İrfan abiyi daha yeni dinlemeye başlamıştım. Sesindeki geçmişin tınısı o kadar belli ediyordu ki kendini. Onca yaşanmışlığın sesi. Gidin deyişi beni hep etkilemiştir. Bizzat tanımasam bile abi diyesim vardı. Öylede oldu. Güle güle irfan abi #peyk
Bazen
Tortulaşmış zamanın içinde buluyorum kendimi
Topaklaşmış kristalleri gözlerime boşalmış
Yaratılmamış yağmura dua ederken
Çocukluğum bir salıncakta durmayı bekliyor
Korkak vedam eşliğinde.
“En iyisi çalıșmak, unutabilecek kadar çalıșabilmek… Bedbahtlar ölümü düșünmeye vakit bulanlardır. Ömrü kısaltan en büyük hastalık, hayatta vaziyetsiz kalmak, yașamayı bitirmiș olduğu hissi içinde kendi üstüne çökmek demek değil midir?”
Yoruldum. Varolmak yorucu. Bazen sadece sümüklü böcek olup yağmurda ezilmeden bir yerlere gitmek istersin. Ansızın ezilip hatıralarda yer almamak. Yok olmak. Varolduğunu bile bile. Yorulmadan. Sadece yaşamak.
https://t.co/nXJddgZsSG