Mehmet Ali 🇵🇸 🇧🇦

insan bili(m)ci, yaşam sevi(n)ci

[Mehmet Ali 🇵🇸 🇧🇦 @fallenmag]

@arabamaaacarp İnsana evinde gibi hissettiren şeyler:
Mayasız poğaça
Üstüne şeker serpilmiş kurabiye
Bayat petibörden pasta

[Mehmet Ali 🇵🇸 🇧🇦 @fallenmag]

Neyi neden yaşadığına dair bir fikrin yoksa verilen doğrultuda kağnı süren bir öküz gibi hayata hamallık ediyor oluyorsun. Yaşamı ne anlama geldiğini bilmediğin ve sindirmek için kendine zaman bile vermediğin ard arda hatıralar üzerinden kurunca boynundan da kağnı eksik olmuyor

[duhan @__maki_____]

Anı biriktirmek. Sermaye dili ve edebiyatı hissiyatı veriyor. Yatırım gibi emtia gibi.

[Mehmet Ali 🇵🇸 🇧🇦 @fallenmag]

Delikanlım!
İyi bak yıldızlara, onları belki bir daha göremezsin
Belki bir daha yıldızların ışığında kollarını ufuklar gibi açıp geremezsin…

Senin kafanın içi yıldızlı karanlıklar kadar güzel, korkunç, kudretli ve iyidir.
Yıldızlar ve senin kafan kainatın en mükemmel şeyidir.

[|Bir Yolcu𓅫ོ @bryolcu2321]

•'İki şey ruhumu merak ve huşu ile dolduruyor: Üzerimizdeki yıldızlı sema ve içimizdeki ahlak yasası.'

Immanuel Kant

[Mehmet Ali 🇵🇸 🇧🇦 @fallenmag]

Seri twitlememek için günlük tutmak

[seda @seda4everr]

But these things lose all their meaning and allure
If you're not there to witness the grandeur

[duhan @__maki_____]

deniz göktaş'ın gösterisi yayınlandığı anda "sikerler seni, alırlar seni" diyerek bu işi meşrulaştıranlar, bugün haklı çıktıkları kanısına vararak hayatlarına dalyarak olarak devam ediyorlar.

[Onur Öncü @oencueonuroenc]

Madımak katliamı sonrası Yaşar Kemal: Utançtan başka neyimiz kaldı?

[kapalı @tmuhalefet24]

Madımak Katliamı

Pir Sultan Abdal Şenlikleri için Sivas’a giden 33 yazar, ozan ve sanatçı ile 2 otel çalışanı; 2 Temmuz 1993'te dinciler ve faşistler tarafından kuşatılan Madımak Oteli'nde, devletin gözü önünde yakılarak katledildi.
​
Saatler süren kuşatmaya polisin müdahale etmediği katliamın davası "zaman aşımıyla" düşürülürken, katil avukatları ise ödüllendirildi.
Katliamın arkasındaki siyasi odaklar ve katilleri aklayanlar, bugün de aynı karanlığı örgütlemeye devam ediyor.
​
Madımak, insanlığa karşı işlenmiş bir suç ve unutulmaması gereken bir utançtır.

#unutMADIMAKaklımda

[𝘼𝙢𝙖𝙙𝙚𝙪𝙨𝘽𝙤𝙡𝙨𝙝𝙚𝙫𝙞𝙠 | ☭/𝙖𝙘𝙘 @AmadeusBolshev]

"You are not patriots, you love the whole world.

You do not prioritize your homeland over another country"

YES!

[Selçuk @ninetytenty]

günde 28 saat analiz yapan arkadaşımın gelecek öngörüsü hk. bazı mülahazatlar @fallenmag

[Mehmet Ali 🇵🇸 🇧🇦 @fallenmag]

@ninetytenty Şunu yararımıza kullanmayı öğrendiğimiz gün Ganalı büyücü merhamet dileyecek

[g @34rths]

Just decided Life is going to be beautiful forever

[Mustafa @Sufi495]

فتاة من أفغانستان تُصوّر لمتابعيها كيف تشاهد العالم من خلال الخـرقة التي تُسمّى البرقع الأفغاني ، والتي تُجبر على ارتدائها

[Mehmet Ali 🇵🇸 🇧🇦 @fallenmag]

Was macht der Mensch aus sich selbst?
"İnsan kendi kendinden ne yaratır?"

https://t.co/8OKiuV9UAC

[Doç. Dr. Buğra Gökce @gokcebugra]

“Ben Anadolu’yu bilirim. Karadeniz’in hırçın sularını da, Diyarbakır’ın yakıcı sıcağını da tanırım. Traktör üstünde film çektim, dağlarda yürüdüm, çarşılarda halkla buluştum. Benim yolum sokaktan geçer. Benim sözüm, halkın yüreğinde yankı bulur.”

— Kadir İnanır

Tertemiz kalpli örnek bir sanatçıyı, hayatında hep halktan yana olmuş bir aydını kaybetmenin üzüntüsünü yaşıyoruz. Demokratik, insan haklarının en üst düzeyde korunduğu, barış ve kardeşlik içerisinde yaşayan bir ülke hayaliyle yaşadı, kalbinde vatanımız için en güzel duyguları taşıyarak ömrünü geçirdi.

Kendisine Allah'tan rahmet, ailesine sabır, milletimize de başsağlığı dilerim.

Mekanı cennet olsun.

[Bundesliga Insider @BundesInsider]

🇨🇮✍️ A emocionante carta aberta de Yan Diomande à sua irmãzinha, publicada pel The Players’ Tribune:

Querida Roxane,

Lembra quando alguém comprou uma camisa falsa do United para mim, e eu escrevi “Ronaldo 7” nas costas com um canetão preto? A gente não sabia o que era rico ou pobre. A gente só conhecia a felicidade.

Lembra das 25 pessoas dormindo em uma casa só lá em Abidjan? A mãe queria assistir às novelas dela. Todo mundo queria assistir filmes. Lembra como eu sempre fingia que estava dormindo e depois ia para a sala da TV depois da meia-noite? Eu colocava a TV bem baixinha. Tipo, só duas barrinhas de volume. Eu assistia futebol no escuro e sonhava.

Lembra quando os adultos me viram jogando futebol na terra e me deram o apelido de “Roberto Carlos” por causa da força com que eu chutava? E lembra como eu ficava secretamente com tanta raiva disso, porque o CR7 era o meu ídolo?

Lembra quando eu fui jogar tão longe de casa? Eu tinha 9 anos. Inter Foot Sud Comoé, lá perto da fronteira com Gana. Só um garotinho sozinho. Não sei se algum dia te contei essa história, mas eu e as outras crianças costumávamos ir até a vila e roubar batatas porque estávamos com muita fome. A gente fazia um “assalto a banco”. Duas crianças distraíam o dono da loja, e outras 18 saíam correndo com duas batatas. Elas nem eram boas. Mas tinham um gosto incrível. Hahahah. Até hoje é minha coisa favorita para comer. Batatas cozidas com um pouco de óleo. Isso me lembra daqueles tempos.

Lembra quando ganhei minhas primeiras chuteiras de verdade, e eu dormia com elas? Crescendo, eu sempre jogava com aquelas sandálias brancas de plástico. Mesmo quando volto para casa agora, ainda jogo com elas. É a nossa tradição.

Lembra quando eu voltava para casa, e você dizia aos meus amigos do bairro: “Por que vocês pararam de treinar? Yan não vai comprar carros para vocês. Vocês precisam continuar trabalhando.” Você tinha 10 anos, e já era minha agente.

Lembra como a gente sentava e sonhava em se mudar para a França? Como a gente iria fazer compras, ter nosso próprio apartamento, e eu seria um jogador rico, com carros e uma casa grande, e você não precisaria se preocupar com nada. Você era a pessoa que sempre acreditou que eu poderia ser o próximo Cristiano, quando todos os outros riam.

Lembra quando eu me mudei para os Estados Unidos para fazer o ensino médio, aos 15 anos, e senti tanta saudade de casa? Durante meses eu não entendia o que ninguém dizia. Me colocaram sentado ao lado de um garoto francês, e ele tentava traduzir tudo o que a professora falava. Lembra quando eu te liguei dizendo: “Você não vai acreditar, as crianças aqui discutem com os professores.” Lá em casa, você sabe, a gente nem ousaria piscar para os mais velhos.

Lembra quando eu não conseguia acreditar que os meninos fumavam depois da escola? Você costumava dizer que parecia que eu estava em uma série de TV americana.

Lembra quando me levaram para fazer testes no Bournemouth? No Chelsea, Rangers, Olympiacos, Crystal Palace? Eze e Olise chegaram até mim depois de um treino e disseram: “Ei, garoto, você é muito bom.”… mas, mesmo assim, não me contrataram.

Até os times B da MLS não me quiseram. Eu nem sabia o motivo. Eles nunca me deram uma razão. Os adultos cuidavam de tudo. Eles só continuavam me levando pela Europa inteira, e todo mundo continuava dizendo não.

Meu visto acabou. Meu sonho acabou. Eles me mandaram de volta para a África, e nós choramos juntos. Você foi a única que nunca deixou de acreditar. Algumas semanas depois, assinei com o Leganés, e choramos lágrimas diferentes.

Isso foi na época em que eu ainda tinha emoções. Agora, eu não sinto nada. É como se eu nem fosse humano. Desde que você morreu, eu sou só um vazio.

[Mehmet Ali 🇵🇸 🇧🇦 @fallenmag]

"Tanrı bize inanıyor mu?"

[Mehmet Ali 🇵🇸 🇧🇦 @fallenmag]

@__maki_____ KSMWJSJXKXLSĞSĞ