بهنظرم بهترین توصیف برای احساس تعلق، شاید این جملهست:
«تمامِ عمرم در تلاش بودهام که به خانه برگردم.»
— Chelsea Dingman, "Psychogeography," The Los Angeles Review
خانه ی سالمندانِ دولتی شهر، ۵۳ زن سالمند و فقط ۴ مرد سالمند داره.
در نگاه اول اینطور به نظر میاد که زنها بیشتر از مردا عمر میکنن و به سالمندی میرسن. اما یه حقیقت پنهان پشت این اعداد هست:
مردها، تو پیری زنی رو دارن که ازشون مراقبت کنه. اما زن ها... خب، پرستاری ندارن.
هیچوقت نفهمیدم کدوم دردناک تره.
اینکه عزیزت رو ناگهانی از دست بدی یا اینکه به پیری برسه و ذره ذره آب شدنش رو با چشمات ببینی....
در هر دو صورت سوگ عمیق ترین رنج زندگیه.
حتی وقتی هم که خودت نخواهی، گردن تو و لبهای من، گوش تو و سبیلم، دستهای تو و دستهای من بین خودشان دوستیهای خاصی دارند. مطمئنم که اگر هم من و تو دیگر همدیگر را دوست نداشته باشیم دوستی آنها سر جای خودش هست.
مارسل پروست
خوشیها و روزها
دوگانهی تلخ بزرگسالی:
تو میتونی زندگیای که توش خودت نیستی رو بکنی و از بیرون موفق بهنظر بیای، یا میتونی خودتو زندگی کنی ولی الزاماً از بیرون موفق نباشی.