İkinci kırım yalvar yakar kimseyi getiremedim köye, bana da bir kere yetmiş km basıp gelmek nasip olmadı, üçüncü kırım da hiç hevesim yok durmaya gün sayıyorum dönmeye
Oğluş uyuyor, soba yanıyor, yağmur tıkırtıyor ve beeen bulmaca çözemiyorum. Çocuktan sonra ıQ’m her geçen gün düştü, bunu hissedebiliyorum ve bu ayrı bir acı
İnsan yüz kere tamam diyip de anlamlı bir karşılık bulamayınca yüzbirinci tamamını farklı tonlamada söylemek zorunda kalıyor maalesef. Örnek yani, annelik