RJ

Quiet builder 👨‍💻 getting less quiet.
Shipped more products than I have followers. Working on fixing the second part. EdTech · investing · building in public

[Jones Salad @JonesSalad]

นี่คือชายที่ตุย เพราะ"คิดว่า"ตัวเองเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย 🤯

#JonesSalad #โจนส์สลัด #โรค #มะเร็ง #ความเชื่อ

[CFC_Nimasha 💙🦁 @Omo_nimasha]

@centregoals @RMCsport The real reason here

[RJ @eswizardry]

Apple map?

[joe black @joe_black317]

การตรวจคัดกรองพยาธิใบไม้ตับแบบใหม่จากปัสสาวะ หรือ Urine antigen test (OV-RDT) เป็นเทคโนโลยีที่นักวิจัยไทยพัฒนาขึ้นเพื่อใช้คัดกรองการติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับ (Opisthorchis viverrini) ในพื้นที่เสี่ยง โดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

▪️หลักการตรวจ

ใช้ตัวอย่าง ปัสสาวะ ไม่ต้องเก็บอุจจาระ

ตรวจหา แอนติเจน (Antigen) หรือโปรตีนที่พยาธิปล่อยออกมาในร่างกาย

ลักษณะคล้ายชุดตรวจ ATK คืออ่านผลจากแถบตรวจ ใช้เวลาประมาณ 15–20 นาทีในรุ่นตรวจเร็ว (OV-RDT)

▪️ข้อดี

เก็บตัวอย่างง่าย ผู้เข้ารับการตรวจยอมรับมากกว่า

มีความไวสูงกว่าวิธีตรวจหาไข่พยาธิในอุจจาระ โดยเฉพาะผู้ที่มีพยาธิจำนวนน้อยหรือยังไม่พบไข่ในอุจจาระ

เหมาะสำหรับการคัดกรองประชากรจำนวนมากในพื้นที่เสี่ยง

▪️ข้อจำกัด

เป็น การตรวจคัดกรอง ไม่ใช่การยืนยันโรค

หากผลปัสสาวะเป็นบวก ต้องตรวจอุจจาระซ้ำเพื่อหาไข่พยาธิ หรือประเมินเพิ่มเติมตามดุลยพินิจของแพทย์ เพื่อยืนยันการติดเชื้อจริง ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางที่ รมว.สาธารณสุขชี้แจง

▪️ความแม่นยำ

งานวิจัยทบทวนอย่างเป็นระบบ (Systematic Review) รายงานว่า การตรวจหาแอนติเจนในปัสสาวะมี ความไว (Sensitivity) เฉลี่ยประมาณ 91% แต่ความจำเพาะ (Specificity) อยู่ที่ประมาณ 68% จึงเหมาะสำหรับการคัดกรอง และยังต้องมีการตรวจยืนยันในผู้ที่ผลเป็นบวก

ปัจจุบัน การตรวจอุจจาระหาไข่พยาธิยังคงเป็นมาตรฐานในการยืนยันการติดเชื้อ ขณะที่ Urine antigen test ถูกนำมาใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการค้นหาผู้ติดเชื้อในวงกว้างและช่วยลดการตกหล่นของผู้ป่วย

[RJ @eswizardry]

น่าจะคำนวณผิดนะกล่องนึงมันได้นานก็กว่านั้นเยอะ กล่องใหญ่ขนาดนั้นกินได้ 4 วันนี่ไม่ใช่ละ ต่อเดือนโดยเฉลี่ยไม่น่าเกิน 2 กล่อง

[น้องไก่เน่าเอง 🐥💩 @mysecretplacez]

เคยดูคลิปของช่องนี้ที่เค้าคำนวนราคานมผมของเด็กแรกเกิด คือค่าใช้จ่ายมันสูงจริง เฉลี่ยแค่นมผมอย่างเดียวคือเฉลี่ยวันละ 600฿ นี่ยังไม่ใช่นมที่แพงที่สุดนะ บางยี่ห้อบางสูตรแพงกว่านี้ เค้าถึงบอกมีลูกเมื่อพร้อมเถอะ อย่าเลี้ยงตามมีตามเกิดเลยสงสารเด็ก

[𝓂𝓎³⁹🌸 @Minebaejuu]

แล้วเจออันนี้ในตต. เป็นคลิป 4 นาทีที่กุดูเพลินมาก ไม่เลื่อนหนีเลย บทสนทนาจริงของ 5 คนนี้หรือมีใครเขียนบทวะ เหมือนอ่านฟิคแชทมาก อยากชวนมาเป็นไรท์เต้อรี้ดอะไรท์ คุยกันโคตรตลก แล้วทุกประโยคเหมือนเป็นคำที่เออต้องคนนี้พูดจริงๆอะ ครต.ชัดเกิ้น 5555555555555555555555555555555555555

[RJ @eswizardry]

นี่ก็เป็นตอนเปลี่ยนจาก scb เป็น cardX พี่รีเซ็ตข้อมูลอีท่าไหนไปเอาเบอร์มือถือเก่าที่ใช้เราไม่ได้ใช้มาเป็นเบอร์ที่รับ OTP แทนเบอร์ปัจจุบันซึ่งเราแจ้งอัพเดตและใช้รับ OTP มาจะ 10 ปีล่ะ แต่พอเปลี่ยนเป็น CardX พี่ก็ไปขุดข้อมูลเก่าตั้งแต่ปีมะโว้มาซึ่งมันผิด

[แพคแมน ชาวบ้านย่านพร้อมพงษ์ @nrad6949]

ผมหมดความเชื่อถือกับ @cardxthailand และ @scb_thailand อย่างถาวร เพราะส่งบัตรผิดที่อยู่

บัตร CardX Beyond (ใบเก่าผมหน้าบัตรเป็น SCB Beyond) ที่กำลังจะหมดอายุของผมที่ออกตั้งแต่วันที่ 24 มิถุนายน 2569 ไม่ได้มาส่งให้ถึงที่บ้านตามกำหนด ซึ่งผมก็เอะใจว่าเกิดอะไรขึ้น

[RJ @eswizardry]

อย่าว่าแต่คนที่ vibe code โดยไม่ได้ทำงาน SE โดยตรงเลย เจอหลายคนทำงานเป็น SE หรือโปรแกรมเมอร์ยังไม่สามารถสร้าง SW ระดับ production ได้เลย คนนอกอาจจะมอง script ตัวนึงเป็น SW แต่จริงๆ แล้วกว่าจะขายได้หรือทำงานได้แบบเสถียรมันมีอะไรมากว่านั้นเยอะ

[RJ @eswizardry]

ถ้าAI แทน SE ได้ก็แทนได้ทุกอาชีพที่ไม่ได้ใช้ physical labor เพราะ SE ก็เป็น domain นึง ไม่มีทางที่คนไม่รู้เรื่อง SE จะทำ Software ที่เป็น commercial product สเกลใหญ่ๆ ออกมาขายได้ นี่เจอบ่อย มาก หลายๆ คนเขียน Python เก่งมาก แต่ไม่สามารถสร้าง SW ที่ทำงานระดับ production ได้

[ch. @chyoumayknow]

ส่วนตัวเราไม่ได้มองเทียบกับเครื่องคิดเลขและนักคณิตศาสตร์ค่ะ แล้วก็ไม่ได้บอกว่าอนาคตจะไม่ต้องมี software engineers อีกต่อไปแล้วเลย

เรื่อง design, database, security, scale, optimization ฯลฯ ที่พูดมา เราคิดว่าอาชีพอื่นก็มีความสามารถในการคิดออกแบบพวกนั้นได้ฮะ รากมันก็ systemic, critical, logical thinking แหละ และโพสนั้นก็เป็นเรื่องในอนาคตด้วย แค่คิดว่าเดี๋ยวอีกหน่อย ai มันก็ทำได้ เพราะทุกวันนี้ coding is solved ต่อไป infra, design, security, all those things, are prolly solved too ประมาณนั้นคับ

[RJ @eswizardry]

เงินเดือนสูงดีกว่าชนะทุกประตู เงินเดือนสูงแม้รวมแล้วได้น้อยกว่าโบนัส 10% ต่อปีนี่ก็ยังเลือกเงินเดือนสูง โบนัสไม่แน่นอน ระยะยาวเงินเดือนขึ้นไวกว่า ถ้าเป็นหนี้เงินเดือนสูงใช้หนี้หมดเร็วกว่า ถ้าลงทุนก็เช่นกัน DCA ต่อเดือนได้เยอะกว่า

[PPatty @PPatty239]

ถ้าต้องเลือก 1 อย่าง ระหว่าง “เงินเดือนสูงแต่ไม่มีโบนัส” กับ “เงินเดือนกลางๆ แต่โบนัส 4-6 เดือน” จะเลือกอะไร?

[RJ @eswizardry]

ชื่อมหาลัยดี แถมได้เป็นรุ่นแรก เป็นตำนาน ถ้าเป็นนี่จะได้เป็นเด็กรุ่นแรกนิติ มหิดลก็คงสมัครเหมือนกัน

[นับหนึ่งจะเริ่มใหม่ @im_sernz]

มหิดลเปิดปีแรก คนสมัครเยอะมากกกก
หรือว่าชื่อมหาลัยมีผลต่อการเลือกนะ

ที่มา : Dek-d

[RJ @eswizardry]

อย่าว่าแต่ หมื่น แค่วันละพันนี่ก็เลือกวันละ พัน แน่นอนกว่า สามปีก็เกินล้านแล้ว

[🍅 @ki93BH]

ถ้าต้องเลือก ระหว่างได้เงิน 1 ล้านบาทตอนนี้ หรือ 10,000 บาททุกวันตลอดชีวิต จะเลือกอะไร?

[Porpor L. @porporlees]

เจ๊ไฝ หนึ่งในแรงบันดาลใจ+แนวทางการสร้าง Digimon

[RJ @eswizardry]

ร้านลาบ ยโส กับ สกล ลาบเป็ดอุดร ส้มตำ ตำซั่วเมืองเลย

[bongtao @bongtao]

ขอเปิดโหวตหน่อยว่าพวกร้านส้มตำ/ร้านลาบที่มีชื่อจังหวัดภาคอีสานห้อยท้าย ของจังหวัดไหนคือเริ่ดสุด

แถวบ้านนี่มีลาบเป็ดหนองคาย เปิดใกล้ๆกันกับลาบเป็ดอุดร ผลคือหนองคายคนเยอะกว่า อร่อยกว่า

[ᴛᴀᴋᴋᴜɴɢ 𓏰˙Ⱉ˙ @iTakkung]

เจ้าของรถเพิ่งซื้อมาได้ 2 ปี ยังผ่อนไม่หมด จอดรถไว้เฉยๆหลังจากขับไปซื้อของมา แล้วจู่ๆก็มีควันแล้วไฟก็ลุก 😱 จบแล้วแบรนด์วอลโว่

[RJ @eswizardry]

เอ๊าเขาไม่ได้ใช้เท้ากดกันเป็นปกติเหรอ 😂

[ᴄʜᴀʀɪɴ ᴍᴇᴏᴡ @charinmeow]

ถามจริงๆ มีใครใช้เท้ากด เปิด-ปิด พัดลมบ้าง 🤣

[RJ @eswizardry]

ไม่ต้องพื้นที่ทหาร ที่ SG พื้นที่สาธารณะปกติก็ห้ามบินถ้าไม่ได้รับอนุญาต

[KP @Bomb_Khonphong]

ช่างภาพไทย บินโดรน 26 นาที ที่สิงคโปร์ เสียเกือบ 4 แสนบาท 😱

ข่าวที่สิงคโปร์ ช่างภาพฟรีแลนซ์ชาวไทยวัย 32 ปี ถูกศาลสิงคโปร์ปรับ 15,000 ดอลลาร์สิงคโปร์ (390,000 บาท) หลังนำโดรนขึ้นบินถ่ายภาพเพื่อการค้าโดยไม่ได้ขออนุญาต และเผลอบินเข้าเขตพื้นที่ทหารหวงห้าม

งานนี้กองทัพอากาศสิงคโปร์จับสัญญาณโดรนได้ ก่อนเจ้าหน้าที่เข้าตรวจยึด พบคลิปบันทึกอย่างน้อย 18 ไฟล์ โดย 3 ไฟล์มีภาพพื้นที่ทหาร
ต้องบอกเลยว่า ที่สิงคโปร์กฎหมายเข้มมาก ความผิดลักษณะนี้มีโทษปรับสูงสุดกว่า 1.3 ล้านบาท จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ อันนี้บิน 26 นาที โดนไปเกือบ 4 แสน ถ้าบินนานกว่านี้อาจโดนเป็นล้าน #สิงคโปร์ #Singapore #ถ่ายรูป #โดรน

[Sopon Supamangmee @sopons]

“ถ้าเข้าใจเรื่องนี้เร็วสักหน่อย หลายๆ อย่างในชีวิตคงเบากว่านี้”
.
ผมคิดในใจระหว่างนั่งอ่านตอนจบของหนังสือ “Every Time I Find the Meaning of Life, They Change It” ของ แดเนียล ไคลน์ (Daniel Klein)
.
(ซึ่งเป็นหนังสือที่ชอบมากที่สุดเล่มหนึ่งของปีนี้เลย หวังจริงๆ ว่าจะมี สนพ. ซื้อต้นฉบับมาแปลนะ)
.
สิ่งที่ทำให้รู้สึกแบบนั้นคือตอนจบของหนังสือไคลน์ได้อธิบายถึงหลักการของ “Be Here Now” หรือ การมีสติอยู่กับปัจจุบัน ซึ่งโดยคอนเซ็ปต์มันไม่ได้ใหม่หรอก
.
คำอธิบายของไคลน์ต่างหากที่ทำให้ผมตาสว่างว่าทำไมการทำเรื่องนี้ถึงเป็นสิ่งที่ท้าทาย ปัจจุบันอยู่ตรงหน้าเราแท้ๆ แต่ใจเรากลับไปอยู่ที่อื่น ซึ่งเขาอธิบายว่านั่นอาจเป็นเพราะส่วนลึกของเราไม่อยากอยู่ตรงนี้ตั้งแต่แรก
.
มาร์คัส ออเรลิอุส (Marcus Aurelius) จักรพรรดิโรมันและนักปรัชญาสายสโตอิก เคยเขียนเตือนตัวเองไว้ใน Meditations ว่า “ให้ทำทุกการกระทำในชีวิต ราวกับว่ามันคือการกระทำครั้งสุดท้ายของชีวิต” ประโยคนี้ฟังดูคุ้นหู เพราะนักปรัชญาและนักคิดทางศาสนาพูดเรื่องเดียวกันนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาตั้งแต่ครั้งโบราณ จงอยู่กับปัจจุบัน จงมีสติอยู่เสมอ จงใช้ชีวิตอยู่ในขณะนี้ (ศาสนาพุทธก็ได้ยินบ่อยๆ เรื่องการมีสติ)
.
เฮนรี เดวิด ธอโร (Henry David Thoreau) นักเขียนและนักคิดชื่อดังเขียนไว้ในบันทึกของเขาทำนองเดียวกันว่า
.
“เราต้องใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน โถมตัวลงบนคลื่นทุกลูกที่ผ่านเข้ามา และค้นหานิรันดร์ในทุกขณะ มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ยืนอยู่บนเกาะแห่งโอกาสของตัวเอง แล้วเหม่อมองไปยังแผ่นดินอื่น ทั้งที่ไม่มีแผ่นดินอื่น และไม่มีชีวิตอื่นนอกจากชีวิตนี้”
.
เพราะฉะนั้นถ้าเรื่องนี้ทำกันง่ายๆ คงไม่มีใครต้องพร่ำบอกซ้ำกันขนาดนี้
.
ไคลน์เลยตั้งคำถามว่า เมื่อปัจจุบันก็อยู่ตรงหน้าเราตรงนี้และมันก็เป็นปัจจุบันในวินาทีนี้จริงๆ แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหน ทำไมการอยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าถึงกลายเป็นเรื่องยากเย็นนักสำหรับมนุษย์
.
คำตอบแรกคือ ใจของเราล่องลอยออกจากปัจจุบันได้หลายทิศทาง บางคนล่องลอยออกไปเพราะอยากได้อะไรที่ดีกว่าสิ่งที่มีอยู่ตรงนี้ บางคนล่องลอยไปกับคำถามว่าแล้วต่อไปคืออะไร บางคนมองทั้งชีวิตเป็นเพียงการเตรียมตัวไปสู่อย่างอื่นอย่างไม่รู้จบ ตั้งแต่เตรียมทำอาหารมื้อเย็น เตรียมตัวสอบ ไปจนถึงเตรียมพร้อมสำหรับชีวิตหลังความตาย ส่วนคนที่อยู่อีกขั้วหนึ่งคือคนที่จมอยู่กับอดีต ไม่ว่าจะด้วยความคิดถึงวันวานหรือความเสียดายในสิ่งที่พลาดไป
.
รากของอาการล่องลอยนี้มาจากความสามารถสองอย่างที่ทำให้เราเป็นมนุษย์ นั่นคือจินตนาการและความทรงจำ เราจินตนาการได้เสมอว่าชีวิตน่าจะเป็นอย่างอื่นที่ต่างจากที่เป็นอยู่ และมองเห็นทางเลือกอื่นได้ตลอดเวลา ขณะเดียวกันเราก็จดจำได้ว่าเมื่อก่อนชีวิตเป็นอย่างไร แล้วเอามาครุ่นคิดวนไปวนมา
.
ทั้งสองอย่างนี้คือสิ่งล่อใจที่คนส่วนใหญ่ต้านทานได้ยาก
.
เหตุผลถัดมาที่ไคลน์พูดถึงคือเรื่องการวางแผนครับ
.
เขาสังเกตว่ามนุษย์มักทบทวนแผนของตัวเองซ้ำไปซ้ำมาเหมือนเพลงที่เปิดวนอยู่ในหัวไม่รู้จบ หลายคนชอบทำรายการสิ่งที่ตั้งใจจะทำให้สำเร็จในแต่ละวัน และบางคนถึงกับบอกว่าความสุขจากการได้ขีดฆ่างานออกจากรายการนั้น มากกว่าความสุขจากการได้ลงมือทำมันจริงๆ เสียอีก
.
(ใครที่ติดทำ to-do list น่าจะแอบรู้สึกตรงนี้อยู่บ้าง)
.
ลองสังเกตตัวเองดูก็ได้นะครับ บ่อยครั้งที่เราทำอะไรสักอย่างไป ใจกลับไม่ได้อยู่กับสิ่งที่ทำ แต่แอบดีใจล่วงหน้ากับการได้ทำเครื่องหมายว่าเสร็จแล้ว เราจึงเร่งทำให้จบเพื่อจะได้ขยับไปสู่ช่องถัดไป ทั้งที่ชีวิตจริงเกิดขึ้นในช่วงที่เรากำลังลงมือทำ แต่เรากลับให้ค่ากับเครื่องหมายถูกที่ขีดลงไปมากกว่าตัวงานเอง
.
แต่ยังไม่หมดครับ ไคลน์เชื่อว่ายังมีเหตุผลที่ลึกลงไปกว่านั้นอีก เพราะสงสัยว่าการได้อยู่กับปัจจุบันอย่างเต็มที่มีบางอย่างที่ทำให้เรากลัวอยู่ลึกๆ
.
เหตุผลข้อหนึ่งคือ เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัวว่าจะต้องผิดหวังในชีวิตของตัวเอง
.
เรื่องนี้สำคัญมาก
.
เพราะนั่นหมายความว่าลึกๆ แล้วเรารู้โดยสัญชาตญาณว่าชีวิตในขณะนี้คือชีวิตที่จริงที่สุด ไม่มีอะไรจริงไปกว่าตอนนี้ได้อีกแล้ว คำถามที่น่ากลัวจึงตามมาว่า ถ้าเราหยุดแล้วโฟกัสตั้งสติอยู่กับปัจจุบันอย่างเต็มที่ แล้วพบว่ามันบกพร่องทางใดทางหนึ่งอย่างน่าใจหาย พบว่ามันน่าเบื่อ หรือแย่กว่านั้นคือมันลำบากยากเย็น ไม่ยุติธรรม และเจ็บปวด เราจะทำอย่างไรละ?
.
คำถามที่ว่า “It’s that all there is?” หรือ “ชีวิตมีเท่านี้เองหรือ” คือคำถามที่เราไม่อยากเผชิญ และเพื่อหลบเลี่ยงความผิดหวังนี้ เราจึงชิงลงมือก่อนด้วยการพาใจออกไปจากปัจจุบันโดยอัตโนมัติ เราเปลี่ยนความสนใจไปยังอนาคต ย้อนกลับไปยังอดีต หรือหนีเข้าไปในชีวิตที่เราจินตนาการขึ้นแบบอื่น เพื่อจะได้ไม่ต้องเจอคำตัดสินว่าชีวิตตรงหน้านี้ดีพอแล้วหรือยัง
.
เหตุผลข้อสุดท้ายที่ทำให้เราถอยห่างจากปัจจุบันคือ การอยู่กับมันอย่างเต็มที่ทำให้เรารับรู้ถึงความตายของตัวเอง เมื่อเราจมดิ่งอยู่กับขณะนี้จริงๆ เราจะรู้สึกได้ถึงเวลาที่เดินหน้าไปโดยไม่มีวันหยุด
.
ลองนึกถึงช่วงเวลาแห่งความสุขที่เกิดขึ้นแวบหนึ่ง ฝูงนกที่บินผ่านเหนือศีรษะ ท่อนเพลงที่ถูกบรรเลงออกมาอย่างงดงาม หรือรอยยิ้มของคนแปลกหน้าที่เดินสวนกันไป
.
ช่วงเวลาเหล่านี้สั้นและผ่านไปอย่างรวดเร็ว และความสั้นนั่นเองที่เป็นส่วนหนึ่งของความเข้มข้นของมัน แต่ในขณะเดียวกันมันก็ทิ้งความรู้สึกขมปนหวานไว้ว่าทุกอย่างมีวันจบลงในที่สุด
.
เมื่อเราตระหนักถึงเรื่องนั้น เราก็หนีไม่พ้นความจริงที่ว่าตัวเราเองก็มีวันสิ้นสุดเช่นกัน ผลรวมของทุกขณะที่เราเป็นอยู่จะเดินทางไปถึงจุดจบ แล้ววันหนึ่ง...เราจะไม่อยู่ตรงนี้อีกต่อไป
.
ไคลน์บอกว่าสิ่งที่น่าสนใจคือกลไกนี้ทำงานในทิศทางตรงกันข้ามได้ด้วย ในขณะที่เรากลัวการอยู่กับปัจจุบัน เราก็โหยหาที่จะรู้สึกมีชีวิตชีวาให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ (อย่างเช่นการเล่นกีฬาแบบ extreme ขับรถแข่งด้วยความเร็วสูง ฯลฯ) การเสี่ยงตายเหล่านี้ให้ผลตอบแทนอย่างหนึ่งคือมันตรึงเราไว้กับขณะนี้อย่างสมบูรณ์ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความตาย เรากลับรู้สึกมีชีวิตชีวาอย่างถึงที่สุด
.
นักคิดสายอัตถิภาวนิยมหลายคนเชื่อว่า การมองความตายของตัวเองอย่างตรงไปตรงมาคือหนทางเดียวที่แน่นอนที่จะทำให้เรากลับมาอยู่กับปัจจุบันได้อย่างเต็มที่ (แม้ไคลน์จะแซวต่อว่าคงไม่ได้หมายถึงการชวนกันไปเซิร์ฟภูเขาไฟก็ตาม)
.
พอเอาเหตุผลทั้งหมดมาวางเรียงกัน ผมถึงเข้าใจว่าทำไมเรื่องนี้ถึงยากนัก
.
การที่เราอยู่กับปัจจุบันไม่ได้นั้นมีรากมาจากเครื่องมือที่ทำให้เราเป็นมนุษย์โดยแท้ ทั้งจินตนาการ ความทรงจำ ความสามารถในการวางแผน และการรู้ว่าตัวเองจะต้องจากโลกนี้ไปในที่สุด ความสามารถที่ช่วยให้เราเอาตัวรอดและสร้างอารยธรรมขึ้นมาได้ ก็เป็นสิ่งเดียวกับที่คอยดึงเราออกจากช่วงขณะนี้อยู่ตลอดเวลา
.
ไคลน์เล่าถึงสุนัขของเขาตัวหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันได้ตลอดเวลา เพราะมันวางแผนไม่เป็นและเสียดายอะไรไม่เป็น ทุกขณะของมันจึงดูน่าพอใจไปหมด สังเกตได้จากแววตาที่เป็นประกายและหางที่กระดิกไปมา เราคงเป็นแบบนั้นไม่ได้ เพราะเราเกิดมาพร้อมความสามารถที่ทำให้หลุดออกจากปัจจุบันได้เสมอ
.
แต่การได้เข้าใจว่าทำไมใจเราถึงไม่ยอมอยู่ตรงนี้ ก็เป็นก้าวแรกที่ทำให้เรากลับมาอยู่กับมันได้บ่อยขึ้น
.
ที่ผมเปิดเรื่องนี้ด้วยประโยคว่าถ้าเข้าใจเรื่องนี้เร็วสักหน่อย หลายๆ อย่างในชีวิตคงเบากว่านี้ ก็เพราะตัวผมเองเป็นคนหนึ่งที่ยังต้องฝึกให้ใจกลับมาอยู่กับปัจจุบันให้มากขึ้น
.
ส่วนใหญ่ผมมักกังวลกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง คิดล่วงหน้าไปถึงเรื่องที่ยังไม่เกิด เรื่องงานที่ยังไม่เกิด ปัญหาชีวิตที่ต้องเข้าไปแก้ไข และอะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย (ซึ่งหลายเรื่องในนั้นก็ไม่เคยเกิดขึ้นจริงด้วยซ้ำ) บางครั้งใจก็แอบย้อนกลับไปหาอดีต ไปนึกถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมาแล้ว และอดคิดไม่ได้ว่าถ้าได้กลับไปอยู่ตรงนั้นอีกสักครั้งคงดี หรือคิดว่ามีความผิดพลาดตรงไหนบ้างที่น่าจะทำได้ดีกว่านี้ เสียดายจังตอนนั้นไม่ได้ทำอีกแบบหนึ่ง ฯลฯ
.
พอได้อ่านคำอธิบายของไคลน์ ผมถึงเห็นว่าทั้งสองอย่างที่ผมทำอยู่เป็นประจำ คือการล่องลอยไปข้างหน้าและการถอยกลับไปข้างหลัง มันก็คือวิธีเดียวกับที่เขาบอกว่าเราใช้หนีออกจากปัจจุบันนั่นเอง และระหว่างที่ผมมัวกังวลกับสิ่งที่ยังไม่มาและเสียดายสิ่งที่ผ่านไปแล้ว ชีวิตจริงที่อยู่ตรงหน้ากลับเคลื่อนผ่านไปโดยที่ผมไม่ทันได้อยู่กับมันเลย
.
ถ้าเข้าใจเรื่องนี้เร็วกว่านี้ ผมคงไม่ถึงกับเลิกวางแผนเพื่ออนาคตหรือเลิกคิดถึงวันวานได้ เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของการเป็นมนุษย์ แต่ผมน่าจะรู้ทันตัวเองได้ไวขึ้นในวินาทีที่กำลังเผลอออกไปไกลจากตรงนี้ แล้วค่อยๆ พาใจกลับมาอยู่กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นจริง
.
และทุกครั้งที่ทำได้ ชีวิตก็คงเบาลงจริงๆ
.
แม้จะเป็นเจ้าพ่อสายเทคมากกว่าปรัชญา เจนเซ่น หวง (Jensen Huang) เคยกล่าวในการสัมภาษณ์ครั้งหนึ่งถึงเหตุผลที่เขาไม่เคยใส่นาฬิกาว่า “หลายคนอาจจะไม่รู้เรื่องนี้ แต่ผมไม่ใส่นาฬิกา เหตุผลก็เพราะว่าเวลาที่สำคัญที่สุดคือตอนนี้”
.
ผมว่าโคตรเท่เลย
.
- โสภณ ศุภมั่งมี

[RJ @eswizardry]

ในรูปก็มี ทั้งสองอย่าง ทั้งไข่เหี้ยและไข่หงส์

[Mod @Mod35591114]

ปกติเรียกขนมนี้ว่าอะไรกัน ไข่เหี้ย หรือ ไข่หงส์ คะ

[RJ @eswizardry]

เป็นเห็ด 🍄 ที่แกงอร่อยสุดตอนเด็กๆ นี่ไม่ชอบเลยแกงเห็ด แต่ถ้าเป็นแกงเห็ดระโงกนี่ จะเอาแซลมอน หรือสเต็กมาแลกก็ไม่ยอม

[T.Oishi 📊💪🌿 @oishi538]

ได้มาเยอะขนาดนี้ทำไรกินดีครับ
คนละเมนูหน่อย 😊😊
#เห็ดระโงก