Niemcy nazywali go "latającą śmiercią", bo niszczył ich w powietrzu z chirurgiczną precyzją;
dla czerwonej hołoty śmiertelny wróg, skatowany do krwi przez żydowską bestię, Józefa Goldberga.
Stanisław Skalski - polski król przestworzy, koszmar Hitlera i ofiara Stalina.
Miał nadludzki refleks, instynkt killera i algorytm walki, przed którym drżało Luftwaffe.
Żywa legenda w Anglii.
Żywa definicja polskiego DNA oporu.
Najskuteczniejszy polski
as myśliwski II wś.
Walczył o wolność w 1939.
Już w pierwszym tygodniu wojny
został pierwszym alianckim asem.
Legendarny bohater Bitwy o Anglię.
Zestrzelony, zdołał wyskoczyć ze
spadochronem.
Wykonywał loty bojowe nad Europą
Zachodnią.
Dowódca Dywizjonu 317.
Walczył w Afryce Północnej
w Polskim Zespole Myśliwskim.
Dowódca 601 Dywizjonu RAF.
Walczył w inwazji na Normandię.
W sumie zniszczył 18 niemieckich
samolotów.
Po powrocie do Polski aresztowany,
10 miesięcy okrutnie katowany
gumami, miedzianą blachą
i drutami z zimnym wyrachowaniem
i w sadystycznym upojeniu przez
ubeckie bestie: Józefa Goldberga,
Adama Umera, Ludwika
Serkowskiego i Tadeusza
Szymańskiego, a następnie
w procesie kiblowym skazany na
śmierć przez czerwonego zbira,
Mieczysława Widaja.
Wyrok zamieniono na dożywocie.
Uwolniony w 1956.
12 XI 2004
odleciał do Niebieskiej Eskadry
GEN. BRYG. PILOT
STANISŁAW SKALSKI.
Wieczna cześć Mu i chwała!
Najbardziej BEZBRONNI ❗️ Przez wszystkich opuszczeni ❗️
Mieszkańcy 🇵🇱 Polskich Kresów 🇵🇱...
ROZPACZLIWIE walczyli o własne życie i o niepodległość...
30 VIII 1943 r. rozpoczęło się apogeum Bitwy o Przebraże czyli Polskie Termopile.
12 000 dobrze uzbrojonych zbrodniarzy z UPA, ukraińskich rezunów i siekierników, wspieranych artylerią zaatakowało Mały Zbaraż, broniony przez :
- 4 kompanie obrony Przebraża liczące po 600-800 osób - oddział obwodowy liczący ponad 200 osób,
- samoobronę w Rafałówce - 170 osób,
- placówkę samoobrony w Komarówce - 30 osób,
- oddział partyzancki AK ppor. Jana Rerutki „Drzazgi” – 107 ludzi,
- oddział sowieckiej partyzantki płk. Nikołaja Prokopiuka liczący 150 piechurów i 60 kawalerzystów.
- najmłodsi Polacy byli uzbrojeni tylko w piki, widły i dzidy.
Obrońcy Przebraża zdecydowali się na szaleńczy atak. Od tyłu na ukraiński motłoch ruszyło 120 Polaków wspieranych oddziałem Prokopiuka. W tym samym czasie obrona Przebraża rozpoczęła kontratak na wszystkich odcinkach. Ten spektakularny manewr spowodował panikę i chaos ukraińskich zwyrodnialców. Straty u naszych wrogów : ok. 400 zabitych, 40 wziętych do niewoli, zdobyto na nich 17 cekaemów, 6 erkaemów i 6 miotaczy min.
Tak zakończyła się wielka wyprawa banderowców na Przebraże. Mimo posiadania zdecydowanej przewagi w siłach i środkach banderowcy nie osiągnęli zaplanowanego celu. Samoobrona walczyła o życie mieszkańców zgromadzonych w Przebrażu. Obrońcy zdawali sobie sprawę, że nie ma dla nich odwrotu, ich morale było bardzo wysokie. Zdała egzamin także ludność cywilna, w bazie nie było oznak paniki. Dobrze funkcjonowała służba sanitarna i kwatermistrzostwo. Dowództwo samoobrony sprawnie kierowało walką. Dzięki zwycięstwu zniweczone zostały plany banderowców łatwego zdobycia Przebraża. Na dłuższy czas oddalona została groźba bezpośredniego napadu.
Śp. Apolinary Oliwa, dowódca samoobrony Rafałówki, która zabezpieczała "Mały Zbaraż" - Przebraże :
„UPA miała swoistą praktykę przyjmowania rekrutów. Każdy nowo przyjęty do bandy musiał przejść »chrzest«, polegający na zamordowaniu Polaka, Żyda, Cygana Ponieważ nie zawsze była po temu okazja, zwyrodnialcy, aby zapewnić sobie stały »zapas« ludzi-ofiar, zostawiali wiele rodzin polskich pozornie w spokoju do czasu, kiedy przyjęto większą ilość rekrutów, którzy dotychczas nie »odznaczyli się« niczym »szczególnym«. Wręczano im broń. Różnie bywało - czasem były to siekiery, niekiedy deski z przymocowanym na końcu obustronnie wyostrzonym nożem. Wywlekano wtedy z domostw potrzebną liczbę ofiar i dawano na pastwę »rekrutom«, przyglądając się z upodobaniem »zabawnemu« - według nich widowisku. Tę »broń« uprzednio poświęcano w cerkwi, prosząc Boga o »dobre żniwo«”.
Ale to nie był koniec...
Dwa miesiące po heroicznej obronie Małego Zbaraża, płk. Prokopiuk, dowódca sowieckiego oddziału partyzanckiego, który pomógł ocalić Przebraże, zaprosił Śp. por. Jana Rerutkę „Drzazgę” z którym walczył ramię w ramię przeciwko banderowcom, na przyjęcie do Hermanówki z okazji 26 rocznicy rewolucji październikowej. Następnego dnia znaleziono por „Drzazgę” i towarzyszących mu żołnierzy zabitych strzałami w plecy i tył głowy, a po oddziale sowieckim nie było śladu.
#UkraińskieZbrodnie #GenocidumAtrox #SowieckieZbrodnie #11listopada #świetoniepodległości
Na zdjęciu Polacy w Małym Zbarażu - nigdy nie zdobytej twierdzy Przebraże.
Kochani jak Wam idzie dzisiaj nauka ❓
Wszyscy stosują się do moich próśb a właściwie szkolnych OBOWIĄZKÓW ❓
1 500 osób przeczytało lekcję o Królowej Tatr ❓
To znaczy, że ile w Polsce jest Patriotów ❓ 0,0001 % ❓
NIE ZAŁAMUJCIE mnie...bardzo proszę.
Klikamy strzałkę po prawej stronie pod wpisem "Udostępnij" a następnie "Kopiuj link".
- Klikamy RT każdej lekcji.
- Uczniowie którzy w imię przyzwoitości, zdecydują się zrezygnować z gofra czy zapiekanki na rzecz Szkoły, korzystają z naszej kawiarki. https://t.co/uYX0ELCMFj
Dziwne rzeczy opowiada były zastępca komendanta warszawskiej policji (cytaty z Wirtualnej Polski):
"Jak podkreśla, nie chodzi o szukanie winnych, tylko o wnioski na przyszłość. Na pewne pytania odpowiedź jest potrzebna już teraz. Na licznych nagraniach z miejsca strzelaniny widać, że funkcjonariusze byli zdani na siebie. Na Rynku, gdzie napastnik zaczął strzelać do ludzi, zabrakło umundurowanych patroli, które mogłyby zabezpieczyć miejsce i prowadzić ewakuację. Zdaniem Andrzeja Krajewskiego "gołym okiem widać", że nie wszystko zadziałało tak, jak powinno, jeśli chodzi o zabezpieczenie miasta".
"Kolejna kwestia podniesiona przez emerytowanego policjanta to wyposażenie, zarówno radiowozów, jak i samych policjantów. O tym, że w ocenie funkcjonariuszy jest niewystarczające, pisaliśmy w Wirtualnej Polsce po strzelaninie. Opowiedział o tym wtedy aspirant sztabowy Przemysław Matczak".
"Jeden z nich, trafiony trzykrotnie, stazę taktyczną i kamizelkę kuloodporną kupił jednak za własne pieniądze".
Załóżmy, że zamachowiec zabija tych dwóch policjantów. Wtedy przez 30 minut zabijałby dalej zanim pojawiłby się kolejny patrol policji.
O to właśnie chodzi, że na sygnał "padły strzały" wsparcie potrzebowało 30 minut na przybycie.
W tym jest problem panowie z @PolskaPolicja
@K_Stanowski Stano, policji nie było na rynku o 15.40. Dwóch bohaterów i tyle. To trzeba sprawdzić, przetrawić, podjąć srodki zaradcze i naprawcze. Bo jak skończy się wojna - to sporo frustratów się tutaj pojawi. Jak w Rosji czy USA. Wojna obiektywnie niszczy ludzi i zmienia ich.
Dużo mówi się o dwóch policjantach, którzy w sobotę, choć sami zostali ranni, nie przestali walczyć o życie innych. Gdyby zabrakło ich odwagi, być może lista ofiar byłaby znacznie dłuższa. Wśród informacji o tych bohaterach pojawiła się jedna szczególnie poruszająca: obaj byli kiedyś ministrantami, a później lektorami. Ktoś powie, że to bez znaczenia. Ciekawe, że kiedy człowiek wychowany w Kościele czyni zło, natychmiast szuka się jego korzeni w religii. Kiedy jednak czyni dobro, szczególnie dobro wymagające heroizmu, jego religijne wychowanie nagle przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie. Wielu chętnie obarcza chrześcijaństwo winą za grzechy chrześcijan, ale niechętnie dopuszcza myśl, że może ono również wychowywać świętych i bohaterów. Nie twierdzę, że odwaga jest zarezerwowana dla wierzących. Twierdzę jedynie, że nie jest obojętne, czy młody człowiek przez lata klęka przed Bogiem, który oddał życie za innych, czy wychowuje się w przekonaniu, że najważniejsze jest jego własne życie.
Jest coś wstrząsającego w tym, że człowiek może chwycić za broń zarówno z nienawiści, jak i z miłości. Zamachowiec strzelał, aby odbierać życie. Policjanci użyli broni, aby życie ocalić. Ten sam huk wystrzału, a moralna przepaść między tymi czynami. Bo o wartości ludzkiego działania nie decyduje wyłącznie to, co człowiek trzyma w ręku, ale przede wszystkim to, co nosi w sercu. Nienawiść mówi: jestem gotów zabić, żeby postawić na swoim. Miłość odpowiada: jestem gotów zginąć, żeby inni mogli żyć. Chrześcijaństwo nie jest szkołą bezradności wobec zła. Chrystus, który kazał nadstawiać drugi policzek, nie nakazał przecież obojętnie patrzeć, jak ktoś morduje niewinnych. Miłość bliźniego nie kończy się tam, gdzie zaczyna się niebezpieczeństwo. Czasem właśnie tam zaczyna się jej najtrudniejszy egzamin.
Myślę o tych dwóch policjantach, którzy - zanim założyli mundur - przed laty zakładali komże, zapalali świece, nosili krzyż i słuchali przy ołtarzu słów Jezusa: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”. Być może wtedy nie przeczuwali, jak straszliwie dosłownie mogą kiedyś zabrzmieć te słowa. Nie wiem, ile z tamtych chwil zachowało się w ich pamięci. Wiem jednak, że w sobotę nie uciekli przed ceną, jakiej może zażądać miłość. Można przez całe życie stać blisko ołtarza i nigdy nie nauczyć się ofiary. Można też odejść od ołtarza i po latach pokazać, że jego najważniejsza lekcja nie została zapomniana. Świat zobaczył dwóch policjantów z bronią w ręku. Ja widzę w nich również dwóch dawnych ministrantów, którzy kiedyś uczyli się służyć Temu, który nie ocalił siebie, żeby ocalić innych. Być może właśnie na tym polega najpiękniejszy sens służenia przy ołtarzu: żeby kiedyś, gdy zabraknie komży, dzwonków i świec, nie zabrakło człowieka gotowego oddać życie za drugiego. W danej chwili nie musi mieć tego w pamięci. Może mieć to już we krwi.
Zgoda. Niestety, włączyły się plemienne emocje. I zamiast zasłużonej krytyki, polał się - nie lubię tego słowa - hejt. Poseł Arłukowicz chce teraz red. Sakiewiczowi stawiać zarzuty, a posłowie koalicji zamykać Republikę. Jednocześnie umarzano sprawy Kurdej-Szatan czy Zelta, określających służby jako morderców, a Maślaka za porównanie Straży Granicznej do esesmanów nagrodzono posadą w TVP. Hipokryzja wylewa się zewsząd.
Tusk użył swojej starej sztuczki. Najpierw uderzył kłamstwem, wykorzystując tragedię do swojej propagandy, po czym najobłudniej zaapelował "nie wykorzystujmy tej tragedii do polityki" każdego prostującego jego kłamstwa ustawiając na pozycji "tańczącego na trumnach"
Obaj policjanci - Artur Morański i Jakub Kulik - byli ministrantami w swoich rodzinnych parafiach 🤍
Tu więcej o Jakubie:
https://t.co/DX0xLZCDRK
A tu o Arturze:
https://t.co/apUVuHJUJI.
Ministranci górą!!
Ludzie, bądźcie poważni – to żaden przypadek, to cyniczny, przećwiczony wielokrotnie modus operandi politycznych bandytów. Tragedię wygrywa dla siebie ten, kto pierwszy narzuci narrację – potem już nie da się jej odkręcić. Choćby narracja była równie z d. wzięta jak "cztery tysiące Żydów nie przyszło dziś do pracy" wrzucona przez Hamas natychmiast po zamachu na WTC. Jeszcze nikt nie zdołał dobiec do wraku tupolewa, a Sikorski już rozsyłał przekaz, że zawinił Prezydent zmuszając pilotów do lądowania za wszelką cenę. Jeszcze Adamowicz nie ostygł, już "było wiadomo", że zabiły go prawicowe media i PiS, a Applebaum tłitowała w świat o zbrodni "skrajnie prawicowego fanatyka". Ledwie wyszło na jaw, że zdradzony przez matkę syn patusiary z KOD i PO targnął się na swoje życie, Tusk już tłitował, że to PiS doprowadził do śmierci niewinnego dziecka!
Prześledźcie tego rodzaju wydarzenia od czasów Blidy – ci gangsterzy zawsze tak robili, jednocześnie uciszając kontrnarracje apelami o przyzwoitość, o zaczekanie, aż będzie więcej wiadomo i oskarżając prostujących ich kłamstwa o "granie trumnami".
Wściekłość ataku na @RepublikaTV nie wynika z faktu, żeby @TomaszSakiewicz zrobił coś szczególnie złego, ale z faktu, że pierwszy pojawił się z narracją "nie było policji bo pojechała pod TK" zanim Kierwiński wyjechał ze swoim kłamstwem o "skrajnej prawicy"
Na wojnie pierwszą ofiarą zawsze jest prawda
Nie jestem psychiatrą ani psychologiem, więc mogę się pokusić o analizę zachowania Michała Oksińskiego, 24-letniego zabójcy rodziny i przypadkowych osób w Krakowie. Sam sprawca nie zostawił żadnego ideologicznego testamentu, więc jakie były motywy jego działania i jaką choroba psychiczna go toczyła, już się nie dowiemy. Pozostajemy więc w strefie domysłów. Niemniej, jego zachowanie pasuje do pewnych wzorców, charakteryzujących tzw. aktywnych strzelców 👇
Długotrwała izolacja społeczna i wycofanie
Sąsiedzi i znajomi opisują go konsekwentnie jako cichego, małomównego, wycofanego, samotnika chodzącego ze spuszczoną głową, często w kapturze/czerni, czasem w maskach. Rzadko inicjował kontakt, choć bywał uprzejmy. To klasyczny wzorzec wielu sprawców masowych strzelanin – chroniczna alienacja i ograniczone więzi.
Przeciekanie intencji
W szkole rysował sceny wieszania, trupów i ataków na szkołę, w których przedstawiał siebie jako uzbrojonego napastnika. Na pytania odpowiadał, że to „zamach na szkołę”. Pojawiały się też relacje o zainteresowaniu historią militarną, nazistami i „aryjską rasą”. Koledzy czasem żartowali, że „kiedyś kogoś zabije”. To typowe przeciekanie intencji obserwowane u przyszłych sprawców
Możliwy wątek psychiatryczny
Na koszulce miał napis „Uciekłem z Morawicy” (Morawica to miejscowość ze szpitalem psychiatrycznym w okolicy Ostrowca). To sygnał wcześniejszego kontaktu z psychiatrią lub silnej identyfikacji z chorobą psychiczną. Opisy „dziwnego i smutnego” samotnika pasują do obrazu depresji, cech schizotypowych lub zaburzeń osobowości. Wielu sprawców strzelanin ma nieleczone lub niedostatecznie leczone problemy psychiczne.
Fascynacja bronią i łatwy dostęp
Wspólna z ojcem pasja strzelecka (klub Świt w Starachowicach), legalne pozwolenia (syn na 2 sztuki, ojciec na ok. 11). Przygotowanie (arsenał, strój taktyczny, amunicja, bagnet) wskazuje na planowanie, nie czysty impuls
Prokuratura w Ostrowcu Świętokrzyskim nie potwierdziła, by były na ten moment jakieś dowody na to, że zamachowiec z Krakowa miał skrajnie prawicowe poglądy.
Ale informacja poszła w świat i cytują ją największe media i agencje informacyjne dosłownie na całym świecie. Co to miało na celu?