Bazen, ama sadece bazen, internetin ancak günün belli bir zaman diliminde, sabit bir mekânda ve ritüeli andıran bir ön hazırlık sonucunda ulaşılabilir olduğu zamanlara özlem duyuyorum.
İnsanın evi neresidir? sorusuna yeni bir cevap iliştiriyorum: Kendini kabul ettirme kaygısı taşımadığın yerdir. Kapıyı zorlamanın gerekmediği, her ne durumda olursan ol eşikten içeri adım attığın an “oh be dünya varmış” diyebildiğin yerdir.
“Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı ve ikbal ışığısınız. Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz.”
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız Kutlu Olsun!