@JulianBushoff Armoede en honger lost hij op. Niet nu, niet morgen, niet volgende week, maar na nóg een paar investeringsrondes.
Trust him bro, gewoon meer geld geven. Hij geeft er toch niks om.
@patricksavalle Helemaal mee eens. Belangrijk voor mij is dat er voldoende alternatieven blijven en we niet gedwongen worden tot één gecentraliseerd betalingssysteem, welk dat ook is.
@patricksavalle Mijn punt is niet de programmability, maar het single point of control.
Als veel betalingen via de digitale euro gaan of moeten, krijgt de ECB centrale macht over geldstromen.
Dat verhoogt risico op controle, ondanks privacy-ontwerp.
Centralisatie brengt altijd gevaren mee.
@patricksavalle Patrick, dank je. Klopt, nu niet als programmable money ontworpen. Dat wist ik niet 😊
Wetten over programmeerbaarheid kunnen bijv. in een crisis zomaar veranderen. Het komt dan dus neer op vertrouwen dat de EU deze tool nooit dystopisch inzet.
Daarom ga ik voor alternatieven.
Een dag is geen week. Over de stille schaaltruc van de energietransitie.
Batterijopslag is geen heilige belofte. Het is gereedschap. Wie er een complete oplossing van maakt, verkoopt geen techniek, maar een verhaal. Ik begin bij de simpelste natuurkunde die er is.
1 kW gedurende 1 uur = 1 kWh. Punt. Hier gaat het hele debat al de mist in: vermogen (kW) en energie (kWh) worden constant door elkaar gehaald. En zodra dat gebeurt, vervaagt elk gevoel voor schaal.
Neem één stad: Dortmund. Jaarverbruik ± 1,913 TWh. Deel door de 8.760 uur in een jaar en je houdt een gemiddelde belasting over van ± 218 MW, continu. Geen mening. Een staartdeling.
Wat kost het om die stad uit een batterij te voeden? 1 uur → 218 MWh. 4 uur → 874 MWh. 1 dag → 5,24 GWh. 3 dagen → 15,72 GWh. 7 dagen → 36,69 GWh. Geen mening. Een vermenigvuldiging.
Nu de prijs. Een batterij op net-schaal kost ± €160–300 per kWh. 1 dag → €0,84–1,57 mld. 3 dagen → €2,52–4,72 mld. 7 dagen → €5,87–11,01 mld. Let op: van “uren” naar “dagen” explodeert het kapitaal.
En de grondstoffen. Per kWh LFP-accu, ruwweg: 0,12–0,18 kg lithium, 1,4–1,8 kg grafiet, 0,5–0,8 kg koper. Voor 7 dagen Dortmund: ± 4.400–6.600 ton lithium, ± 51.000–66.000 ton grafiet, ± 18.000–29.000 ton koper.
Hier valt het gesprek meestal stil. Want dit gaat niet over een folder, maar over wereldwijde mijnbouw, toeleveringsketens en de macht van wie de grondstof in handen heeft. Het grafiet voor dit éne stadsscenario beslaat al een fors deel van de jaarlijkse wéreldproductie. Voor één stad. Voor één week.
Intussen draait overal hetzelfde reclamefilmpje, het “Smart City”-script: zonnepaneel op elk dak, accu in elke kelder, Megapack bij elk trafohuisje, AI die alles regelt, e-auto’s die de rest opvangen. Klinkt slim. Klinkt modern. Klinkt beheersbaar.
De denkfout: men doet alsof gereedschap voor een dág automatisch gereedschap voor een wéék is. Dat is het niet. Een instrument dat een piek van een paar uur gladstrijkt, lost geen donkere, windstille week op. Andere tijdschaal, ander probleem.
Tesla als schoolvoorbeeld. Powerwall = 13,5 kWh bruikbaar. Voor Dortmund: 1 uur → ± 16.000, 1 dag → ± 388.000, 1 week → ruim 2,7 miljoen. Megapack = ± 3,9 MWh per stuk: 1 uur → ± 56, 1 dag → ± 1.344, 7 dagen → ± 9.400 stuks. Geen scheldpartij. Een boodschappenlijst.
En de ruimte? Alleen de accu’s voor het 7-dagenscenario beslaan al ± 0,6 km². Dán pas beginnen de echte vragen: locatie, netaansluiting, brandveiligheid, vergunningen, bewaking.
En de elektrische auto’s? Ja, EV-accu’s zijn een echte hefboom. Ja, slim laden en terugleveren helpt over een dag. Dat is zinvol. Maar stop met er een goocheltruc van te maken. Reken mee: EV van ± 65 kWh, waarvan je realistisch 20% per dag aanspreekt (± 13 kWh). Voor één uur Dortmund heb je dan al ruim 16.000 auto’s nodig die tegelijk aangesloten staan én meedoen. Voor een hele dag: alleen haalbaar bij extreme EV-dichtheid, hoge deelname en ijzeren laaddiscipline.
De kern, simpel gezegd: EV’s helpen. Thuisaccu’s helpen. Megapacks helpen. Maar ze lossen verschíllende problemen op, op verschíllende tijdschalen.
De werkelijke misleiding zit niet in de batterij. Het is de stille verschuiving van schaal: van “een piek afvlakken” wordt “leveringszekerheid”, van “binnen een dag bijsturen” wordt “het systeem draait erop”, van techniek wordt ideologie.
Eerlijke planning scheidt de tijdshorizonten. Seconden–uren → batterijen en flexibele vraag. Dagen–weken → andere, robuustere bouwstenen. Seizoenen → wéér een andere infrastructuur. Wie deze lagen op één hoop gooit, verkoopt een verhaal. Wie ze scheidt, bouwt infrastructuur.
Daar gaat het om. Niet anti-batterij. Niet anti-slim net. Niet anti-EV. Wél anti-zelfbedrog. Natuurkunde onderhandelt niet. Schaal liegt niet. En aan het eind betaalt het systeem altijd de rekening van wensdenken.
Cc @AukeHoekstra
@DilanYesilgoz Wat is dit nu weer?
Als ik wildvreemden in mijn huis uitnodig en ze beginnen zich te misdragen, gooi ik ze er toch ook niet uit? Nee, ik vraag ze lief of ze nog meer maten hebben die de boel verder kunnen afbreken.
@mandyarthur Epstein speculated in Dec 2018 messages that if Trump felt "cornered like a rat," he might bomb Iran as a diversion to create a crisis and rally public support. "Cornering a rat, never a good idea."
@NUnl Denk goed na als een idioot die niet kan rekenen, geen inzicht heeft, bij wie alles altijd inefficient, tegenvalt en duurder uitpakt, jou een "meevaller" adviseert.
Two economists just published a mathematical proof that AI will destroy the economy.
Not might. Not could. Will — if nothing changes.
The paper is called "The AI Layoff Trap." Published March 2, 2026. Wharton School, University of Pennsylvania. Boston University. Peer reviewed. Mathematically modeled.
The conclusion is one sentence.
"At the limit, firms automate their way to boundless productivity and zero demand."
An economy that produces everything. And sells it to nobody.
Here is how you get there.
A company fires 500 workers and replaces them with AI. A competitor fires 700 to keep up. Another fires 1,000. Every company is behaving rationally. Every company is following the incentives correctly. And every company is building a trap for itself.
Because the workers who were fired were also customers.
When they lose their jobs faster than the economy can absorb them, they stop spending. Consumer demand falls. Companies respond by cutting costs — which means automating more workers — which means less spending — which means more falling demand — which means more automation.
The loop has no natural exit.
The researchers tested every proposed solution. Universal basic income. Capital income taxes. Worker equity participation. Upskilling programs. Corporate coordination agreements.
Every single one failed in the model.
The only intervention that worked: a Pigouvian automation tax — a per-task levy charged every time a company replaces a human with AI, forcing them to price in the demand they are destroying before they pull the trigger.
No government has implemented this. No major economy is seriously discussing it.
Meanwhile the numbers are already tracking the curve. 100,000 tech workers laid off in 2025. 92,000 more in the first months of 2026. Jack Dorsey fired half of Block's workforce and said publicly: "Within the next year, the majority of companies will reach the same conclusion."
Nobody is doing anything wrong. Companies are following their incentives perfectly. That is exactly the problem.
Rational behavior. At scale. Simultaneously. With no mechanism to stop it.
Two economists built the math. The math leads to one place.
Source: Falk & Tsoukalas · Wharton School + Boston University ·