وقعا چه شکاف عمیقی بین ایرانی ها ایجاد شده،جوری همه به هم بدبین شدن که هر روز باید به خاطر اختلاف نظرامون، خودمونو حتی به آدم های نزدیک زندگیمون هم ثابت کنیم.
اینا اعدام میکنن، اون عوضیا از انستیتو پاستور تا پل و وسط خونههای مسکونی رو میزنن، اینترنت رو رومون بستن، هر روز خبر شکستن شیشههای خونهی یکی از دوستامون رو میشنویم، اون بیشعور میخواد ما رو برگردونه عصر حجر، اینا با دوشکا تو خیابون ایستادن، فردا هم خیلیها باید برن سرکار...
برادرم تولیدکننده محتواس. بخاطر قطعیهای اینترنت از دیماه بیکار شده. برادرم ۷/۲۴ از پدر بیمارم نگهداری میکنه. تنها راه درآمدش اینه که تو خونه با اینترنت کار کنه. یکی پرسید چه فایده داره از قطعی اینترنت بگیم؟ من بخاطر برادرم میگم.
#از_قطعی_اینترنت_بگو#DigitalBlackOutIran
ترامپ: بابا بخدا ما فقط اومدیم نفتتون رو غارت کنیم و شما رو به عصر حجر برگردونیم!
هموطن شست و شوی مغزی شده با ایران اینترنشنال: نه بابا ما میدونیم، تو اومدی مارو نجات بدی و برامون رژیم چنج کنی.
به نظر من کشته شدن و مرگ یک بچه هیچ «اما» و «اگری» ندارد. اصلاً مهم نیست اون بچه کجای دنیا به دنیا اومده، شناسنامهاش مال کدوم کشوره، یا پدر و مادرش کی هستن و چه عقایدی دارن.
بچه، ملکِ کسی نیست، بچه نه ملکِ والدینشه، نه ابزار ایدئولوژی اونها. جنایتی که در حقِ یک کودک رخ میده، با هویت خانوادهاش تطهیر نمیشه. اگه جایی حس کردی داری به خاطر تنفرت از یک خانواده یا یک جریان�� توی محکوم کردن مرگ بچهشون تردید میکنی، بدون که موضوع چیز دیگهایه؛ موضوع اینه که از مرزهای انسانیت خودت داری رد میشی.
کسی هم که یک بچه رو با اسلحه میفرسته وسط جنگ، شریک اول و ��خرِ هر اتفاقیه که برای اون بچه میافته؛ از وحشت و تهدید گرفته تا مرگ.
این سطح از وقاحت و جنایت، فقط از سیستمهای جنایتکاری برمیآید که پشت نقاب ایدئولوژی پنهان میشوند و آن ایدئولوژی میتواند هر نامی داشته باشد، هر دینی، هر پرچمی.
به عنوان یه ایمونولوژیست بهتون یاداوری کنم که یه راهی برای ازاد کردن استرس و اروم کردن بدنتون پیدا کنید! این سطح بالا و مزمن کورتیزولی که چند ماهه همهی ما داریم تحمل میکنیم جرقهی اصلی خیلی از بیماریهای خودایمنیه! این ادا نیست، یادتون باشه اکثر بیماریهای خودایمنی درمان ندارن