Cezaevi koşullarının kötü olması, temel bir insan hakları ihlalidir. Kimse bu durumu normalleştirmemeli. Gazeteci Murat Ağırel ve onun gibi cezaevinde tutulan yüzlerce politik tutuklu, cezaevinde kaldıkları süre boyunca bir de ekstra cezalandırmaya maruz kalıyor
Artık birlikte çalışmıyoruz o da ülkesine döndü ama hala her 10 Kasım'da o anıyı paylaşır sosyal medyadan ve halkı tarafından bu kadar sevilmiş bir lidere duyduğu hayranlığı ifade eder. Bu sadece bir örnek. Hiçbir zorunluluk hissetmeden gerçek liderini sevmiş bir halkız biz.
Güzel bir şey anlatayım mı? Anlatayım çünkü canım insan övmek istedi. Diplomamı teslim almamıştım, 25 sene sonra aldım ve çerçeveciye götürüp dedim ki “Bunu çok bekledim, emanet bırakmak istemiyorum. Beklesem çerçeveyi yapar mısınız hemen?”
Bana içerideki tabloları gösterdi. “Kimler neler emanet ediyor, siz hiç merak etmeyin.” dedi. Bayağı özenerek çerçeve ve paspartu seçtik. Böyle şeyleri hep aceleyle ve amaaan n’olacak olsun gitsin işte diye yaparım. Bu sefer cidden sakin sakin ve düşünerek seçtim. Sonuçta diploma artık büyük mevzu. Antika görünümlü bir şey seçtim. Fiyatı onayladım, sonra başka bir taneye aklım kaydı, değiştirdim. Seçtiğim daha ucuzmuş, bence daha pahalı görünüyordu. Çerçeveci söylemese öderdim ilk tutarı. Kapora ne bırakayım dedim, diploma zarfını gösterdi, Bundan ala kapora mı olur? dedi. Bekleyeceğiz yapılmasını, gün aşırı arıyorum; oldu mu bitti mi dükkanı sel basar dikkat edin sağanak geliyor 🫣
Sonra aradı, dedi galiba bu çerçevenin tonu farklı oldu, siz bakın, beğenmezseniz boyatacağım. Yok dedim olmuştur, arkadaşım gelirken alsın ben hesabınıza atarım. Hiç gerek yok, bir ara uğrar verirsiniz dedi.
Çerçeve 1 haftayı geçti bende, yolum düşemedi bir türlü.
Dün cenazeye gitmiştim dedim kızım git öde borcunu, aniden başımıza iş gelir; borçlu gitmeyelim. Girdim kapıdan dedim “Emre Bey siz ne kral esnafsınız, bir haftadır ne bir hatırlatma ne bir mesaj”
Komşuyuz, eninde sonunda öderdiniz nasıl olsa, o sorun değil de rengi gerçekten beğendiniz mi? Olmadıysa boyayalım istediğiniz gibi dedi.
Zevkimizle ilgili bu kadar minicik bir detayın bu kadar önemsenmesi o kadar hoşuma gitti ki, zanaatkar gibi zanaatkar, esnaf gibi esnaf.
Bunca sene “canımın ne çektiğinin ne önemi var” ekolüyle yaşadım. Olanlar içinden, en imkan dahilindekini seçtim yani hep, her şeyi. Kim ne yapsın benim zevkimin inceliğini diye düşünürdüm. Çerçevemi ne kadar doyumla seçtim, ne kadar önemsendim ya, o kadar hoşuma gitti ki.
Demek hayattaki bütün ilişkilerimiz böyle olsa, ne kadar keyifli, doyumlu, zevkli bir hayatımız olacakmış. Ne bileyim işte usta boyayı yaparken tavana taşırmasa ve bize de sorsa mesela bu duvara ayrı bir renk atsak mı diye, terzi pantolon paçası yaparken bu cepler potluk yapıyor ucunu kısaltsak kullanabilir misin? dese, ben arkadaşıma onun sevdiği menüyü hazırlasam evde, desem kişniş koymadım ağzına süremiyorsun diye…
Önemsenmek ne güzel şey bilmiyorum belki de ben biraz fazla yıpranmışımdır ondan bana ekstra güzel gelmiştir. Bilemiyorum Altan.
Oh günlük gibi yazdım ne güzel oldu ya. İçim ferahladı. İnşalla ampır sampır bir şeyler yazıp da elek olmuş kalbimi yine delmezler.
İyi ki gerçeği gören ve azılı Atatürk düşmanlarının ağzının payını veren bilgili ve vicdanlı insanlar var!
"Nişanyan “kurucu kadronun hepsi ya idam edildi ya kaçtı” diyor. İsim verelim. Amasya Tamimi’ni imzalayanlar: Mustafa Kemal, Rauf, Refet, Ali Fuat. Telgrafla katılanlar: Karabekir, Mersinli Cemal. Bu kadrodan idam edilen: sıfır. Karabekir, Ali Fuat, Refet, Cafer Tayyar, Mersinli Cemal ve Bekir Sami İzmir’de yargılandı, hepsi beraat etti. Yurt dışına çıkan tek isim Rauf. 1935'te döndü, 1942'de Londra Büyükelçisi oldu." 👇
Hoyratlaştık, sokaklar fena, güven paramparça, insan düşününce hepsinin sebebini anlıyor.
Anlamak çözmeye yetmiyor.
Ama işte belki iki kelam, birkaç iyi niyet…
İyi şeylerden bahsetmek istedim:
Ülkenin sosyolojik yapısı hızla değişiyor... Ciddi ciddi üzerinde düşünülmesi gereken bir mesele. Ekonomik krizler bir şekilde çözülür ama toplumsal değişim bizi çok farklı yerlere götürebilir.
Sarıgüllerle akçeli işlere giren Almanya'daki şikayetçiler, "Belgeleri Murat Ağırel'e gönderdik. Sonra Sarıgüller bizi tehdit etti. Ağırel'in belgeleri Sarıgüllere gönderdiği izlenimimiz oluştu" dediler. Murat Ağırel sadece bu nedenle tutuklu. Tamar Tanrıyar'ın aylar önce Almanlar'ın gönderdiği fotoğrafları yayınladığını ve bu konuda haber hazırlayacağını söylediği ama hazırlamadığı ortaya çıktı. Görüntüsü, videosu bile var. Yani Sarıgüllerin aylar önce Almanlar'ın hamleleri konusunda bilgisi vardı. Murat Ağırel'den öğrenmedikleri anlaşıldı. Murat Ağırel'in avukatı Oğuzhan Aslan, tahliye için başvurdu.
Bugün benim için çok zor bir gündü. Tarif edemeyeceğim kadar şiddetli ağrılar yaşadım . İlk lösemi teşhisimde ve tedavi sürecimde bunu yaşamamıştım ama bu tekrar eden atak canımı cok fena acıttı.
@losante 7. kattaki tüm hemşirelerim ve doktorum Prof. Dr. Ender Soydan ağrımı azaltmak için öyle koşturdular ki haklarını ne yapsam ödeyemem.
Böylesine zorlu bir mücadelede, mucizeler yaratan bu ekip, insana acılara göğüs germe gücü veriyor.
Sizden ricam, yalnızca beni değil binlerce çocuk ve yetişkini kurtaran bu kahramanlara destek olmanız. Gönüllüler ordusuna katılabilirsiniz mesela🙏🏾
Bağış ya da destek için:
https://t.co/p3XCWDrTcD
@losev1998
Bu sabah Bakırköy Belediye Başkan Yardımcısı olan Ağabeyim Abdülhamit Pehlivan tutuklandı.
17 aydır devam eden tutukluluğumda beni her ziyaretinde, ona bu yargı iklimini, hiç ilgisi olmayan, hatta hiç hukuka da aykırı olmayan bir konu nedeniyle kapısının çalınabileceğini anlatıyordum.
Her ne kadar kardeşinin masumiyetine inanıyor olsa da yaşamının yarısını devlet memuru olarak geçirdiğinden içten içe devletin bunları yapacağını kabullenemiyordu. Kamucu anlayışa adından bile daha çok sahip çıktığı için gönlü rahattı.
Nihayetinde hiç ilgisi olmadığı konularla alakalı kapısı çalındı. Sorular soruldu. Her soruya kanunla, yönetmelikle cevap verdi. Hoş, kapısını çalanlar da o cevapları biliyordu. Zaten meseleleri ne sorulardı ne de cevaplarıydı.
Tutukladılar.
Ağabeyim, kanser hastası anne ve babamın bakımıyla ilgileniyordu. İki küçük çocuğuna baktığı gibi 17 aydır benim kızımın ihtiyaçlarına da koşuyordu. Onu tutukladınız.
Kimsemiz kalmadı.
“Bu, namustur
Künyemize kazınmış,
Bu da sabır,
Ağulardan süzülmüş.”
Av. Mehmet Pehlivan
Silivri Cezaevi
Mükremin Tokmak yıllarca dil döktü, bu otoyol projeleri peribacalarının çökmesine neden olacak diye, linç girişiminde bulundular, susturmaya çalıştılar. Bingöl Elmas belgeselini yaptı, Kültür Bakanlığı "politik" bulup desteğini geri çekti. Sansür rantı koruyor, rant da öldürüyor.
Kıymetli Komşularım;
İlk defa bu bayram, en kıymetli emanetimizi, Cumhuriyetimizi, 90 gündür özgürlüğümden yoksun ve belki de ilk defa özgür olmanın kıymetini bu kadar derinden hissederek bir hücrede bir başıma kutluyorum. Çok sevdiğim bir arkadaşımın, daha ilk günlerde posta ile gönderdiği Türk Bayrağı kartpostalına bakarak, Üsküdar’da o hep birlikte coşku ile kutladığımız, Ulu Önderimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarını özlemle andığımız gururlu telaşlarımızı düşünüyorum ve bir kez daha hatırlıyorum: Ne kıymetli şey özgürlük!
Tüm eğitimini devlet okullarında almış ve bunu geri ödeme sorumluluğu ile 22 yıldır durmaksızın çalışan, aldığı sorumlulukları eksiksiz yerine getirme gayretinde olan bir Cumhuriyet kadını olarak biliyorum ki; kendi kimliklerimizle, barış içinde var olmamızın yegane yolu Cumhuriyetimizin ve onun kazanımlarına sahip çıkmaktır.
Cumhuriyet özgürlüğün, e��itliğin, adaletin ve onurlu yaşamanın teminatıdır, hukukun üstünlüğüne inanmak, dürüstlükten ve adaletten sapmamak, her durumda vicdanımızın sesini dinlemektir. Tüm farklılıklara rağmen bir arada kardeşçe yaşayabilmektir.
Bundan bir asır önce Gazi Mustafa Kemal Atatürk bağımsızlığa giden yolun ancak millet iradesi ile çizileceğini vurgulayarak "milletin bağımsızlığını yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır" demiş ve yola çıkmıştır. Yolun sonunda Cumhuriyeti ilan ederek, en kıymetli hazinesini bizlere emanet etmiş ve "Cumhuriyet ilelebet payidar kalacaktır" demiştir.
Bu sözün ışığında, emanete sahip çıkma bilinci ile, Cumhuriyetin kıymetini bugün dünden daha iyi bilerek, onu anlamanın idraki ile görevimize dört elle sarılacağız.
Umarım sizler, hep birlikte, bu coşkuyu yüreklerinizde hissederek, daha nice bayramların teminatı olan yurttaşlık duygusu ve coşku ile güzel bir bayram geçirirsiniz.
Aramızdaki mesafeye rağmen kalbim ve Cumhuriyet sevgim sizlerle Üsküdar'da olacak.
Hepinizi hasretle kucaklıyor, Cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ü ve silah arkadaşlarını, bağımsızlığımız uğruna mücadele eden tüm kahramanlarımızı saygı, minnet ve özlemle anıyor, şükranlarımı sunuyorum.
Cumhuriyetimizin 103. yılı kutlu olsun!
Sinem Dedetaş
Üsküdar Belediye Başkanı
29/10/26, Çorlu
Amin Maalouf Atatürk ve Cumhuriyet sevgisini böyle anlatmıştı:
“Savaş bittiğinde büyük güçler Türkiye’yi parçalara böleceğiz dedi. Atatürk ‘Hayır, savaşacağım’ deyince çekilmek zorunda kaldılar. Bu onun verdiği büyük derstir. Atatürk sadece güçlü ve iradi değil, çok akılcı davrandı. Keşke bölgemizin başka liderleri de aynı yolu izleseydi. Arap dünyasında büyük güçlere hep teslim olunur.”
https://t.co/pLaZHuu0xJ
Ne olur Atamı yapay zekayla boyamayın, farklı canlandırmayın, hiç olmadığı şekillere sokmayın, süslemeyin, abartmayın . Onun bıraktığı miras, üretilmiş görüntülerden çok daha büyük. O olduğu gibi zaten büyük ve zaten hep kalbimizde.
Yine Cumhuriyet, Ama Kimin Cumhuriyeti?
https://t.co/jhU7Rav8e0
Ünsal Ünlü, Cumhuriyet'in 103. yılında kanalında yayımladığı "İhtiyacımız yeni değil yine Cumhuriyet!" başlıklı konuşmada içten, sıcak ve iyi niyetli bir çağrı yaptı. Bu yazı o çağrıya bir karşı çıkış değil, bir geliştirme önerisi. Söylenenlerin doğru ve değerli yanlarını öne çıkarıyor, geliştirilebilecek yerlerde sınıf penceresini açıyor ve sonunda somut bir yol haritası öneriyor. Cumhuriyetin kavramsal çerçevesini dün yayımladığımız Cumhuriyet Kimin? 103. Yılında Bir Temel Bilgi Kılavuzu yazısında daha uzun ele almıştık; bu yazı o kılavuzun yanına, canlı bir konuşmaya yoldaşça bir yanıt olarak duruyor.
Önce Özet: On Tez
Ünlü'nün çıkış noktası doğru: Cumhuriyet bir kutlama nesnesi değil, bugün yeniden tartışılması gereken bir yaşam biçimidir. "Nicelerine" demek, niceleri için mücadele etmeyi gerektirir.
"Sıradan hayat" vurgusu güçlü bir sezgidir: Okula aç giden çocuk, kirasını ödeyemeyen genç, benzin zammından önce depo dolduran emekçi... Cumhuriyetin anlamını gündelik hayattan kurmak, büyük sözlerden daha samimi ve daha doğrudur.
Ama cumhuriyet ile demokrasi aynı şey değildir. Cumhuriyet bir devlet biçimidir; kimin elinde olduğu, kimin denetiminde işlediği, kimin yararına çalıştığı ayrı sorulardır. Demokrasi ise bu soruların yanıtıyla ilgilidir.
1923 Cumhuriyeti bir burjuva cumhuriyetidir. Tebaayı yurttaşa çevirmesi büyük bir ilerlemedir; ama aynı cumhuriyet 1925'te işçi örgütlerini kapattı, 1936'da grevi yasakladı, 1938'de sınıf temelli örgütlenmeyi suç saydı. Bu iki yüzü birlikte görmek, "yine cumhuriyet" çağrısını geliştirir.
"Köy Enstitülerini kuran zihniyet ile kapatan zihniyet" tespiti çok değerlidir; yalnız bu iki zihniyetin arkasında iki sınıf vardır: Köylü çocuğunu okutmak isteyen ilerici aydın ile toprağını kaptırmak istemeyen ağa. İkisi de aynı partideydi.
Yaşanan yıkım "soysuzların", "alçakların", "bencillerin" eseri değildir. Ahlaki öfke haklıdır; sınıfsal bir açıklamayla geliştirilebilir. Özelleştirme, fon vurgunu, yargının seçiciliği, çeteleşme; sermaye birikiminin belli bir evresinin, belli bir sınıf ittifakının düzenli sonuçlarıdır.
Gericilik kendiliğinden yükselmedi; burjuvazi onu kullandı. 1950'den 12 Eylül'e, Türk-İslam sentezinden "yetmez ama evet"e kadar din ve milliyetçilik, emekçiyi bölmek için sermayenin elinde bir aparat oldu. Bu bağ kurulduğunda konuşma daha da güçlenir.
Barınma krizi bir "değerler yıkıntısı" değil, konutun finansallaşmasıdır. Ünlü'nün ABD'den verdiği örnek, sorunun ahlaki değil yapısal ve küresel olduğunun kanıtıdır.
Ünlü'nün "birlik" anlayışı da doğru bir sezgi taşıyor: Cumhuriyeti yıkmaya çalışanla birlik olmaz. Ama çizgiyi çizerken "iyi insanlar/kötü insanlar" yerine "emeğiyle yaşayanlar/başkasının emeğiyle zenginleşenler" ölçütünü koymak gerekiyor. Bayramda Atatürk reklamı veren holdingler hangi taraftadır?
İhtiyacımız "yine cumhuriyet" değil, "ileri cumhuriyet"tir: 1923'ün kazanımlarını savunan ama orada durmayan, eşit yurttaşlığı eşit yaşama dönüştüren, emeğin örgütlü olduğu bir cumhuriyet. Bunun yolu da sınıf temelli bir demokrasi programından geçer.
---
Nicelerine, Ama Hep Beraber
Ünsal Ünlü konuşmasını Nâzım'a ve "ya hep beraber ya hiçbirimiz" sözüne bağlıyor. Biz de buradan bitirelim.
Bu sözü gerçekten ciddiye alırsak, "hep beraber"in kimi kapsadığını açıkça söylememiz gerekir: Sabah karanlığında okula aç giden çocuğu, kirasını ödeyemeyen genci, asgari ücretle geçinmeye çalışan işçiyi, emekli olup hâlâ çalışmak zorunda kalanı, vurgunla birikimi elinden alınanı. Ve bu "hep beraber"in kimi kapsamadığını da: Bayramda Atatürk reklamı verip yıl boyu sendikalı işçiyi kapı dışarı edeni, kamu varlığını yok pahasına alıp rant devşireni, dini ve milliyetçiliği emekçiyi bölmek için kullananı.
Cumhuriyet 103 yıl önce bir gecede tebaayı yurttaşa çevirdi. Şimdi önümüzdeki görev, yurttaşı gerçekten eşit bir insana, emeğinin ve hayatının sahibi bir insana çevirmektir. Bu bir gecede olmayacak. Ama Ünlü'nün dediği gibi: Madem yapıldı, yine yapılır. Biz ekleyelim: Bu kez daha ileri, daha kapsayıcı ve emeğin örgütlü gücüyle.
Ünsal Ünlü'ye ve onun gibi bu ülkeyi içtenlikle seven tüm yurtseverlere yoldaşça selamla.
Nicelerine. Hep beraber. Emeğin cumhuriyetine.
https://t.co/jhU7Rav8e0
#cumhuriyet #sosyalizm #emek #sınıf
@unsalunlu@ozer_sultan@hakki_ozdal@bahadir_ozgur1@aydinsule1@timursoykan@hacalogluhilmi1@ErcmentAkdeniz@fpolat69@taylanbilgic@evrenselgzt@BirGun_Gazetesi
🔴"TÜRKİYE'Yİ AYAKTA DURAMAYACAK KADAR SOYMUŞLAR!"
📢"Ben 28 bin lirada bin lira nasıl artırırım diye yaşarken insanlık tarihi boyunca çalışsam kazanamayacağım para 5 ayda kazanıldı."
📢"Bu insanlar sadece hırsız değil aynı zamanda hainler."
🎙️@timursoykan ile Cevap Hakkı'nın konuğu Gazeteci @bahadir_ozgur1
🔗 https://t.co/KCf2FYII0W