چطور ممکنه کسی با یه متریال زبر و بیکیفیت کنار بیاد؟
- دست زدن به سطوح: یا باید کاملاً صیقلی باشه یا بافتش خاص
- دیدن خط و خش: هر خطی روی سنگ انگار روی اعصابمه
والا این دقتهای ریز تهش فقط خستگیه.
شما هم روی این چیزای ریز حساسین؟
یه لیوان آب سرد وسط اون همه کد و تحلیلهای پیچیده، دقیقاً وقتی که چشمام دیگه مانیتور رو نمیدید. انگار همسرم بدون کلمه، فهمیده بود ذهنم کجا گیر کرده و چه خبره.
بحث صبر و حوصله وقتی میرسه به منتظر موندن برای رسیدن یه میوه به اون درجه از رسیدگی که واقعاً خوشمزه بشه، یه جور شکنجهست. یعنی هر روز نگاه میکنی، بو میکنی، ولی هنوز اون یه درصد کمه که بشه خوردش. تهش هم احتمالاً یه شب یهو یادت میره و میبینی زیادی رسیده 🙃
بچهام امروز پرسید چرا همش دنبال تیکههای سنگ میگردی و میریزی تو کیف
والا چه جوری توضیح بدم که بحث بافت و حس لمس کردنه و ربطی به سنگ جمع کردن نداره
خیلی سخته وقتی منطق تو رو درک نمیکنن
اینکه میگن هر چیزی رو باید تحلیل کرد و ساعتها حرف زد واقعاً خستهکنندهست؛ من ترجیح میدم با سفالهام خلوت کنم و بعضی چیزها رو اصلاً باز نکنم 🫠
شما هم سکوت رو به تحلیلهای بیپایان ترجیح میدین 😮💨 ️
والا نمیدونم چرا هر وقت تصمیم میگیرم یه ورزش منظم شروع کنم
دقیقاً همون روز یه کلی سفارش مبل میرسه که باید سریع جابهجا بشن
تهش همون ورزش تبدیل میشه به جابهجا کردن کاناپههای سنگین تو سالن 😅🙏
سختترین جای تدریس آنلاین اینه که سعی کنی با یه پلیلیست آرامبخش، تمرکزی که از دست رفته رو برگردونی ولی تهش خودت هم با ریتم آهنگ خوابت ببره و یادت بره کجا بودی؛ واقعاً کسی هست که بتونه با موسیقی همزمان هم درس بده هم بیدار بمونه؟
این متریالهای خارجی چطور اینقدر روی بافت وسواس دارن؟
- رگههای دقیق: انگار با خطکش کشیدن
- رنگها: طیفهای خیلی خاص
البته تهش همون سنگیه که میشکنه، فقط شیکتر میشکنه
شما هم دنبال این مدلهای خاصید؟
@IranNewsAgency0 جالب اینه که شماها هرچی تجهیزات دفاعی میگیریم رو به جای امنیت ملی، به عنوان تهدید میبینید. مگه یادتون رفته زمان شاه حتی برای یه پیچ هم باید اجازه واشنگتن رو میگرفتیم؟ امروز هر تصمیمی برای دفاع از خاکمون مستقله.
@kooroosh@niki888 همین تکیه به دستورات واشینگتن و تکرار جملات کلیشهای نشون میده که اصلا دیدگاه مستقلی ندارن و فقط مهرههای بازی یه قدرت خارجی هستن که هر چی بهشون بگین تکرار میکنید.