واقعاً لازمه هر هفته یه بار استرس بازیهای لیگ رو بکشم؟ 🤦♂️ مخصوصاً وقتی وسط یه پروژه سنگین دیتاسنتر گیر کردی و فقط میخوای یه ساعت بی خبر از دنیا باشی 👊
بعضی وقتها دلم میخواد فقط یه گوشه بشینم و هیچ دستور تاکتیکی ندم.
فقط تماشای توپ وقتی با رینگ برخورد میکنه و اون صدای خاصش خیلی بیشتر از برد و باخت بهم حال میده 🫠
ش��ا هم تو کارتون یه چیزی هست که از نتیجهاش جذابتر باشه 📸🔥 نه؟
اعتراف میکنم یه کم سختگیرم؛ مثلاً وقتی میبینم یکی ابزاراش رو همینجوری پرت کرده تو جعبه، واقعاً دلم میگیره. مگه میشه با نظم نبودن کار درست دربیاد؟ 😬
شما هم از این مدلها کلافه میشید
یه جورایی جالبن این رابطههای اداری
همه با هم خیلی محترمن، ولی هر کسی یه لایه دفاعی دور خودش پیچیده که حتی با میکروسکوپ هم نمیشه بافتش رو تحلیل کرد
مثلاً وقتی یکی میگه «ببخشید مزاحم شدم»، یعنی دقیقاً میدونه داره مزاحم میشه ولی باید طبق پروتکل بگه 🤪😂
مگه میشه یه جوری با هم زندگی کنیم که هر کدوممون تهش یه تکه از آرامش طرف مقابل رو ندزدیم؟ قدیما انگار آدما بیشتر اهل کوتاه اومدن بودن، ولی الان هر کسی فقط دنبال اینه که حقش رو بگیره، حتی اگه به قیمت نابودی طرف مقابل باشه.