یه ضربالمثل چینی میگه:
«اونی که دیگران رو مقصر میدونه، راه زیادی در پیش داره. اونی که خودش رو مقصر میدونه، نصف راه رو رفته. اونی که کسی رو مقصر نمیدونه، رسیده.»
من یه دوستی اینجا دارم که برای هم به صورت تخصصی آهنگ میفرستیم.
الان یه لحظه حس کردم کیفیت اون همت به بالا، مال من (معمولا) ته تهران به پایین هست :))
حالا مجید خراطها هنوز میخونه؟ :))
چیزی که از گفتنش خجالت میکشم اینه که واقعا از بیکاری لذت میبرم. اینکه اختیار زندگیم دست خودمه شگفتانگیزه. مثلا اگه پول داشتم قطعا بیکاری رو انتخاب میکردم.