Tolstoy’un dediği gibi: “Çok çabaladığım bir şeyin olmayışının yorgunluğunu yaşıyorum.” Bazen insan, elinden geleni yapsa da düzelmeyen yerleri bırakmak zorunda kalır. Bu kötü olmak değil, kendini kaybetmemeyi seçmektir.
Kıymet bilen vefalı sadık bir adama cenneti yaşatiriz onun için elimizden geldiği kadar herseyin en güzelini yapariz hiç bıkmadan usanmadan üşenmeden hemde.
meryem suresi'nde çok ince bir detay var ki beni çok etkiliyor; insan bazen elinde olmayan sebeplerden dolayı öyle bir hale gelir ki, hiç varolmamış olmayı dileyebilir. böyle durumlarda en büyük teselli, o şeyi allah'a emanet etmektir. şüphesiz işleri yoluna koyan yalnızca o'dur.