اما تو عزیزم!
نه قایقی ساخته بودی، نه سازی در دستت بود و نه ترانهای بر لبت. نه تولدی که کسی برایت گرفته باشد. نه فیلمی از موتورسواری نه لحظهای از رقصیدنت؛ گویی زندگی پیش از آنکه به تو برسد، از کنارت گذشته بود.
از تو، چیزی نماند جز چند عکسِ تکراری، یادگارِ یکبار سفر به شمال.
یک عده هموطن رفتن با پول زحمتکشی و عرق جبین یک مستند درست کردن که جانفدایان ۱۸ و ۱۹ دی جاودانه بشند.
فیلم هم فوقالعاده حرفهای و اثرگذار از آب در آمده.
حداقل کاری که میشه بکنیم اینه که براش تبلیغ کنیم. بعد فقط دو تا ریت از ۱۲ هزار فالوئر؟
چه بیانصافید.