@MahnazShirali بدیهیه که همیشه و همه جا باید از معادلات جهانی استفاده کرد. ولی تا جاییکه من میدونم، تلقی عمومی از زمان ناصرالدین شاه (و حتی خیلی قبل از اون) این بوده که یک ناجی ظهور میکنه و ما رو نجات میده. ظاهراً این تلقی و انتظار هنوز غالبه.
@MattWalshBlog By foreign wars, in case of Ukraine: US has no say in it. In case of Iran: if US capitulates, free waterway passing will end. It's like you tax people passing in front of ur home from the street. Maybe not a bad idea, because grocery prices are insane.
@SamadAgha5791 جوری نوشتی انگار ج ا یه مغز متفکره که گاهی یه برگهای اساسی رو میکنه. احتمالِ اینرو هم بده که کِرم از خودِ درخته. ما فاجعهُ ملیِ ۵۷ رو داشتیم که عللش هنوز واکاوی نشده؛ فقط یه عده مزرخرفاتی بعنوان دلایلش مطرح میکنند.
@gohardadizapas آره، ولی در واقع عراق رو دودستی تقدیم ج ا کرد. یه قسمتهاییش رو هم کُردها و بعداً داعش گرفتند. بهرحال شرایط داخلی فعلی آمریکا "بهیچوجه" آمادهُ حمله ای در اون ابعاد نیست. حملات فعلی (و حتی شدیدتر) هم باعث سقوط ج ا نمیشه. معلوم نیست چرا مردم رو منتظرِ یه ناجی که هیچوقت نمیاد میکنید.
@pirozzzzzzzzz شریعتی یک روانپریشِ بسیار بی اطلاع، ولی دارای استعدادِ سخنوری بود. تاثیرش در ایجادِ انقلاب ۵۷ هم کمتر از ۱٪ بود. دادنِ وزنِ زیادی به شریعتی در ایجاد اون فاجعه، ما رو در فهمیدن و یافتنِ و شکافتن علل واقعیِ اون دور میکنه.
@cicikhanoom ترامپ مذاکرات عمان با ج ا رو میگه. شرایطِ داخلیِ امریکا "بهیچوجه" آمادهُ شروعِ یه جنگ تمام عیار نیست. ج ا هم اینو میدونه. خیالش هم راحته چون تهدیدی از طرفِ مردم متوجهش نیست. اینهمه بالا آوردن وزن ترامپ برای سرنگونی رژیم، بزرگترین خطای تاریخیِ مردم (بعد از خطای ۵۷) بود.
@emad_shirani89 حرکتهای "اولیه" و "میانی" و "نهایی" باید از داخل باشه. دیدیم که حتی زدن سران رژیم و حتی خامنهای به سقوط منجر نشد، پس باید بکل اینرو که حمله آمریکا به ما کمک میکنه رو از فکرمون حذف کنیم، تا بتونیم به راه حلهای واقعی و عملی فکر کنیم.
@jcp_dude درسته، ولی القاعده و داعش از صداقت برخوردار بودند و دنبال خرید و فروش مواد مخدر و قاچاق دختران نمیرفتند، که ج ا میره و بدترش رو هم انجام میده.
شاید این حرف برخورنده باشد، اما بالاخره باید آن را گفت. اصرار عجیب برخی اکانتها (آن هم بعد از تجربههای جمعی این چند ماه) برای رمزگشایی از حرکات ترامپ و آمریکا و ارائه تحلیلهای فضایی درباره سقوط حتمی و «امروز یا فردا»ی جمهوری اسلامی، دیگر از حد تحلیل گذشته و به یک بیماری مزمن تبدیل شده است.
البته از کسانی که بابت این تحلیلهای تخیلی کاسبی میکنند، توقعی نیست؛ دغلکاری و شیادی کسب وکار آنهاست و بابتش پول میگیرند. شگفتی از کاربران عادی است که هنوز پای منبر این جماعت مینشینند. طرف هر روز توئیت میزند «کار نظام تمام است» و هزاران لایک و ریتوئیت میگیرد؛ انگار همه منتظرند خودش خشک شود و بیفتد! تا کی قرار است این بازی انتظار و بیعملی ادامه داشته باشد؟
خروجی این توییتها چیزی جز امیدواری کورکورانه و سرخوردگی روزافزون نیست. کلاهتان را قاضی کنید؛ فرق این نوشتهها با «شاید این جمعه بیاید» چیست؟ آیا این دقیقا بازتولید همان فرهنگ مسموم انتظار برای منجی نیست؟