چقدر شریف و بزرگ بودی، مرد… 🖤
مجید آدینه خودش فرزندی نداشت، اما برای دهها کودک، پدری دلسوز، تکیهگاهی امن و پناهی مهربان بود. او مؤسس خیریه ی نیکوکاری در محمد شهر کرج، برای کودکان بیسرپرست بود؛ جایی که بچهها در آن بهصورت رایگان در کلاسهای مختلف شرکت میکردند و مجید با تمام توانش برای رشد، آینده و موفقیتشان تلاش میکرد.
مجید آدینه صبح یکشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۵، توسط جمهوری شیطانی ۵۷ اعدام شد.
قیمت دلار امروز از مرز ۲۰۰،۰۰۰ تومان گذشت. امروز قیمت دلار ۲۸،۵۷۱ برابر زمانی است که جمهوری اسلامی به قدرت رسید.
حاصل نزدیک به پنج دهه حاکمیت فساد و ناکارآمدی در جمهوری اسلامی فقر، فساد و انزوا برای ملت ایران بوده است.
تجربه این پنج دهه یک مسئله را برای همه روشن کرده است: در جمهوری اسلامی اصلاح ممکن نیست.
قطار ایران در بهمن ۵٧ از ریل تمدن و پیشرفت خارج شد و امروز جمهوری اسلامی آن را با سرعت هرچه بیشتر به ته دره هدایت میکند.
امروز وظیفه تکتک ایرانیان از جمله کارمندان دولت و بدنه اداری کشور این است که به هر شکل ممکن با اخلال در فعالیتهای مخرب جمهوری اسلامی و تضعیف آن زمینه برکنار کردن رژیم و نجات ایران را فراهم کنند.
زمانی که مردم با دست خالی مشغول مبارزه با دشمن تا دندان مسلح بودند و هستند این جماعت آخرین سنگرشان یا سکوت است یا کتاب خواندن یا صبر!!
تعدادشان زیاد باشد جبر جغرافیایی میسازند و اگر کم باشند که واا مصیبتا پس دموکراسی چه؟! دغدغه وطن داشته باشیم که ما را فاشیست خطاب میکنند! از تضعیف حاکم ستمگر خوشحال بشویم برچسب بیوطنی به ما میزنند و هر مسیری که مردم انتخاب کنند را شروع به تمسخر و سنگ اندازی میکنند
کصمادر هر کسی این روزها کوچکترین زاویهای با مردم ایران، شعار مردم ایران، خواست مردم ایران و پرچم ایران دارد
تا ابد جاوید شاه و پاینده ایران
«استفاده از نام جاویدنامان برای بازتولید روایت قاتلان ملت»
شاهدیم که یک خواننده حکومتی، از یاد و نام جاویدنامان ۱۸ و ۱۹ دی برای بازتولید روایت قاتلان ملت استفاده کرده است.
حکومت تمامیتخواه، برای هر صدای واقعی، یک نسخه بدلی میسازد؛ هنرمند حکومتی، نویسنده حکومتی، خواننده حکومتی و حتی «اپوزیسیون بدلی»؛ کسانی که نقش مخالف را بازی میکنند، اما بخشی از حکومتاند.
بخشی از این شبکه پیچیده و لایهلایه پروپاگاندا، سلبریتیهای مجریِ عادیسازی و «قشر مرفه رانتی» هستند.
قشر مرفه رانتی، رفاه و جایگاه خود را مدیون رانت است. در ظاهر و سبک زندگی، شبیه جمهوری اسلامی نیست، اما گفتمان جمهوری اسلامی را بازتولید میکند.
برای رژیم، این گروه مفید است، چون روایت مطلوب حکومت، از زبان کسانی منتقل می شود که ظاهراً شبیه مخاطب عادی جامعهاند.
در جمهوری اسلامی، «رانت شبیه استخری نیست که یکبار پر شود و بعد بتوان سالها از آن برداشت کرد؛ شبیه نهری است که آب آن باید دائماً جاری باشد».
اثبات مداوم وفاداری، ضرورت استمرار رانت است.
شاهنامه به ما میگوید، برای آزادی از حکومت ضحاکی، باید جادوی ضحاک را بشکنیم.
جادوی ضحاک، همان پروپاگاندای جمهوری اسلامی است.
از ۳۲ کشور و نماینده عالی اتحادیه اروپا، که در کنار مردم ایران ایستادهاند، سپاسگزاریم. محکومیت قاطع اعدامهای وحشیانه و بازداشتهای خودسرانه معترضان ایرانی، اقدامی بهموقع و شایسته استقبال است.
تأکید شما بر اینکه مردم ایران باید بتوانند بدون ترس، از حقوق خود برای آزادی بیان و تجمعات مسالمتآمیز برخوردار باشند، اکنون باید با اقدامات عملی همراه شود.
امروز میتونست روز فوت کردن شمع ۱۹ سالگیش باشه.
این تصویری از آخرین تولد #شیوا_جاوید است؛ دختر ۱۸ سالهای که شب ۱۸ دی در اعتراضات مشهد، ابتدا قتل پدرش #علی_جاوید را جلوی چشمان وحشتزدهاش دید و بعد خودش به دست جمهوری اسلامی کشته شد.
این توییت رو برسونید به دست جناب ویسی. خانوادهاش گفتن لطفاً اسم پسر ما رو بخونید. @RezaVaisi
فرزند ایران و جان فدای میهن، حسین دیبا، ۲۲ ساله، از اسلامشهر.
حسین ۱۹ دیماه، در جریان انقلاب شیر و خورشید به خیابان رفت. همون روز یه تکتیرانداز به گردنش شلیک کرد و جاویدنام شد.
پدرش بعد ازشش ماه بی تابی سکته کرد و فوت شد.
Iran's Rights in the Caspian Sea Are Not Negotiable.
The Islamic Republic, amid profound structural weakness and a deep crisis of legitimacy, is seeking to advance and implement the Convention on the Legal Status of the Caspian Sea (the Aktau Convention). This effort, undertaken without the mandate of the Iranian people and without a clear and comprehensive guarantee of Iran's historic rights, is deeply concerning and constitutes a serious threat to Iran's national interests.
Under the 1921 and 1940 treaties between Iran and the Soviet Union, the legal regime governing the Caspian Sea was founded on the parties' shared rights and the principles of mutual agreement and common interests.
Following the dissolution of the Soviet Union, the newly independent states reaffirmed, in the Alma-Ata Declaration (December 1991), their commitment to the treaties of the former Soviet Union and to fulfilling the international obligations arising from those agreements through the successor states.
Accordingly, any fundamental change to the legal status of this strategically vital body of water must be made with the agreement of all littoral states and with full respect for Iran's rights.
However, the Aktau Convention provides for the conclusion of bilateral and multilateral agreements among the littoral states concerning portions of the seabed and subsoil of the Caspian Sea, areas that were previously part of the shared waters of Iran and the Soviet Union.
This sets a dangerous precedent. By circumventing the principle of consensus among all littoral states, it effectively weakens Iran's historic position and diminishes the country's role in determining the future legal status of the Caspian Sea.
Since the signing of the Aktau Convention in 2018, I have repeatedly warned that "national interests cannot be safeguarded from a position of weakness." At the time, I also stressed that the criminal clique ruling the Islamic Republic sacrifices the interests of the Iranian nation and homeland for its own survival, and that its foreign policy repeatedly resorts to concessions and appeasement from a position of weakness.
My position on the current process remains unchanged. I consider the Islamic Republic's attempt to ratify this convention to be contrary to Iran's national interests.
No decision concerning Iran's resources, borders, or sovereign rights in this strategic body of water can possess legitimacy without the genuine participation and consent of the Iranian people. Iran's rights in the Caspian Sea are not negotiable, nor can they be relinquished. Any action that undermines these rights will be recorded in the historical memory of the Iranian nation, and those responsible will ultimately be held accountable by the people of Iran.
جمهوری اسلامی در شرایط ضعف شدید ساختاری و بحران مشروعیت، قصد پیشبرد و اجرای «کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین» (کنوانسیون آکتائو) را دارد. این تلاش رژیم، بدون پشتوانه اراده ملت ایران و بدون تضمین روشن و کامل حقوق تاریخی کشور، اقدامی نگرانکننده و تهدیدی جدی علیه منافع ملی ایران است.
بر اساس معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، رژیم حقوقی دریای کاسپین بر پایه حقوق مشترک طرفین و اصل توافق و منافع مشترک شکل گرفته بود.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای تازهاستقلالیافته در «اعلامیه آلماتی» (دسامبر ۱۹۹۱) بر پایبندی به معاهدات شوروی سابق و تضمین اجرای تعهدات بینالمللی ناشی از قراردادها و پیمانهای آن توسط دولتهای جانشین تأکید کردند.
بر همین اساس، هرگونه تغییر اساسی در وضعیت حقوقی این پهنه آبی راهبردی باید با توافق مشترک همه کشورهای ساحلی و با رعایت کامل حقوق ایران انجام شود.
با این حال، کنوانسیون آکتائو امکان انعقاد توافقهای دوجانبه و چندجانبه میان کشورهای ساحلی درباره بخشهایی از بستر و زیربستر دریای کاسپین را پیشبینی کرده است؛ بخشهایی که قبلاً بخشی از پهنه آبی مشترک ایران و اتحاد جماهیر شوروی محسوب میشدند.
این بدعتی خطرناک است که با دور زدن اصل اجماع همه کشورهای ساحلی، عملاً جایگاه تاریخی ایران را تضعیف میکند و نقش کشور را در تعیین سرنوشت دریای کاسپین کاهش میدهد.
از زمان امضای کنوانسیون آکتائو در سال ۲۰۱۸، بارها هشدار دادهام که «پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست». همان زمان نیز تأکید کردم که فرقه تبهکار جمهوری اسلامی، منافع ملت ایران و میهن را قربانی بقای خود میکند و در سیاست خارجی، از موضع ضعف به باجدهیهای پیدرپی تن میدهد.
موضع من درباره روند کنونی همان است. تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران میدانم.
هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در این پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود. حقوق ایران در دریای کاسپین قابل معامله یا چشمپوشی نیست. هرگونه اقدام در جهت تضییع این حقوق، در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت و تصمیمگیرندگان در برابر ملت ایران پاسخگو و بازخواست خواهند شد.
پاینده ایران
Another Iranian Athlete Faces Execution by the Islamic Republic: Benyamin Naghdi
Benyamin Naghdi is a 26-year-old kickboxer and Muay Thai athlete whose only dream was to live in a free Iran, one where he could speak freely and support his family with dignity.
His brother’s plea: “I only have one brother.”
This video is based on an interview his brother gave to Manoto TV in January 2026.
We encourage everyone who believes in freedom and human dignity to share Benyamin’s story and contact international sporting bodies, prominent athletes, human rights organizations, and democratic governments. Together, we can urge them to speak out and help save his life before it is too late.
مهدی ظریف، متولد ۳۰ تیر ۱۳۸۳، جوانی شجاع که در جریان انقلاب ملی شیر و خورشید بازداشت شد، همزمان با روز تولدش در حکمی ناعادلانه اعدام روبهرو شده است.
او در دوران بازجویی تحت فشار قرار گرفت، از او اعتراف اجباری گرفته شد و بر اثر همین فشارها دچار عارضه قلبی شد.
مهدی ظریف تنها ۲۲ سال دارد. هنوز برای نجات جان او فرصت هست.
زمان اندک است، صدای مهدی ظریف باشیم. از همه ظرفیتها برای فشار بینالمللی جهت توقف ماشین کشتار رژیم استفاده کنیم.
این صدای برادر بنیامین نقدی است، ورزشکار ۲۶ ساله کیکبوکسینگ و مویتای که تنها خواستهاش «ایرانی آزاد» بود، ایرانی که بتوان در آن آزادانه زندگی کرد، آزادانه سخن گفت و با شرافت برای آینده خود و خانوادهاش تلاش کرد. این گفتگو با شبکه منوتو در دی ماه انجام شده است.
بنیامین، از بازداشتشدگان انقلاب ملی شیر و خورشید، با خطر قتل حکومتی به دست جمهوری اسلامی مواجه است.
برادرش میگوید آنچه رسانه حکومتی فارس بهعنوان «اعتراف» منتشر کرده، سخنان واقعی بنیامین نبوده است. او با یادآوری سرنوشت نوید افکاری هشدار میدهد که بار دیگر جان یک ورزشکار جوان ایرانی در خطر است.
زمان اندک است. صدای بنیامین و خانوادهاش باشیم.
READ THIS. ARM THE IRANIAN PEOPLE! I'VE BEEN SAYING THIS FOR MONTHS! I posted this earlier, but it needs to be read and circulated.
https://t.co/MnSeZgeIPl
هممیهنانم،
امروز، سالروز امضای فرمان مشروطیت در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵، برای ما یادآور یکی از بزرگترین جنبشهای تاریخ معاصر ایران است، جنبشی که از دل اندیشه و تلاش دهها سالهی ایراندوستانی برخاست که از عقبماندگی و نابسامانی ایران در دوران قاجار رنج میبردند.
آرمان مشروطیت بر سه اصل بنیادین استوار بود:
حاکمیت قانون،
حاکمیت ملی و اراده ملت،
و پیشرفت و ترقی ایران.
مشروطهخواهان بهخوبی دریافته بودند که بدون قانون، دادگستری مدرن و سامان اقتصادی، استقلال و پیشرفت کشور امکانپذیر نخواهد بود. شاید بتوان سخن ابوالحسنخان پیرنیا، نماینده تهران در جلسه ۱۵ شهریور ۱۲۸۶ نخستین مجلس شورای ملی، را چکیده و تجلی خواست آنان دانست:
«ایرانیان را دیگر جان به لب رسیده است؛ دو چیز لازم داریم، یکی مالیه و یکی عدلیه.»
کتاب «یک کلمه» اثر میرزا یوسفخان مستشارالدوله نیز همین حقیقت را یادآور میشد: راز پیشرفت کشور در یک کلمه خلاصه میشود، قانون.
اما این مبارزه با مقاومت مشروعهخواهانی روبهرو شد که حاکمیت شرع و فقها را بر قانون و حاکمیت ملی برتری میدادند. آن جریان فکری، دههها بعد در قالب جمهوری اسلامی و ولایت فقیه بر ایران حاکم شد. تأسفبار آنکه امروز نیز برخی جریانهای سیاسی، هرچند با ظاهری متفاوت، همچنان با اصل حاکمیت ملت و پذیرش رأی مردم بهعنوان مرجع نهایی تعیین نظام سیاسی آینده ایران مخالفت میکنند.
اگرچه آشفتگیهای سالهای پایانی حکومت قاجار، و کارشکنی مخالفان مشروطه مانع از تحقق کامل آرمانهای این نهضت شد، اما بخش مهمی از آن آرمانها در دوره حکومت دو پادشاه پهلوی تحقق یافت و به اجرا درآمد، از جمله با تأسیس دادگستری مدرن، احداث راهآهن سراسری، نوسازی ارتش، تأمین امنیت کشور، بنیانگذاری بانک ملی، ساماندهی امور اقتصادی و مالی و ایجاد دیگر نهادهای بنیادین توسعه.
امروز پاسداشت انقلاب مشروطه یعنی تأکید بر حاکمیت قانون، رأی و اراده ملت، جدایی کامل دین از حکومت، و بازگرداندن ایران به ریل ترقی و تمدن.
بر همین اساس، برنامه من برای هدایت ایران در دوران گذار بر برگزاری انتخابات آزاد، حاکمیت رأی ملت، تشکیل مجلس مؤسسان برای تعیین مسیر آینده کشور و فراهم آوردن زمینه شکوفایی و رفاه برای همه ایرانیان تأکید دارد.
سالروز صدور فرمان مشروطیت گرامی باد و یاد همه تلاشگران راه آزادی، قانون و پیشرفت ایران جاودان.