Babam bana hep şöyle derdi: "Koşuya çıkmak istiyorsan, koş, arkadaş arama. Er ya da geç, beşinci koşunda ya da yirminci koşunda, benzer düşünen insanlar seni kendiliğinden bulacaktır." Ve ancak son zamanlarda bu prensibin her yerde geçerli olduğunu fark ettim.
Eskisi kadar konuşasım yok. Ne hissettiğimden bahsedesim yok. Hiç kimseyi merak etmiyorum, hiçbir hararetli konuşmayı dinleyemiyorum, hiçbir şey ilgimi çekmiyor. Kendimle yalnız kalmak iyi gelecek ama kendimi de bulamıyorum. cl.
Düzenimin bozulduğunu, plan program yapmam gerektiğini hissettiğim an ilk yaptığım şey evi toplamaktır. Bunun nöroloji-psikiyatride bir karşılığı olduğunu öğrendiğimde çok şaşırmış ve yine evi toplamıştım.