ناراحتم از اینکه تا الان نتونستم ادماهایی رو پیدا کنم
که واقعا از ارتباط باهاشون لذت ببرم،
بتونم باهاشون در مورد چیزای مختلف صحبت کنم،
با حرف زدن باهاشون کلی چیز بهم اضافه بشه،
کنارشون حالم خوب باشه و از ته دلم حس خوبی داشته باشم:)
متاسفانه کمالگراییم حتی برای ورود به یه رابطه ام خودشو نشون میده،
اینجوریم که تا زمانی که درگیر بقیه کارامم ، نمیتونم صد خودمو توی رابطم بزارم،
پس وارد رابطه نمیشم و درگیری ذهنی برای خودم ایجاد نمیکنم:)
کاش میتونستم به ادمای اطرافم بفهمونم که از پیام دادن بدم میاد،نه از اونا، که جوابشونو با تاخیر میدم.
این واقعا ناراحتم میکنه که حس میکنن برام مهم نیستن:)