண்டும். ஆசிரியர்களுக்கு முறையான பயிற்சிகள், நவீன தொழில்நுட்ப வசதிகள், செய்முறை வழிக் கற்றல் ஆகியவற்றை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

>எளிய மக்களின் குழந்தைகளும் மிகச் சிறந்த தரமான கல்வியை இலவசமாகவோ அல்லது மிகக் குறைந்த கட்டணத்திலோ பெற முடியும் என்ற ஆழமான நம்பிக்கையைப் பெற்றோர்கள் மத்தியில் விதைக்க வேண்டும்.

#3. முறையான மற்றும் விரைவான நீதித்துறை (Proper Judiciary)

"இந்தச் சமூகத்தில் என் குழந்தை பாதுகாப்பாக இருக்குமா?" என்ற கேள்வி ஒவ்வொரு பெற்றோரின் மனதையும் குடைகிறது. தினமும் செய்தித்தாள்களில் வரும் குற்றச் சம்பவங்கள், பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள், போதைப்பொருள் புழக்கம் ஆகியவை இளைய தலைமுறையினரைத் திருமணம் மற்றும் குழந்தை வளர்ப்பு குறித்த முடிவுகளில் பின்வாங்கச் செய்கின்றன.

ஒரு தேசத்தின் மக்கள் தைரியமாகப் புதிய தலைமுறையை உருவாக்க, அந்த நாட்டில் சட்டம் ஒழுங்கும், நீதித்துறையும் மிகச் சிறப்பாகச் செயல்பட வேண்டும்.

> தவறு செய்தால் தண்டனை நிச்சயம் என்ற நிலை உருவாக வேண்டும்.

> நீதிமன்றங்களில் வழக்குகள் பல ஆண்டுகள் இழுத்தடிக்கப்படாமல், விரைவான நீதி (Swift Justice) கிடைக்க வேண்டும்.

> குழந்தைகள் மற்றும் பெண்களுக்கான பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் ஒரு வலிமையான, நேர்மையான நீதித்துறை கட்டமைப்பு (Proper Judiciary) சமூகத்தில் ஒரு நிம்மதியான சூழலை உருவாக்கும். அப்போதுதான் மக்கள் தங்கள் வாரிசுகளை இந்த உலகிற்கு நம்பிக்கையுடன் கொண்டு வருவார்கள்.

#4. முறையான சமூகக் கல்வி (Proper Social Education)

இன்றைய கல்விமுறை பெரும்பாலும் மதிப்பெண்களை நோக்கியும், வேலைவாய்ப்பை நோக்கியும் மட்டுமே ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், வாழ்க்கையை எப்படி எதிர்கொள்வது, சக மனிதர்களை எப்படி மதிப்பது, குடும்ப உறவுகளை எப்படிப் பேணுவது என்பதைக் கற்றுக்கொடுக்கும் 'சமூகக் கல்வி' (Social Education) இன்று மிகப்பெரிய அளவில் காணாமல் போய்விட்டது.

> அறநெறிக் கல்வி: பாடப்புத்தகங்களில் கணிதமும் அறிவியலும் இருப்பதைப் போலவே, அறநெறிகளும் (Moral Values), சமூகப் பொறுப்புணர்வும் ஆழமாகக் கற்பிக்கப்பட வேண்டும்.

> பச்சாத்தாபம் மற்றும் கூட்டுறவு: போட்டிகளை மட்டுமே கற்றுக்கொடுக்காமல், ஒருவரோடு ஒருவர் இணைந்து செயல்படும் கூட்டுறவு மனப்பான்மையைக் (Empathy and Cooperation) கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.

> மனநலன் சார்ந்த கல்வி: தோல்விகளைக் கையாள்வது எப்படி, மன அழுத்தத்திலிருந்து விடுபடுவது எப்படி போன்ற வாழ்வியல் திறன்களைப் பள்ளியிலிருந்தே கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.

முறையான சமூகக் கல்வி பெற்ற ஒரு தலைமுறை உருவாகும்போது, அது குற்றங்கள் இல்லாத, அமைதியான மற்றும் முற்போக்கான சமூகத்தை உருவாக்கும். அத்தகைய சமூகத்தில், அடுத்த தலைமுறையை உருவாக்குவது ஒரு வரமாகக் கருதப்படுமே தவிர, சுமையாக அல்ல.

விக்சித் பாரத்: சமநிலையான வளர்ச்சியே உண்மையான வளர்ச்சி

நாம் 'விக்சித் பாரத்' (Viksit Bharat) என்ற மாபெரும் கனவை நோக்கிப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். பொருளாதாரத்தில் உலகின் முதல் மூன்று இடங்களுக்குள் வர வேண்டும் என்ற இலக்கு நமக்கு இருக்கிறது. ஆனால், அந்தப் பொருளாதாரத்தை அனுபவிக்கவும், அதைத் தொடர்ந்து தக்கவைக்கவும் ஒரு துடிப்பான இளைய சமுதாயம் தேவை.

சுருங்கி வரும் உழைக்கும் வர்க்கத்தை வைத்துக்கொண்டு எந்த ஒரு நாடும் நீண்ட காலப் பொருளாதார வளர்ச்சியை எட்ட முடியாது. குடும்பங்கள் சுருங்கும்போது, நுகர்வு (Consumption) குறைகிறது. நுகர்வு குறையும்போது உற்பத்தி (Production) குறைகிறது. உற்பத்தி குறையும்போது ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதாரமும் சரிவைச் சந்திக்கிறது. இது ஒரு தவிர்க்க முடியாத பொருளாதாரச் சுழற்சி.

எனவே, மக்கள்தொகை வீழ்ச்சி என்பது ஏதோ சில குடும்பங்களின் தனிப்பட்ட பிரச்சனை அல்ல; அது ஒட்டுமொத்த இந்தியாவின் பொருளாதார மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்பையே அசைத்துப் பார்க்கக்கூடிய ஒரு தேசியப் பிரச்சனை.

முடிவு: காலம் தாழ்த்தக் கூடாது

நமது தேசத்தின் பலம் அதன் மக்களே. ஒரு காலத்தில் நம் மக்கள் தொகை நமக்கு ஒரு சவாலாக இருந்திருக்கலாம்; ஆனால் இன்று, அந்த மக்கள் தொகையின் இளமையே நமது மிகப்பெரிய ஆயுதம். இந்த ஆயுதம் மழுங்கிப் போவதற்குள், அதாவது நமது மக்கள்தொகை முழுமையாக முதிர்வடைவதற்குள் நாம் விழித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

அரசு, கொள்கை வகுப்பாளர்கள், மற்றும் சமூகம் இணைந்து பல அதிரடி மாற்றங்களைக் கொண்டுவர வேண்டும். கல்வியை வணிகம் என்ற நிலையிலிருந்து சேவை என்ற நிலைக்கு உயர்த்துதல், பள்ளிக் கட்டணங்களின் சுமையைக் குறைத்துத் தரத்தை அதிகரித்தல், அனைவருக்கும் சமமான நீதியையும் பாதுகாப்பையும் வழங்கும் வலிமையான நீதித்துறை, மற்றும் நல்ல மனிதர்களை உருவாக்கும் சமூகக் கல்வி—இவையே நாம் எதிர்கொள்ளும் இந்தப் புதிய சவாலுக்கான ஆணிவேர் தீர்வுகள்.

எந்த நாடு தன் குழந்தைகளைக் கொண்டாடுகிறதோ, எந்த நாடு தன் மக்களுக்குப் பாதுகாப்பான, தரமான வாழ்விடத்தை உருவாக்குகிறதோ, அந்த நாடே உலகை ஆளும். இந்தியாவின் எதிர்காலம் என்பது அதன் தொழிற்சாலைகளிலும், ஐடி நிறுவனங்களிலும் மட்டுமல்ல, அதன் குடும்பங்களின் மகிழ்ச்சியிலும், பிறக்கப் போகும் குழந்தைகளின் புன்னகையிலும் அடங்கியுள்ளது. எச்சரிக்கை உண்மையானது; அதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுப்பதற்கான நேரம் இதுவே.

முன்னேறுவோம், முழுமையான வளர்ச்சியோடு!

#DemographicDividend #ViksitBharat #IndiaFuture #EducationAsService #PopulationBalance #SaveOurNextGeneration #StrongFamiliesStrongNation #QualityEducation #ProperJudiciary #SocialEducation #TamilArticle

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

The moment of a powerful hit by an Iranian missile in the north of Israel.

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇮🇱/🇮🇷 Footage from Najafabad, Esfahan, shows smoke rising

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇺🇸/🇮🇱/🇮🇷 Reporter: ‘Will Netanyahu accept your deal with Iran?’

President Trump: ‘He won't have any choice. I call the shots. I call all the shots. He doesn't call the shots’

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇺🇸/🇮🇱/🇮🇷 NEW: Netanyahu informed Trump of Israel’s intent to launch a ‘massive attack’ on Iran, and Trump emphasized the U.S. would not participate – Yedioth Ahronoth

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇮🇷/🇮🇱 A large group of 6-7 missiles seen entering Israel

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇮🇱/🇮🇷 NEW: Scenes from Kermanshah as ballistic missiles were launched from Iran, with people cheering in the streets

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇮🇱/🇮🇷 Interceptors up in Haifa

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇶🇦/🇮🇶/🇮🇷 NEW: A Qatar Airways flight from Amsterdam to Doha is now avoiding Iraqi airspace

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇮🇷/🇶🇦 NEW: Qatar issues a NOTAM redirecting flights around Qatari airspace if possible from June 7-13 due to ‘regional tensions’

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇮🇳 மோடியின் தொலைநோக்கு தலைமையும் இந்தியாவின் 7.7% பொருளாதார பாய்ச்சலும் – ஒரு புதிய இந்தியாவின் எழுச்சி! 🇮🇳

2025-26 நிதியாண்டில் இந்தியா 7.7% GDP வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்திருப்பது வெறும் பொருளாதாரப் புள்ளிவிவரம் அல்ல; அது ஒரு தேசத்தின் தன்னம்பிக்கை, திறன் மற்றும் உறுதியின் வெளிப்பாடாகும். உலகம் முழுவதும் பொருளாதார மந்தநிலை, போர்கள், விநியோகச் சங்கிலி சவால்கள் மற்றும் பணவீக்க அழுத்தங்களால் பல நாடுகள் தடுமாறிக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், இந்தியா உலகின் அதிவேகமாக வளரும் பெரிய பொருளாதாரமாக மீண்டும் தனது இடத்தை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.

இந்த சாதனைக்குப் பின்னால் கடந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாக உருவாக்கப்பட்ட வலுவான அடித்தளம் உள்ளது. அந்த அடித்தளத்தை அமைத்த முக்கியமான தலைமையாக பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் ஆட்சி விளங்குகிறது.

2014-ஆம் ஆண்டில் பொறுப்பேற்றபோது, இந்தியா பல கட்டமைப்பு சவால்களை எதிர்கொண்டது. தொழில் தொடங்குவதற்கான சிக்கல்கள், போதிய உள்கட்டமைப்பு இல்லாமை, நிதி உட்சேர்க்கையின் பற்றாக்குறை, மெதுவான நிர்வாக நடைமுறைகள் போன்றவை வளர்ச்சிக்கு தடையாக இருந்தன. இவற்றை மாற்றுவதற்காக மோடி அரசு பல அடிப்படைச் சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுத்தது.

ஜன் தன் – ஆதார் – மொபைல் (JAM) புரட்சி மூலம் கோடிக்கணக்கான மக்கள் முதன்முறையாக வங்கி அமைப்பிற்குள் கொண்டு வரப்பட்டனர். நேரடி நிதி பரிமாற்றம் (DBT) மூலம் இடைத்தரகர்களின் தலையீடு குறைக்கப்பட்டு, அரசு நலத்திட்டங்கள் நேரடியாக மக்களைச் சென்றடைந்தன. இது மக்களின் வாங்கும் திறனை உயர்த்தி, கிராமப்புற பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்தியது.

டிஜிட்டல் இந்தியா திட்டம் இந்தியாவை உலகின் மிகப்பெரிய டிஜிட்டல் பொருளாதாரங்களில் ஒன்றாக மாற்றியது. இன்று UPI உலகின் மிக வெற்றிகரமான டிஜிட்டல் கட்டண அமைப்புகளில் ஒன்றாக திகழ்கிறது. சிறிய கடைக்காரர் முதல் பெரிய நிறுவனங்கள் வரை அனைவரும் டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனையில் இணைந்துள்ளனர்.

சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST) இந்தியாவை ஒருங்கிணைந்த தேசிய சந்தையாக மாற்றியது. பல்வேறு மாநில வரி தடைகளை நீக்கி, வர்த்தகத்தை எளிதாக்கியது. GST வசூல் தொடர்ந்து சாதனை படைப்பது பொருளாதார நடவடிக்கைகள் எவ்வளவு வலுவாக உள்ளன என்பதற்கான சான்றாகும்.

மேக் இன் இந்தியா மற்றும் PLI (Production Linked Incentive) திட்டங்கள் இந்தியாவை உலகளாவிய உற்பத்தி மையமாக மாற்றும் நோக்கில் செயல்பட்டன. மொபைல் போன்கள், மின்னணு சாதனங்கள், மருந்துகள், பாதுகாப்பு உற்பத்தி மற்றும் செமிகண்டக்டர் துறைகளில் இந்தியா குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் கண்டுள்ளது.

உள்கட்டமைப்பு புரட்சி மோடி காலத்தின் மிகப்பெரிய சாதனைகளில் ஒன்றாகும். நெடுஞ்சாலைகள், அதிவேக விரைவுச்சாலைகள், சரக்கு வழித்தடங்கள், விமான நிலையங்கள், மெட்ரோ ரயில்கள், வந்தே பாரத் ரயில்கள், துறைமுக மேம்பாடுகள் போன்றவை இந்தியாவின் பொருளாதார இயந்திரத்தை வேகப்படுத்தியுள்ளன. ஒவ்வொரு புதிய சாலையும், ஒவ்வொரு புதிய ரயில் பாதையும், ஒவ்வொரு புதிய விமான நிலையமும் வேலைவாய்ப்பையும் முதலீட்டையும் உருவாக்குகின்றன.

ஆத்மநிர்பர் பாரத் (Atmanirbhar Bharat) என்ற பார்வை இந்தியாவின் தற்சார்பு திறனை வலுப்படுத்தியது. கொரோனா காலத்தின் சவால்களை வாய்ப்பாக மாற்றி, இந்தியா உலகின் மிகப்பெரிய தடுப்பூசி உற்பத்தியாளராகவும் வழங்குநராகவும் உருவெடுத்தது. இன்று பாதுகாப்பு உற்பத்தி, விண்வெளி, ட்ரோன் தொழில்நுட்பம், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் போன்ற துறைகளிலும் இந்தியா தன்னிறைவை நோக்கி வேகமாக முன்னேறி வருகிறது.

இந்த வளர்ச்சியில் இந்திய இளைஞர்களின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. ஸ்டார்ட்அப் இந்தியா மற்றும் ஸ்டாண்ட் அப் இந்தியா போன்ற திட்டங்கள் ஆயிரக்கணக்கான புதிய தொழில்முனைவோர்களை உருவாக்கின. இன்று இந்தியா உலகின் மிகப்பெரிய ஸ்டார்ட்அப் சுற்றுச்சூழல்களில் ஒன்றாக விளங்குகிறது. செயற்கை நுண்ணறிவு, ஃபின்டெக், உயிரியல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் பசுமை ஆற்றல் போன்ற துறைகளில் இந்திய இளைஞர்கள் உலகளவில் போட்டியிடுகின்றனர்.

பெண்களின் பொருளாதார பங்களிப்பும் கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது. முத்ரா கடன்கள், சுயஉதவிக் குழுக்கள், டிஜிட்டல் அணுகல் மற்றும் திறன் மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் மூலம் கோடிக்கணக்கான பெண்கள் பொருளாதார சுதந்திரத்தை அடைந்துள்ளனர்.

ஆனால் இந்த வெற்றி அரசின் கொள்கைகளால் மட்டுமே உருவாகவில்லை. இந்திய விவசாயிகளின் வியர்வை, தொழிலாளர்களின் உழைப்பு, தொழில்முனைவோரின் கனவுகள், விஞ்ஞானிகளின் கண்டுபிடிப்புகள், இளைஞர்களின் லட்சியங்கள் மற்றும் 140 கோடி இந்தியர்களின் விடாமுயற்சி ஆகிய அனைத்தும் இணைந்து இந்த வளர்ச்சியை சாத்தியமாக்கியுள்ளன.

இன்று 7.7% GDP வளர்ச்சி என்பது ஒரு எண்ணிக்கை அல்ல; அது இந்தியாவின் திறனை உலகிற்கு நிரூபிக்கும் அறிக்கை. அது வளர்ந்து வரும் இந்தியாவின் அடையாளம். அது விக்சித் பாரத் நோக்கிய பயணத்தின் ஒரு முக்கிய மைல்கல்.

உலகம் பல சவால்களை எதிர்கொண்டு கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், இந்தியா நம்பிக்கையின் ஒளிக்கோபுரமாக உயர்ந்து நிற்கிறது. இந்த வளர்ச்சிப் பாதை தொடர்ந்தால், உலகின் முன்னணி பொருளாதார சக்திகளில் ஒன்றாக இந்தியா உருவெடுக்கும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை.

140 கோடி இந்தியர்களின் கனவுகளும் உழைப்பும் இணைந்த இந்த பயணம் தொடர்ந்து வெற்றியை நோக்கி நகரட்டும்.

விக்சித் பாரத் 2047 – கனவு அல்ல, உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் நிஜம்!

ஜெய் ஹிந்த்! 🇮🇳

#IndiaGrowthStory #GDPGrowth #ViksitBharat #NewIndia #NarendraModi #ModiGovernment #EconomicGrowth #MakeInIndia #DigitalIndia #AtmanirbharBharat #StartupIndia #InfrastructureRevolution #IndiaRising #DevelopedIndia2047 #BharatFirst #JaiHind #இந்தியா #விக்சித்பாரத் #நரேந்திரமோடி #புதியஇந்தியா

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

A fascinating thought experiment.

Imagine a room where these six figures sit together:

• Marcus Aurelius – Emperor, philosopher, and father to Commodus.
• Master Shifu – The mentor whose greatest challenge came from his own adopted son, Tai Lung.
• Kublai Khan – The mighty ruler whose empire fractured through dynastic conflicts.
• Narendra Modi – A leader who chose not to build a political dynasty.
• J. Jayalalithaa – A leader who left no biological heir despite immense political influence.
• The Ancient One – A master who experienced betrayal from her own disciple, Kaecilius.

Different civilizations. Different eras. Different worlds.

Yet they are connected by a single timeless lesson:

**The deepest wounds often do not come from enemies. They come from those closest to us, especially those we expect to carry our legacy forward.**

History, mythology, cinema, and politics repeatedly remind us that inheritance is not merely about bloodline. Character, values, discipline, wisdom, and integrity are far harder to pass on than wealth, power, influence, or titles.

Some leaders were betrayed by sons.
Some were betrayed by disciples.
Some watched their life's work crumble in succession struggles.
Some consciously chose a path without dynastic succession.

The lesson is as relevant today as it was two thousand years ago:

**Never assume that lineage guarantees legacy.**
**Never assume that proximity guarantees loyalty.**
**Never assume that inheritance guarantees wisdom.**

A true legacy is not what we leave behind.
It is what survives after we are gone.

#History #Leadership #Legacy #MarcusAurelius #KublaiKhan #MasterShifu #TheAncientOne #Jayalalithaa #NarendraModi #Wisdom #LifeLessons #Civilization #LeadershipLessons #Succession

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

லூவர் ஒப்பந்தம் (1987): உலகப் பொருளாதாரத்தை நிலைநிறுத்த எடுக்கப்பட்ட ஒரு வரலாற்றுப் பெருமுயற்சி

1. லூவர் ஒப்பந்தம் - அறிமுகம் (Louvre Accord - Introduction)

சர்வதேசப் பொருளாதார வரலாற்றில், நாணய மாற்று விகிதங்களைச் சீரமைப்பதற்காக உலக நாடுகள் ஒன்றிணைந்து எடுத்த மிக முக்கியமான முயற்சிகளில் ஒன்று 'லூவர் ஒப்பந்தம்' (Louvre Accord) ஆகும். 1987 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 22 ஆம் தேதி, பிரான்ஸ் தலைநகர் பாரிஸில் உள்ள புகழ்பெற்ற லூவர் அருங்காட்சியகத்தில் இந்த ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. 1980களின் பிற்பகுதியில் உலகளாவிய பொருளாதாரம் ஒரு பெரிய கொந்தளிப்பைச் சந்தித்துக் கொண்டிருந்தது. குறிப்பாக, அமெரிக்காவின் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை (Trade Deficit) முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு அதிகரித்திருந்ததுடன், அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பும் சர்வதேசச் சந்தையில் மிக வேகமாக வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்தது.

இந்த அசாதாரணமான சூழ்நிலையைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவருவதே லூவர் ஒப்பந்தத்தின் முதன்மையான நோக்கமாக இருந்தது. உலகின் முன்னணிப் பொருளாதார நாடுகளின் நிதியமைச்சர்களும், மத்திய வங்கிகளின் ஆளுநர்களும் ஒன்றிணைந்து, நாணயச் சந்தையில் நிலவும் குழப்பங்களைத் தீர்க்கவும், டாலரின் தொடர் வீழ்ச்சியைத் தடுத்து நிறுத்தவும் ஒருமித்த முடிவுகளை எடுத்தனர். இந்த ஒப்பந்தம், உலகப் பொருளாதாரத்தை நிலைநிறுத்துவதற்கான ஒரு கூட்டு முயற்சியாகப் பார்க்கப்பட்டாலும், அது சந்தித்த சவால்களும், கற்பித்த பாடங்களும் இன்றும் பொருளாதார அறிஞர்களால் தீவிரமாக விவாதிக்கப்படுகின்றன.

2. பின்னணியும் தோற்றமும் (Background and Genesis)

லூவர் ஒப்பந்தத்தின் அவசியத்தைப் புரிந்துகொள்ள, அதற்கு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அதாவது 1985 இல் கையெழுத்தான 'பிளாசா ஒப்பந்தம்' (Plaza Accord) பற்றி அறிவது மிகவும் அவசியம். 1980களின் தொடக்கத்தில், அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பு மிக அதிகமாக இருந்தது. இதனால், அமெரிக்கத் தயாரிப்புகளின் விலை சர்வதேசச் சந்தையில் அதிகமாகி, அமெரிக்காவின் ஏற்றுமதி கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டது. அதே வேளையில், வெளிநாடுகளிலிருந்து அமெரிக்காவுக்கான இறக்குமதி மலிவானதால், அமெரிக்க வர்த்தகப் பற்றாக்குறை மலையென உயர்ந்தது.

இந்த நிலையை மாற்றுவதற்காக, 1985 இல் ஜி5 (G5) நாடுகள் (அமெரிக்கா, ஜப்பான், மேற்கு ஜெர்மனி, பிரிட்டன், பிரான்ஸ்) நியூயார்க்கில் உள்ள பிளாசா ஹோட்டலில் கூடி ஒரு ஒப்பந்தம் செய்தன. இதன்படி, அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பைக் குறைக்கவும், ஜப்பானிய யென் (Yen) மற்றும் ஜெர்மனியின் மார்க் (Deutsche Mark) ஆகியவற்றின் மதிப்பை உயர்த்தவும் முடிவெடுக்கப்பட்டது.

பிளாசா ஒப்பந்தம் எதிர்பார்த்ததை விட மிகத் தீவிரமாக வேலை செய்தது. டாலரின் மதிப்பு சரியத் தொடங்கியது. ஆனால், அந்த வீழ்ச்சியை அவர்களால் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. டாலர் தொடர்ந்து அதலபாதாளத்தை நோக்கிச் சரிந்தது. இதனால், ஜப்பான் மற்றும் மேற்கு ஜெர்மனியின் ஏற்றுமதிகள் பெரும் பாதிப்பிற்கு உள்ளாகின. தங்களின் நாணய மதிப்பு மிக அதிகமாகிவிட்டதால், தங்கள் நாட்டுப் பொருட்கள் உலகச் சந்தையில் விலைமதிப்பற்றதாகி, பொருளாதார வளர்ச்சி தடைபடும் என ஜப்பானும் ஜெர்மனியும் அஞ்சின.

இந்தத் தொடர் வீழ்ச்சிக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டும், இல்லையெனில் உலக வர்த்தகம் ஸ்தம்பித்துவிடும் என்ற அச்சம் முன்னணி நாடுகளிடையே எழுந்தது. இந்தக் கவலைகளின் பின்னணியில்தான், அமெரிக்கா, ஜப்பான், மேற்கு ஜெர்மனி, பிரான்ஸ், பிரிட்டன், இத்தாலி மற்றும் கனடா ஆகிய ஜி7 (G7) நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் பாரிஸில் கூடி லூவர் ஒப்பந்தத்தை உருவாக்கினர் (இத்தாலி இக்கூட்டத்தில் பங்கேற்றாலும், இறுதி முடிவுகளில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டு விலகியதால், இது பல நேரங்களில் ஜி6 நாடுகளின் ஒப்பந்தம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது).

3. முக்கிய அம்சங்களும் நோக்கங்களும் (Key Provisions and Objectives)

லூவர் ஒப்பந்தத்தின் மையக்கருத்து, நாணயச் சந்தையில் நிலவிய அதிகப்படியான ஏற்ற இறக்கங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதாகும். குறிப்பாக, அமெரிக்க டாலர், ஜப்பானிய யென் மற்றும் மேற்கு ஜெர்மனியின் மார்க் ஆகிய மூன்று முக்கிய நாணயங்களுக்கு இடையிலான மாற்று விகிதங்களை நிலைநிறுத்துவது இதன் முக்கிய நோக்கங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது.

இந்த ஒப்பந்தத்தின் மிக முக்கியமான அம்சங்கள் பின்வருமாறு:

* டாலரின் வீழ்ச்சியைத் தடுத்து நிறுத்துதல்: பிளாசா ஒப்பந்தத்தின் மூலம் தொடங்கப்பட்ட டாலரின் மதிப்பு குறைப்பு நடவடிக்கை போதுமானது என்றும், இனி டாலரின் மதிப்பு மேலும் சரியாமல் தடுத்து நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் முடிவெடுக்கப்பட்டது.
* ரகசிய வரம்புகள் நிர்ணயம்: ஒவ்வொரு நாணயத்திற்கும் ஒரு 'பரிந்துரைக்கப்பட்ட வரம்பு' (Reference Ranges) ரகசியமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. அதாவது, நாணயத்தின் மதிப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதத்திற்கு மேல் அதிகரிக்கவோ அல்லது குறையவோ கூடாது என்ற ஒரு இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. (உதாரணமாக, யென் மற்றும் மார்க்கிற்கு எதிராக டாலரின் மதிப்பு ±5% என்ற வரம்புக்குள் இருக்க வேண்டும் என ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது).
* கூட்டுத் தலையீடு (Coordinated Intervention): நாணய மதிப்பு இந்த நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரம்புகளைத் தாண்டிச் சென்றால், உறுப்பு நாடுகளின் மத்திய வங்கிகள் சந்தையில் கூட்டாகத் தலையிட்டு, நாணயங்களை வாங்கியோ அல்லது விற்றோ அந்த மதிப்பை மீண்டும் பழைய வரம்பிற்குள் கொண்டுவர வேண்டும் என ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது.
* பிளாசா ஒப்பந்தம் நாணய மதிப்பை மாற்றுவதற்காகச் செயல்பட்டது என்றால், லூவர் ஒப்பந்தம் உள்ள மதிப்பை அப்படியே தக்கவைத்துக்கொள்ள (Status Quo) வழிவகுத்தது.

4. செயலாக்கமும் வழிமுறைகளும் (Implementation and Mechanisms)

லூவர் ஒப்பந்தத்தை வெறும் காகித அளவிலான ஒப்பந்தமாக இல்லாமல், நடைமுறையில் செயல்படுத்துவதற்குப் பல நுட்பமான பொருளாதார வழிமுறைகள் வகுக்கப்பட்டன.

சந்தை தலையீடு (Market Intervention): நாணயச் சந்தையில் ஒரு நாணயத்தின் மதிப்பு வீழ்ச்சியடையும்போது, அந்த நாணயத்திற்கான தேவை குறைவாக இருக்கிறது என்று அர்த்தம். எனவே, டாலரின் மதிப்பு சரிந்தால், ஜப்பான், ஜெர்மனி மற்றும் அமெரிக்காவின் மத்திய வங்கிகள் தங்களிடம் உள்ள கையிருப்பைக் கொண்டு பெருமளவில் டாலர்களை வாங்கும். இதனால் டாலருக்கான தேவை அதிகரித்து, அதன் மதிப்பு சரிவது தடுக்கப்படும்.

பணவியல் மற்றும் நிதியியல் கொள்கைகள் (Monetary and Fiscal Policies): சந்தையில் வெறும் நாணயங்களை வாங்குவதும் விற்பதும் மட்டும் நீண்ட காலத் தீர்வைத் தராது என்பதை நாடுகள் உணர்ந்திருந்தன. எனவே, உள்நாட்டுப் பொருளாதாரக் கொள்கைகளிலும் மாற்றங்களைக் கொண்டுவர ஒப்புக்கொண்டன.

* அமெரிக்கா: தனது மிகப்பெரிய அரசுக் கடன் மற்றும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறையைக் குறைக்க நடவடிக்கை எடுப்பதாக உறுதியளித்தது. இதற்காக அரசு செலவினங்களைக் குறைக்கவும், வட்டி விகிதங்களைச் சற்று உயர்த்தவும் ஒப்புக்கொண்டது (வட்டி விகிதம் அதிகமாக இருந்தால் முதலீட்டாளர்கள் டாலரைத் தேடி வருவார்கள், இதனால் நாணய மதிப்பு உயரும்).
* ஜப்பான் மற்றும் ஜெர்மனி: தங்கள் நாடுகள் ஏற்றுமதியை மட்டுமே சார்ந்திருக்காமல், உள்நாட்டு மக்களின் நுகர்வை (Domestic Consumption) அதிகரிக்க உறுதியளித்தன. இதற்காக வட்டி விகிதங்களைக் குறைக்கவும், வரிச் சலுகைகளை அளிக்கவும் சம்மதித்தன.

சவால்கள்: இறையாண்மை கொண்ட சுதந்திர நாடுகள், தங்களின் உள்நாட்டுப் பொருளாதார நலன்களைப் புறந்தள்ளிவிட்டு, உலகளாவிய நாணய விகிதத்திற்காகத் தங்களின் கொள்கைகளை மாற்றுவது என்பது மிகக் கடினமான காரியமாக இருந்தது. ஒரு நாட்டின் மத்திய வங்கிக்கு அந்த நாட்டு மக்களின் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதே முதல் கடமையாகும். இந்த முரண்பாடே ஒப்பந்தத்தின் செயலாக்கத்தில் பெரும் சவாலாக அமைந்தது.

5. உடனடி தாக்கமும் குறுகிய கால விளைவுகளும் (Immediate Impact and Short-Term Outcomes)

லூவர் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான உடனேயே, சர்வதேச நாணயச் சந்தைகளில் அதன் தாக்கம் மிகத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. உலகின் சக்திவாய்ந்த நாடுகள் அனைத்தும் ஒன்றுசேர்ந்து டாலரின் வீழ்ச்சியைத் தடுக்கும் முடிவில் உறுதியாக இருக்கின்றன என்ற செய்தி, முதலீட்டாளர்கள் மத்தியில் ஒருவித நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது.

இதன் விளைவாக, 1987 ஆம் ஆண்டின் முதல் சில மாதங்களுக்கு நாணயச் சந்தைகள் அமைதியடைந்தன. அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பு வீழ்ச்சியடைவது உடனடியாகத் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது. டாலரின் மதிப்பு தோராயமாக 140 முதல் 150 ஜப்பானிய யென் என்ற அளவிலும், 1.80 முதல் 1.90 ஜெர்மன் மார்க் என்ற அளவிலும் நிலைபெற்றது. மத்திய வங்கிகளின் கூட்டுத் தலையீடு பலமுறை வெற்றிகரமாகச் செயல்பட்டு, நாணய மதிப்புகள் ரகசிய வரம்புகளைத் தாண்டும்போதெல்லாம் அவைகளைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவந்தன.

குறுகிய கால அளவில், லூவர் ஒப்பந்தம் ஒரு மாபெரும் வெற்றியாகவே கருதப்பட்டது. சர்வதேச வர்த்தகர்கள் எதிர்கால நாணய மதிப்புகள் குறித்த அச்சமின்றித் தங்கள் வியாபாரத்தைத் தொடர முடிந்தது. நாணயச் சந்தையில் ஏற்பட்ட இந்த நிலைத்தன்மை, உலகப் பங்குச்சந்தைகளிலும் ஒரு நேர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

6. நீண்டகால விளைவுகளும் செயல்திறனும் (Long-Term Consequences and Effectiveness)

குறுகிய காலத்தில் வெற்றி பெற்றாலும், லூவர் ஒப்பந்தத்தின் நிலைத்தன்மை நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. 1987 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில், இந்த ஒப்பந்தத்தின் அடித்தளத்தில் விரிசல்கள் விழத் தொடங்கின.

ஒப்பந்தம் தடம் புரண்டதற்கான காரணங்கள்:
முக்கிய நாடுகள் ஒப்பந்தத்தின்படி தங்கள் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரக் கொள்கைகளைச் செயல்படுத்தத் தவறியதே இதன் வீழ்ச்சிக்குக் காரணமாக அமைந்தது. அமெரிக்கா தனது வர்த்தகப் பற்றாக்குறையையும் அரசுச் செலவினங்களையும் எதிர்பார்த்த அளவிற்கு விரைவாகக் குறைக்கவில்லை. மறுபுறம், மேற்கு ஜெர்மனி தனது நாட்டில் பணவீக்கம் (Inflation) அதிகரித்துவிடுமோ என அஞ்சியது. ஜெர்மனியின் மத்திய வங்கியான 'புண்டஸ்பேங்க்' (Bundesbank) பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதையே தனது தலையாய கடமையாகக் கொண்டிருந்தது. எனவே, ஒப்பந்தத்திற்கு முரணாக, ஜெர்மனி தனது வட்டி விகிதங்களை உயர்த்தத் தொடங்கியது.

ஜெர்மனியின் இந்தச் செயல் அமெரிக்காவைக் கோபப்படுத்தியது. அப்போதைய அமெரிக்க நிதியமைச்சர் ஜேம்ஸ் பேக்கர் (James Baker), ஜெர்மனியின் நடவடிக்கைகளைக் கடுமையாக விமர்சித்தார். "ஜெர்மனி வட்டி விகிதங்களைக் குறைக்காவிட்டால், அமெரிக்கா டாலரின் மதிப்பை மீண்டும் சரிவடைய அனுமதிக்கும்" என வெளிப்படையாகவே எச்சரித்தார்.

இந்த முரண்பாடுகளும், அரசியல் ரீதியான மோதல்களும் சந்தை முதலீட்டாளர்களுக்கு ஒரு தெளிவான செய்தியை வழங்கின: "லூவர் ஒப்பந்தம் இனி செல்லுபடியாகாது". இந்தச் செய்தியின் உச்சக்கட்டமாக, அக்டோபர் 1987 இல் உலகப் பங்குச்சந்தைகளில் மிகப்பெரிய சரிவு ஏற்பட்டது. இது 'கறுப்புத் திங்கள்' (Black Monday) என்று அழைக்கப்படுகிறது. பங்குச்சந்தை வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து, நாணயச் சந்தைகளில் ஏற்பட்ட பீதியால், லூவர் ஒப்பந்தத்தின் மூலம் நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரம்புகள் அனைத்தும் உடைந்தன. டாலர் மீண்டும் சரியத் தொடங்கியது.

பிளாசா மற்றும் லூவர் ஒப்பந்தங்களுக்கு இடையிலான ஒப்பீடு:
பிளாசா ஒப்பந்தம் நாணயச் சந்தையின் இயற்கையான போக்கோடு (டாலரின் மதிப்பு ஏற்கனவே உச்சத்தில் இருந்தது, அது சரிய வேண்டிய நேரம் அது) இணைந்து செயல்பட்டதால் எளிதாக வெற்றி பெற்றது. ஆனால், லூவர் ஒப்பந்தம் சந்தையின் இயற்கையான விசைக்கு எதிராக (டாலர் சரியும் போக்கில் இருந்தபோது அதைத் தடுத்து நிறுத்த) செயல்பட முயன்றது. அடிப்படைப் பொருளாதாரக் காரணிகளைச் சரிசெய்யாமல், வெறும் சந்தைத் தலையீட்டால் மட்டுமே ஒரு நாணயத்தின் மதிப்பை நீண்ட காலத்திற்குத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது என்பதை லூவர் ஒப்பந்தம் நிரூபித்தது.

7. பகுப்பாய்வும் கற்றுக்கொண்ட பாடங்களும் (Analysis and Lessons Learned)

லூவர் ஒப்பந்தத்தின் வெற்றியையும் தோல்வியையும் ஆழமாகப் பகுப்பாய்வு செய்யும்போது, சர்வதேசப் பொருளாதாரக் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்குப் பல முக்கியமான பாடங்கள் கிடைக்கின்றன.

வெற்றிகள்: பொருளாதார நெருக்கடி காலங்களில் முன்னணி நாடுகள் தங்கள் வேறுபாடுகளை மறந்து ஒரே மேசையில் அமர்ந்து ஒரு பொதுவான இலக்கிற்காகச் செயல்பட முடியும் என்பதை இந்த ஒப்பந்தம் உலகிற்குக் காட்டியது. இது, பின்னாட்களில் ஜி7 நாடுகளின் கூட்டமைப்பு வலுவடைய ஒரு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது.

தோல்விகள் மற்றும் சவால்கள்: 'சாத்தியமற்ற முக்கோணம்' (The Impossible Trinity அல்லது Trilemma) என்ற பொருளாதார விதியை லூவர் ஒப்பந்தம் உலகிற்கு மீண்டும் ஒருமுறை நினைவூட்டியது. அதாவது, ஒரு நாட்டால் ஒரே நேரத்தில் 1) நிலையான நாணய மாற்று விகிதம், 2) சுதந்திரமான மூலதனப் பரிமாற்றம், மற்றும் 3) சுதந்திரமான உள்நாட்டுப் பணவியல் கொள்கை ஆகிய மூன்றையும் கொண்டிருக்க முடியாது.

லூவர் ஒப்பந்தத்தில், நாடுகள் நிலையான மாற்று விகிதத்தை விரும்பின; ஆனால் அதேசமயம் தங்களின் உள்நாட்டு வட்டி விகிதங்களைத் தங்களுக்குத் தோதவாறு மாற்றியமைக்கும் சுதந்திரத்தையும் விட்டுக்கொடுக்கத் தயாராக இல்லை. அமெரிக்காவிற்குப் பொருளாதார வளர்ச்சி தேவைப்பட்டது, ஜெர்மனிக்குப் பணவீக்கக் கட்டுப்பாடு தேவைப்பட்டது. ஒவ்வொரு நாடும் தன் சுயநலனை முன்னிறுத்தியபோது, சர்வதேச ஒப்பந்தம் தோல்வியைத் தழுவியது.

எதிர்காலக் கொள்கைகளுக்கான பாடங்கள்:
மத்திய வங்கிகள் பல பில்லியன் டாலர்களைச் செலவிட்டுச் சந்தையில் தலையிட்டாலும், ஒரு நாட்டின் உண்மையான பொருளாதார நிலைமை (உற்பத்தி, கடன், ஏற்றுமதி, வட்டி விகிதம்) வலுவாக இல்லையென்றால், சந்தையை நீண்ட காலத்திற்குக் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்ற மிகப்பெரிய பாடம் லூவர் ஒப்பந்தத்தின் மூலம் கற்கப்பட்டது. இதன் பிறகு, உலக நாடுகள் நாணய மாற்று விகிதங்களைச் செயற்கையாகக் கட்டுப்படுத்துவதைக் குறைத்துக்கொண்டு, சந்தையின் போக்கிலேயே (Floating Exchange Rates) அதை விட்டுவிடும் முறையை முழுமையாகப் பின்பற்றத் தொடங்கின. மிகக் கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடிகளின் போது மட்டுமே கூட்டாகத் தலையிடுவது என்ற எழுதப்படாத விதி இன்றுவரை தொடர்கிறது.

8. முடிவு (Conclusion)

சுருக்கமாகச் சொன்னால், லூவர் ஒப்பந்தம் என்பது உலகப் பொருளாதார வரலாற்றில் ஒரு தைரியமான, ஆனால் எல்லையை உணர்த்திய ஒரு பரிசோதனையாகும். 1980களின் நாணயச் சந்தைக் கொந்தளிப்பைக் கட்டுப்படுத்த உருவாக்கப்பட்ட இந்த ஒப்பந்தம், குறுகிய காலத்தில் நாணயங்களை நிலைநிறுத்தி, முதலீட்டாளர்கள் மத்தியில் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது. இது சர்வதேச ஒத்துழைப்பின் வலிமையை உலகுக்குப் பறைசாற்றியது.

இருப்பினும், இறையாண்மை கொண்ட நாடுகள் தங்களுக்கிடையேயான பொருளாதார வேறுபாடுகளையும், உள்நாட்டு அரசியல் தேவைகளையும் கடந்து, நீண்ட காலத்திற்கு ஒரு செயற்கையான நாணய விகிதத்தைத் தக்கவைக்க முடியாது என்பதை லூவர் ஒப்பந்தத்தின் இறுதி முடிவு நமக்குத் தெளிவாக விளக்குகிறது. இன்று, நாணய மாற்று விகிதங்கள் பெரும் வீழ்ச்சியையோ அல்லது ஏற்றத்தையோ சந்திக்கும்போது, கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மீண்டும் மீண்டும் லூவர் ஒப்பந்தத்தின் வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்க்கிறார்கள். சர்வதேசப் பணவியல் கொள்கையின் வரம்புகளையும், மேக்ரோ பொருளாதார (Macroeconomic) அடிப்படைகளின் முக்கியத்துவத்தையும் புரிந்துகொள்ள, 1987-இன் லூவர் ஒப்பந்தம் என்றென்றும் ஒரு சிறந்த வழிகாட்டியாகத் திகழும் என்பதில் ஐயமில்லை.

#LouvreAccord #LouvreAccord1987 #Economics #EconomicHistory #GlobalEconomy #CurrencyMarket #G7Nations #FinanceHistory #ExchangeRates #PlazaAccord

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

பிளாசா ஒப்பந்தமும் ஜப்பானின் பொருளாதார வீழ்ச்சியும்: அமெரிக்காவின் ஆதிக்கமும் ஒரு வரலாற்றுப் பார்வையும்

உலகப் பொருளாதார வரலாற்றில் சில குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகள் பல தசாப்தங்களுக்கு நாடுகளின் தலையெழுத்தையே மாற்றிவிடும் வல்லமை கொண்டவை. அப்படிப்பட்ட ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த, ஆனால் பலராலும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்படாத ஒரு நிகழ்வுதான் 1985-ஆம் ஆண்டு கையெழுத்தான 'பிளாசா ஒப்பந்தம்' (Plaza Accord). இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், அமெரிக்காவை விஞ்சி உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதார வல்லரசாக மாறிவிடும் என்று கணிக்கப்பட்ட ஜப்பான், இன்றுவரை தொடரும் ஒரு நீண்ட பொருளாதாரத் தேக்க நிலைக்குள் சிக்கியதற்கு இந்த ஒப்பந்தமே முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது. அமெரிக்காவின் வர்த்தக நலன்களுக்காக, வளர்ந்து வரும் ஒரு போட்டியாளரின் சிறகுகள் எவ்வாறு கத்தரிக்கப்பட்டன என்பதையும், நாணய மதிப்பு மற்றும் வட்டி விகிதங்கள் போன்ற பொருளாதாரக் கருவிகள் எவ்வாறு 'பொருளாதாரப் போர்' ஆயுதங்களாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதையும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள, பிளாசா ஒப்பந்தத்தின் பின்னணியையும் அதன் விளைவுகளையும் நாம் ஆராய வேண்டும்.

1980-களின் பொருளாதாரப் பின்னணியும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறையும்

1980-களின் தொடக்கத்தில், உலகப் பொருளாதார நிலப்பரப்பு பெரும் மாற்றங்களைச் சந்தித்து வந்தது. இரண்டாம் உலகப் போரில் முற்றிலுமாக அழிந்துபோன ஜப்பான், அடுத்த சில தசாப்தங்களில் ஒரு வியக்கத்தக்க பொருளாதார எழுச்சியைக் கண்டது. தரமான ஆட்டோமொபைல்கள், மின்னணுப் பொருட்கள் (எலக்ட்ரானிக்ஸ்), கணினிச் சில்லுகள் என அனைத்திலும் ஜப்பானிய நிறுவனங்களான டொயோட்டா, சோனி, ஹோண்டா, பேனாசோனிக் போன்றவை உலகச் சந்தையை ஆக்கிரமித்தன. "மேட் இன் ஜப்பான்" என்பது தரத்தின் குறியீடாகவும், அதே சமயம் அமெரிக்க மற்றும் ஐரோப்பிய நிறுவனங்களுக்கு ஒரு பெரும் அச்சுறுத்தலாகவும் மாறியது.

அதே காலகட்டத்தில், அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் பெரும் நெருக்கடியில் இருந்தது. 1970-களின் இறுதியில் ஏற்பட்ட பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த, அமெரிக்க மத்திய வங்கி (Federal Reserve) வட்டி விகிதங்களை கடுமையாக உயர்த்தியது. வட்டி விகிதங்கள் உயர்ந்ததால், உலகெங்கிலும் உள்ள முதலீட்டாளர்கள் அமெரிக்க டாலர்களை வாங்கிக் குவித்தனர். இதன் விளைவாக, அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பு மற்ற நாணயங்களுக்கு எதிராக மிகப்பெரிய அளவில் உயர்ந்தது. டாலரின் மதிப்பு உயர்ந்ததால், அமெரிக்கர்கள் வெளிநாட்டுப் பொருட்களை மிகக் குறைந்த விலையில் வாங்க முடிந்தது; ஆனால் அமெரிக்க நிறுவனங்கள் தங்கள் பொருட்களை வெளிநாடுகளில் விற்பது மிகவும் கடினமானது, ஏனெனில் அவர்களின் பொருட்களின் விலை சர்வதேச சந்தையில் மிகவும் அதிகமாகத் தெரிந்தது.

இந்த நிலைமை அமெரிக்காவிற்கு மிகப்பெரிய வர்த்தகப் பற்றாக்குறையை (Trade Deficit) ஏற்படுத்தியது. குறிப்பாக ஜப்பானுடனான வர்த்தகத்தில் அமெரிக்கா பெரும் நஷ்டத்தைச் சந்தித்தது. அமெரிக்கத் தெருக்களில் ஜப்பானியக் கார்கள் நிறைந்திருக்க, அமெரிக்கத் தொழிற்சாலைகள் மூடப்படும் அபாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டன. அமெரிக்கத் தொழிலாளர்களும், பெருநிறுவன முதலாளிகளும் ஜப்பானிய இறக்குமதிகளுக்கு எதிராகக் குரல் எழுப்பத் தொடங்கினர். ஜப்பான் நேர்மையற்ற வர்த்தகக் கொள்கைகளைப் பின்பற்றுவதாக அமெரிக்கா குற்றம் சாட்டியது. அமெரிக்காவின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரத் தலைமைக்கு இது ஒரு பெரும் தலைவலியாக மாறியது. இந்த நெருக்கடியைத் தீர்க்க, அமெரிக்கா ஒரு தந்திரமான வியூகத்தை வகுத்தது. அதுவே பிளாசா ஒப்பந்தம்.

பிளாசா ஒப்பந்தம்: நாணயச் சந்தையில் ஒரு திட்டமிட்ட தலையீடு

செப்டம்பர் 22, 1985 அன்று, அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரில் உள்ள புகழ்பெற்ற 'பிளாசா ஹோட்டலில்' ஒரு ரகசிய மற்றும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சந்திப்பு நடைபெற்றது. உலகின் அப்போதைய ஐந்து மிகப்பெரிய பொருளாதார நாடுகளின் (G5) நிதி அமைச்சர்கள் மற்றும் மத்திய வங்கி ஆளுநர்கள் அங்கு கூடினர். அமெரிக்கா, பிரிட்டன், மேற்கு ஜெர்மனி, பிரான்ஸ் மற்றும் ஜப்பான் ஆகியவையே அந்த ஐந்து நாடுகள். இந்த கூட்டத்திற்கு அமெரிக்காவின் அப்போதைய கருவூலச் செயலாளர் ஜேம்ஸ் பேக்கர் தலைமை தாங்கினார்.

இந்தச் சந்திப்பின் முக்கிய நோக்கம் மிகத் தெளிவானது: மிக அதிகமாக உள்ள அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பைக் குறைப்பது மற்றும் ஜப்பானிய யென் (Yen), ஜெர்மன் மார்க் (Deutsche Mark) போன்ற நாணயங்களின் மதிப்பை உயர்த்துவது. டாலரின் மதிப்பு குறைந்தால், அமெரிக்கப் பொருட்களின் விலை குறைந்து ஏற்றுமதி அதிகரிக்கும், அதே சமயம் இறக்குமதிப் பொருட்களின் விலை உயர்ந்து ஜப்பானியப் பொருட்களின் வரவு அமெரிக்காவில் குறையும் என்பது அமெரிக்காவின் கணக்கு.

இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, ஐந்து நாடுகளின் மத்திய வங்கிகளும் இணைந்து சர்வதேச நாணயச் சந்தையில் தலையிட முடிவெடுத்தன. அதாவது, தங்களிடம் உள்ள பல பில்லியன் கணக்கான அமெரிக்க டாலர்களைச் சந்தையில் விற்று, அதற்குப் பதிலாக ஜப்பானிய யென் மற்றும் ஜெர்மன் மார்க் நாணயங்களை வாங்குவது என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது. இவ்வாறு திட்டமிட்டுச் சந்தையில் டாலரின் விநியோகத்தை அதிகரிப்பதன் மூலம், அதன் மதிப்பைக் குறைப்பதே இதன் செயல்பாட்டு முறையாகும் (Mechanism). அனைத்து நாடுகளும் இதற்கு ஒப்புக்கொண்டன, ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது.

ஜப்பானியப் பொருளாதாரத்தில் ஏற்பட்ட உடனடித் தாக்கங்கள்

பிளாசா ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான உடனேயே அதன் முடிவுகள் சர்வதேச சந்தையில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தின. ஒப்பந்தம் அமலுக்கு வந்த சில நாட்களிலேயே டாலரின் மதிப்பு சரியத் தொடங்கியது, அதேசமயம் ஜப்பானிய யென்னின் மதிப்பு ராக்கெட் வேகத்தில் உயர்ந்தது. 1985-ஆம் ஆண்டு ஒரு அமெரிக்க டாலருக்கு சுமார் 240-ஆக இருந்த யென்னின் மதிப்பு, அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் பாதியாகக் குறைந்து ஒரு டாலருக்கு 120 யென் என்ற நிலையை எட்டியது. அதாவது, ஜப்பானிய நாணயத்தின் மதிப்பு 100 சதவீதம் உயர்ந்தது.

இது ஜப்பானிய ஏற்றுமதியாளர்களுக்கு ஒரு பேரிடியாக அமைந்தது. நாணய மதிப்பு இருமடங்காக உயர்ந்ததால், அமெரிக்காவிலும் பிற நாடுகளிலும் விற்கப்படும் ஜப்பானியப் பொருட்களின் விலையும் இருமடங்காக உயர்ந்தது. இதனால் ஜப்பானியப் பொருட்களின் போட்டித்தன்மை சர்வதேச சந்தையில் கடுமையாகச் சரிந்தது. டொயோட்டா கார்களும், சோனி தொலைக்காட்சிகளும் திடீரென அமெரிக்கர்களுக்கு மிகவும் விலையுயர்ந்த பொருட்களாக மாறின. ஜப்பானின் பொருளாதார வளர்ச்சியின் முதுகெலும்பாக இருந்த ஏற்றுமதித் துறை பெரும் நெருக்கடியைச் சந்தித்தது. நிறுவனங்களின் லாபம் குறைந்தது, பொருளாதார வளர்ச்சி மந்தமடையத் தொடங்கியது. அமெரிக்கா தான் எதிர்பார்த்த முதல் வெற்றியை அடைந்தது.

பொருளாதாரக் குமிழியின் உருவாக்கம் (Asset Price Bubble)

ஏற்றுமதி சரிந்ததால் ஏற்பட்ட பொருளாதார மந்தநிலையைச் சமாளிக்க, ஜப்பானிய அரசாங்கமும் அதன் மத்திய வங்கியான 'பேங்க் ஆஃப் ஜப்பான்' (Bank of Japan) ஒரு தவறான மற்றும் ஆபத்தான முடிவை எடுத்தன. ஏற்றுமதி பாதிக்கப்பட்டதால், உள்நாட்டில் மக்களின் நுகர்வையும் செலவீனங்களையும் அதிகரித்து பொருளாதாரத்தைக் காப்பாற்ற அவர்கள் திட்டமிட்டனர். இதற்காக, 1986-ஆம் ஆண்டு முதல் வட்டி விகிதங்களைத் தொடர்ந்து குறைக்கத் தொடங்கினர். வட்டி விகிதம் 5 சதவீதத்தில் இருந்து 2.5 சதவீதமாகக் குறைக்கப்பட்டது.

வட்டி விகிதங்கள் மிகக் குறைவாக இருந்ததால், வங்கிகளில் கடன் வாங்குவது மிகவும் எளிதாகவும் மலிவாகவும் மாறியது. மக்களும் நிறுவனங்களும் பெரும் அளவில் பணத்தைக் கடனாக வாங்கினர். ஆனால், அந்தப் பணம் புதிய தொழிற்சாலைகளை உருவாக்கவோ அல்லது ஆராய்ச்சிகளுக்கோ (R&D) பயன்படுத்தப்படவில்லை. மாறாக, அதிக லாபம் ஈட்டும் நோக்கில் பங்குச்சந்தையிலும் (Stock Market), நிலவர்த்தகத்திலும் (Real Estate) கொட்டப்பட்டது.

இதனால் ஜப்பானில் ஒரு மாபெரும் 'பொருளாதாரக் குமிழி' (Economic Bubble) உருவானது. பங்குகளின் விலைகள் நாளுக்கு நாள் எவ்வித அடிப்படையுமின்றி உயர்ந்தன. டோக்கியோ பங்குச்சந்தை குறியீடான 'நிக்கேய்' (Nikkei) வரலாறு காணாத உச்சத்தைத் தொட்டது. அதைவிட மோசமாக, நிலத்தின் மதிப்பு நம்ப முடியாத அளவிற்கு உயர்ந்தது. டோக்கியோ நகரில் உள்ள ஜப்பானியப் பேரரசரின் அரண்மனை அமைந்திருக்கும் நிலத்தின் மதிப்பு, அமெரிக்காவின் ஒட்டுமொத்த கலிபோர்னியா மாகாணத்தின் நில மதிப்பை விட அதிகம் என்று கூறப்படும் அளவுக்கு ரியல் எஸ்டேட் விலைகள் விண்ணைத் முட்டின. காகிதத்தில் பல ஜப்பானிய நிறுவனங்களும் தனிநபர்களும் கோடீஸ்வரர்களாகத் தெரிந்தனர். ஆனால் இது ஒரு மாயை என்பது வெகு விரைவில் தெரியவந்தது.

குமிழி வெடித்தலும் "தொலைந்து போன தசாப்தங்களும்" (The Burst and Lost Decades)

1989-ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில், நிலைமை கைமீறிச் செல்வதையும், பணவீக்கம் அதிகரிப்பதையும் உணர்ந்த பேங்க் ஆஃப் ஜப்பான், இந்த மாயக் குமிழியை உடைக்க முடிவெடுத்தது. மிகக் குறுகிய காலத்தில் வட்டி விகிதங்களை மீண்டும் கடுமையாக உயர்த்தியது. வட்டி விகிதங்கள் உயர்ந்தவுடன், புதிதாகக் கடன் வாங்குவது கடினமானது, ஏற்கனவே வாங்கிய கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவது சுமையாக மாறியது. முதலீட்டாளர்கள் பதற்றமடைந்து தங்கள் பங்குகளையும் நிலங்களையும் விற்கத் தொடங்கினர்.

1990-களின் தொடக்கத்தில் அந்தப் பிரம்மாண்டமான பொருளாதாரக் குமிழி பயங்கர சத்தத்துடன் வெடித்துச் சிதறியது. பங்குச்சந்தை செங்குத்தாகச் சரிந்தது. பல்லாயிரம் கோடி டாலர்கள் மதிப்பிலான கற்பனைச் செல்வங்கள் காற்றில் கரைந்தன. நிலத்தின் மதிப்பு 70% வரை வீழ்ச்சியடைந்தது. நிலத்தையும் பங்குகளையும் அடமானமாக வைத்து கடன் கொடுத்த வங்கிகள், கடனைத் திரும்பப் பெற முடியாமல் திணறின. ஜப்பானிய நிதித்துறை முழுவதுமாக முடங்கியது. "வாராக் கடன்கள்" (Non-performing loans) பொருளாதாரத்தை மூச்சுத் திணறச் செய்தன. பல நிறுவனங்கள் 'ஜாம்பி நிறுவனங்களாக' (Zombie companies) மாறின; அதாவது, எந்த லாபமும் ஈட்டாமல், வங்கிகளின் உதவியால் மட்டுமே உயிருடன் இருக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டன.

இதன் தொடர்ச்சியாக, ஜப்பான் "தொலைந்து போன தசாப்தங்கள்" (Lost Decades) என்று அழைக்கப்படும் ஒரு நீண்ட தேக்க நிலைக்குள் நுழைந்தது. 1990 முதல் 2000 வரையான ஒரு தசாப்தம் என்று ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்த நிலை, பின்னர் 2010 மற்றும் அதையும் தாண்டி இன்றுவரை தொடர்கிறது. மக்களின் வருமானம் வளரவில்லை, விலைவாசி குறையும் 'பணவாட்டம்' (Deflation) ஏற்பட்டது. ஒரு காலத்தில் உலகையே கட்டியாளும் என்று கருதப்பட்ட பொருளாதாரம், வளர்ச்சி குன்றி, வயதாகும் மக்கள்தொகையோடு போராடத் தொடங்கியது.

அமெரிக்காவின் பங்கும், பொருளாதாரப் போர் என்ற கோணமும்

இந்த முழுமையான நிகழ்வுச் சங்கிலியிலும் அமெரிக்காவின் பங்கை நாம் மிக நுட்பமாக ஆராய வேண்டும். அமெரிக்கா ஏன் பிளாசா ஒப்பந்தத்தை இவ்வளவு தீவிரமாக முன்னெடுத்தது? மேலோட்டமாகப் பார்த்தால், இது வெறும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறையைச் சரிசெய்வதற்கான ஒரு நாணயக் கொள்கை சீரமைப்பு போலத் தோன்றலாம். ஆனால், பல அரசியல் மற்றும் பொருளாதார வல்லுநர்கள் இதை அமெரிக்காவின் ஒரு மிகச்சிறந்த 'மூலோபாயத் திட்டம்' (Strategic Manipulation) என்று கருதுகின்றனர்.

1980-களில் ஜப்பான் தொழில்நுட்பத்திலும் பொருளாதாரத்திலும் அடைந்து வந்த அசுர வளர்ச்சி, அமெரிக்காவின் உலகளாவிய முதன்மைத் தன்மைக்கு (Global Hegemony) ஒரு நேரடி அச்சுறுத்தலாகப் பார்க்கப்பட்டது. ராணுவ ரீதியாக சோவியத் யூனியன் எப்படி அமெரிக்காவிற்குப் போட்டியாக இருந்ததோ, பொருளாதார ரீதியாக ஜப்பான் அப்படி ஒரு போட்டியாளராக உருவெடுத்துக் கொண்டிருந்தது. எனவே, ஜப்பானின் வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயம் அமெரிக்காவிற்கு இருந்தது.

அமெரிக்கா தனது பொருளாதார மற்றும் அரசியல் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி ஜப்பானை இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு ஒப்புக்கொள்ளச் செய்தது. பனிப்போர் (Cold War) காலகட்டத்தில், ஜப்பானின் தேசியப் பாதுகாப்பு என்பது முழுமையாக அமெரிக்காவின் ராணுவக் குடையின் கீழேயே (Security Umbrella) இருந்தது. எனவே, தனக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் ஒரு வல்லரசு நாட்டை எதிர்த்துச் செயல்படும் தைரியமோ ஆற்றலோ ஜப்பானுக்கு இல்லை. அமெரிக்கா இந்த அரசியல் சார்புநிலையைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி, ஜப்பானின் கழுத்தை நெரிக்கும் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் அவர்களைக் கையெழுத்திடச் செய்தது.

இதை ஒரு நவீன கால "பொருளாதாரப் போர்" (Economic Warfare) என்று பல நிபுணர்கள் வரையறுக்கின்றனர். துப்பாக்கிகளோ ஏவுகணைகளோ இல்லாமல், ஒரு நாட்டின் நாணய மதிப்பை மாற்றுவதன் மூலமும், அதன் மூலமாக அந்த நாட்டின் உள்நாட்டுக் கொள்கைகளில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துவதன் மூலமும் ஒரு மாபெரும் பொருளாதார சக்தியை அமெரிக்கா வெற்றிகரமாக முடக்கியது. ஜப்பான் பிளாசா ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு தனக்கான சுதந்திரமான பொருளாதார முடிவுகளை எடுக்கும் திறனை இழந்து, அமெரிக்காவின் கொள்கைகளுக்கு ஏற்ப வளைந்து கொடுக்கும் ஒரு கீழ்ப்படிந்த கூட்டாளியாக மாறியது.

நீண்டகால விளைவுகளும் வரலாற்றுப் பாடமும்

பிளாசா ஒப்பந்தம் மற்றும் அதனைத் தொடர்ந்த ஜப்பானின் பொருளாதார வீழ்ச்சி ஆகியவை சர்வதேச உறவுகளில் ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்பிக்கின்றன. உலக அரங்கில், பொருளாதார சக்தி மட்டுமே ஒரு நாட்டை வல்லரசாக்கப் போதுமானதல்ல; தன்னிச்சையான அரசியல் மற்றும் ராணுவ பலம் இல்லாத வரை, எந்த ஒரு பொருளாதாரமும் அதன் கூட்டாளிகளாலேயே சிதைக்கப்படலாம் என்பதற்கு ஜப்பான் ஒரு சிறந்த உதாரணமாகும்.

ஒரு காலத்தில் அமெரிக்காவையே விலைக்கு வாங்கும் அளவிற்குப் பொருளாதார பலம் பொருந்தியதாகக் கருதப்பட்ட ஜப்பான், பிளாசா ஒப்பந்தத்தின் விளைவாக ஒரு 'இரண்டாம் நிலை' பொருளாதார நாடாகத் தன்னைச் சுருக்கிக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளானது. இன்று ஜப்பான் ஒரு வளர்ந்த நாடாக, சிறந்த உட்கட்டமைப்புகளைக் கொண்ட நாடாக இருந்தாலும், 1980-களில் அது கொண்டிருந்த அந்த ஆக்ரோஷமான வளர்ச்சியும், உலகைப் பொருளாதார ரீதியாக ஆளப்போகிறது என்ற பிம்பமும் முற்றிலுமாக அழிந்துவிட்டன.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், அமெரிக்கா தனது உலகளாவிய பொருளாதார ஆதிக்கத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காக, தன்னிடம் பாதுகாப்பிற்காகச் சரணடைந்திருந்த ஒரு நட்பு நாட்டின் பொருளாதார எதிர்காலத்தை மிகத் திறமையாக பலிகொடுத்த நிகழ்வே பிளாசா ஒப்பந்தம். இது நாணயப் பரிவர்த்தனைகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் ஆதிக்க அரசியலின் மறுபக்கமாகும். உலகமயமாக்கலில் வர்த்தகம் என்பது வெறும் பொருட்களின் பரிமாற்றம் மட்டுமல்ல, அது நாடுகளின் அதிகாரப் போட்டியின் மிக முக்கியக் களம் என்பதை ஜப்பானின் 'தொலைந்து போன தசாப்தங்கள்' நமக்கு இன்றும் நினைவூட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

#PlazaAccord #JapanEconomy #LostDecades #EconomicHistory #USJapanRelations #EconomicWarfare #Geopolitics #AssetBubble #Macroeconomics

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

கீவ் நகரில் நேற்று இரவு ரஷ்யா மிகப்பெரிய ஏவுகணை மற்றும் ட்ரோன் தாக்குதலை நடத்தியது. பல்வேறு இராணுவ–தொழில்துறை மற்றும் இரட்டை பயன்பாட்டு (dual‑use) நிலையங்கள் தாக்கப்பட்டன, ஆனால் “decision‑making centers” குறிவைக்கப்படவில்லை.

📌 தாக்குதலின் விவரங்கள்
நேரம்: ஜூன் 1–2 இரவு

ஆயுதங்கள்: 73 ஏவுகணைகள் (Zirkon, Iskander‑M, Kh‑101, Kalibr) மற்றும் 656 ட்ரோன்கள் (Shahed, Gerbera, Italmas, Banderol, Parodiya) பயன்படுத்தப்பட்டன.

சேதம்:

கீவ் நகரில் 22 பொதுமக்கள் உயிரிழப்பு, 130 பேர் காயம்.

மருத்துவமனை, எரிபொருள் நிலையம், பள்ளிகள், குடியிருப்பு கட்டிடங்கள் பாதிப்பு.

இரட்டை பயன்பாட்டு நிலையங்கள்: முன்பு குறிவைக்கப்படாத சில தொழில்துறை இடங்கள் தாக்கப்பட்டன.

🌍 அரசியல்–பாதுகாப்பு விளைவுகள்
சிஸ்டமாட்டிக் காம்பெயின்?

ரஷ்ய பாதுகாப்பு அமைச்சகம், “கீவ் நகரின் இராணுவ–தொழில்துறை நிலையங்களை முறையாக தாக்கத் தொடங்கியுள்ளோம்” என அறிவித்துள்ளது.

இது தொடர்ச்சியான தாக்குதலாக மாறினால், உக்ரைன் பாதுகாப்பு மற்றும் உற்பத்தி திறனை பெரிதும் பாதிக்கும்.

ஒரே தடவை தாக்குதல்?

சில பகுப்பாய்வாளர்கள், இது ஒரே தடவை நடந்த தாக்குதல் என்றால், அதன் தாக்கம் குறைவாக இருக்கும் எனக் கூறுகின்றனர்.

🔎 முக்கிய takeaway
கீவ் நகரின் தொழில்துறை மற்றும் குடியிருப்பு பகுதிகள் நேரடியாக தாக்கப்பட்டுள்ளன.

“Decision‑making centers” இன்னும் குறிவைக்கப்படவில்லை.

இது புதிய, முறையான தாக்குதல் தொடக்கம் என்றால், உக்ரைன் பாதுகாப்பு சூழல் மிகக் கடுமையாக மாறும்.

#KyivStrikes #UkraineWar #RussiaAttack #MilitaryIndustrialTargets #Geopolitics #WarUpdate

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

What I see in TN

CM Vijay is slowly learning and it is not a surprise, he will play his role better than his predecessor.

His team appears to be weak, but, they know the nerves of the people better and they are doing this purposely, which will help them later on.

Oppositions must grow up, regroup and do what it is needed and what it takes.

Stitch in time.... Saves...

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

🇮🇷🇺🇸🇰🇼⚡️ MD550 piston engine from the Iranian Shahed-136 was found in Terminal 1 of the airport.

[Ganesh Kumar RK @eraganeshkumar]

ஈரான் – அமெரிக்கா வளைகுடா போர் மீண்டும் வெடித்தது!

Dinamalar - World's No 1 Tamil News Website - தினமலர் சேனல் நேர்காணலில், இந்த மோதலின் பின்னணி, அமெரிக்காவின் வியூகம், மற்றும் வளைகுடா பிராந்தியத்தின் எதிர்காலம் குறித்து விரிவாகப் பகிர்ந்துள்ளேன்.

👉 என்ன நடக்கும்?

வளைகுடா நாடுகளின் பாதுகாப்பு சவால்கள்

அமெரிக்காவின் இராணுவ–தூதரக வியூகங்கள்

ஈரானின் தாக்குதல்கள் மற்றும் எதிர்வினைகள்

உலகளாவிய வர்த்தகம், எரிசக்தி சந்தை, மற்றும் விமானப் போக்குவரத்துக்கு ஏற்படும் விளைவுகள்

🎥 முழு நேர்காணலை இங்கே பாருங்கள்: [ https://t.co/60dfodWLNW ]

📌 சுருக்கமாக: “வளைகுடா போர் வெடித்துள்ளது. அமெரிக்கா–ஈரான் மோதல், பிராந்திய பாதுகாப்பையும், உலக வர்த்தகத்தையும், எரிசக்தி சந்தையையும் நேரடியாக பாதிக்கிறது. இந்த சூழ்நிலையை புரிந்துகொள்ள, தினமலர் நேர்காணலை பாருங்கள்.”

#IranUSConflict #GulfWar #Geopolitics #USStrategy #DinamalarInterview #MiddleEastSecurity #GlobalTrade