İçi boş şirketlerin halka arzı, tamamen milletin parasını “ütmek” için kurulan birer tezgahtan ibaret.
MSCI bu kepazeliği bütün açıklığıyla ortaya koymuş.
SPK başta olmak üzere, Borsa istanbul ve ilgili denetim kurumları deyim yerindeyse “kulağının üzerine yatmış” ve seyirci pozisyonuna geçmiş.
Ülke olarak sermaye piyasaları konusunda içine düştüğümüz durum, ne yazık ki Arjantin, Nijerya, Pakistan gibi ülkelerle birlikte anılmamıza sebep oluyor.
İtibarımızı kendi ellerimizle bu kadar sarstıktan sonra ülkemize yabancı sermaye ve finans akışının gelmesini nasıl bekleyebiliriz?
Bu bürokratları bir binaya kilitleyip her saat başı birbirlerini ziyaret etmeye mecbur bırakmayı öneriyorum.
“Nazik bir ziyaret gerçekleştirdik”: Vasat bürokratların kendi kendilerini meşrulaştırma biçimleri https://t.co/CN95C1F8wb
Türkiye'nin 1 numaralı sorunu, dalkavukluk ve soytarılıktır.
2 numaralı sorunu, kibire saplanmaktır.
3 numaralı sorunu, bu iki problemin farkında olunmamasıdır.
4 numaralı sorunu, bu alçak tipleri yükseltmektir.
Zulüm Yalnızca Gazze’de Değil…
Doğu Türkistan’da da aynı acı, aynı sessizlik yaşanıyor. Bir yanda bombalar, diğer yanda toplama kampları… Bebeklerin ağlaması her dilde aynı, ama dünyanın kulakları sağır.Bu ruhsuz Çin zulmü artık sadece bir bölgenin değil, insanlığın sorunu hâline geldi. Bugün Doğu Türkistan’da sustuklarımız, yarın başka bir coğrafyada bizi bulacak.
Unutmayalım: Bir zalimi durdurmazsak, bir gün zalim hepimizi durdurur!
📜 Ders: Sessiz kalmak, zulmü büyütür. Mazluma omuz vermek, insan olmanın en asil hâlidir.#DoğuTürkistan #Gazze #Adalet #İnsanlık #ZulmüDurdur #RevaAkademi
5.5 MİLYON KAMU PERSONELİ NE KADAR VERİMLİ ÇALIŞIYOR?
Sayısı 5.5 milyona yaklaşan kamu personeli kitlesi, Türk toplumu için çok büyük bir yük…
Toplumun örgütlenmiş hali olarak “devlet;” devletin kurumsal yansıması olan “bürokrasi” ve insan gücü kaynağı olan “devlet memurları” niçin var?
Cevabı çok net:
-İç ve dış güvenliğin, kamu düzeninin ve adaletin sağlanması,
-Toplumun ihtiyaç duyduğu kamu hizmetlerinin yerine getirilmesi için…
Devlet, temelde ekonomik değer üreten bir mekanizma değildir. Sağlıklı bir ekonomik düzenin kurulması ve piyasanın düzgün işleyişi için gerekli hukuk kurallarını ve sistem altyapısını oluşturur. Sözleşmelerin güvence altına alınması, mülkiyet haklarının korunması ve haksız rekabetin önlenmesi için; toplumsal ve ekonomik hayatta düzenleyici, denetleyici ve yönlendirici işlevler üstlenir.
Görüldüğü üzere, kamu bürokrasisi ve onun icraattaki temsilcileri olan devlet memurları, aslında doğrudan bir katma değer üretmiyor. Toplumun ve ekonominin yüksek katma değer üretmesi için uygun altyapının ve işleyiş düzeninin kurulması; gerekli regülasyonun sağlanması ve kaynakların rasyonel dağılımı konusunda görev yürütüyor. Bu bağlamda, devletin temel yapı ve işleyişiyle “toplumsal ve ekonomik faydayı” maksimize etmesi bekleniyor.
Ama, eğer bizim ülkemizde de görüldüğü üzere, pratikte işlevini kaybeder ve sadece “popülist amaçlı kamu istihdamı” ile personel kadroları şişirilirse, kendisi bizatihi kaynak tüketen ve temelde “kendi varlığını sürdürmeyi önceleyen” bir mekanizmaya dönüşür. Fazla sayıda oluşturulan hiyerarşik kademeler, gereksiz ve işlevsiz görev pozisyonlarından doğan imza aşamaları, oyalanmalar ve gel-gitlerle; aksine, ekonominin ve üretici unsurların değer üretme kapasitesini azaltan, potansiyelini söndüren, kaynakları kurutan bir yapı haline gelir. Bu durumda devlet, toplumun hizmetinde ve toplumun yükünü çeken bir yapı olması gerekirken; bizzat “toplumu kendisine hizmet ettiren” ve “toplumun sırtında taşınan” bir yüke dönüşür.
Aslında, devleti “kendine hizmet eden” bir yapı olmaktan çıkarıp “yozlaşmış siyaset mekanizması” eliyle, bir kambur gibi ömür boyu taşımaya mahkum olduğu bir yük haline getiren de “toplumun bizatihi kendisidir.”
Kamu personelinin sayısı neden sürekli artar?
Bu sorunun beklenen cevabı; elbette “çeşitlenen ve hacmi artan kamu hizmetlerinin beklentilere uygun yerine getirilmesi için gereken sayı ve yetkinlikte işgücünün temin edilmesi gereği” olarak ifade edilecektir.
Ama ne yazık ki, 5.5 milyona yaklaşan kamu personeli kitlesi, nüfus artış hızının ve kamu hizmetlerinin niteliğindeki değişimin gerektirdiğinden, yani olması gereken sayıdan hayli fazla…
Bu hükme nasıl varıyoruz?
-Öncelikle nüfus artış hızı ve kamu personeli sayısı ilişkisine bakalım:
-2002-2025 arasında, ülke nüfusu 70.6 milyondan 85.7 milyona yükselerek sadece %21,4 oranında artarken; 2 milyon 20 bin olan kamu personeli sayısı 5 milyon 243 bin kişiye yükselerek %161 oranında, yani nüfusa göre 7.5 kat fazla artmıştır.
2002’de kamu personeli sayısının ülke nüfusuna oranı %2.83; ülkedeki toplam çalışanlara (istihdama) oranı %9.73 iken; 2025’de personel sayısının ülke nüfusuna oranı %6.12, toplam istihdama oranı ise %16.07 olmuştur. Oysa bu dönemde toplam istihdam ise sadece %58,5 oranında artmıştır.
2002’de her 35 kişiye bir kamu görevlisi düşerken, 2025’de her 16 kişiye bir kamu personeli düşer duruma gelmiştir. Bu rakamlar, kamu görevlisi sayısının, hem nüfusa göre (yaklaşık 2,2 kat), hem de toplam istihdama göre (yaklaşık 1,6 kat) daha hızlı arttığını gösteriyor.
-Ne yazık ki Türkiye’de genel olarak ve kurumlar düzeyinde kamu personelinin üretkenliğini ve çalışma performansını gerçekçi bir biçimde ölçen objektif ve tutarlı araştırmalar bulunmuyor. Dolayısıyla araştırma sonuçlarından hareketle kamunun mevcut iş yükü ile bunun gerektirdiği optimal personel sayısını belirleme konusunda sağlıklı sonuçlara varamıyoruz.
…
(DEVAMI aşağıdaki linkte)
https://t.co/vUVTq0ToNb
| Ulvi Saran
Karar
1 Year of Genocide
Real beheaded babies with no front pages
Israelis r*ping Palestinians in cages
US paid the wages, UK supplied intelligence
Elephant in room evidence, levels of malevolence
Catastrophe, developments, starvation, skeletons
Pestilence is prevalence, trauma, inheritance
Rampaging regiments, degenerates wreck tenements
Weapon test experiments leave population to elements
Concentration, collate, in a camp where death awaits
a bomb descends and detonates, disembowels, eviscerates
Torsos, torn, shreds, bodies, no heads
Girls with no legs on their death beds
Heads without skulls, hollowed out holes
where there were souls, dreams, goals
A father’s last cuddle in a blood-soaked puddle
A ghostly grey child hang plucked from the rubble
Planes bombing, blast, shrapnel, embedded children
Babies burnt to ash, headlines without who killed them
Sick systems blame the victims for their decisions
Ignore the symptoms of cruel callous coalitions
Psychopathic politicians, at the Hague the mission
Incarcerate, imprison, never pardon or forgiven
24/7
365
One whole year of genocide
The world’s most documented genocide in history
The most moral army in the world’s military
kills children, causes misery
bombs buildings, deforms physically
Media lied deliberately, propaganda, trickery
Death upon delivery of weapon supplied artillery
From right to left to liberally, unequivocally
cold, cowards, criminally, world stand by do minimally
This is not a mystery, take it back to history
evil banality, left horror to prevail
Nothing is illegal, if no one can curtail
When good people do nothing, humankind fail
Just a passive tale, blind masses, braille
on a massive scale, last breath, exhale
Decomposing personnel, death is all around, the smell
Welcome to the gates of hell, mow the grass then expel
Escape, comprehended, the Nakba never ended
as the bombs drop descended on a child un defended
A soldier smiles demented; self-defence presented
Victimhood invented; words pretend offended
Thoughts of freedom makes you quiver, from the sea to the river
Tidal wave every killer, every sniper pulling trigger
Every child that you disfigure paints the world a bigger picture
of a country getting sicker, genocide, spread the virus
Racist righteous, right to r*pe riots
Pious pirates, existential crisis
There’s no coming back from this, collapse the state, catalyst
Your own antagonist, psycho, sadomasochist
As Palestine persists for the right to exist
the right to resist gets demonised, dismissed
24/7
365
One whole year of genocide
One year of genocide, one year of rain
We’re normalising violence, we’re normalising pain
We’re organising silence, making it mundane
One whole year of genocide, one whole year of rain
BBOBBYY
2024 yılında, büyük bir soykırım var!
Terör Devleti İsrail, dünyanın gözü önünde, güya "güvenli bölge" ilan edilen Refah Birleşmiş Milletler çadır kampını zerre tereddüt etmeden bombalayabiliyor.
Çocuklar, insanlar, alçakça katlediliyor.
#GazzedeKatli̇amVar
Dünya da Müslümanlar da sadece izliyor!
Uluslararası hukuk, insan hakları gibi "içi boş" kavramlar, hiçbir dönemde, bu denli iğfal edilmemişti.
Bu soykırıma dur diyemeyen, başta BM gibi kurumların meşruiyeti de varlığı da tartışmalıdır.
Bu pervasız katliama karşı, kınamaktan ve tweet atmaktan başka bir şey yapamayan Müslüman Devletlerin varlığı da gereksizdir.
Tweet atıyoruz ve beş dakikalığına, vazifemizi yaptık duygusuyla vicdanımızı teskin edip hayatlarımıza kaldığı yerden devam ediyoruz!
Bu zulme dur diyebilecek imkânlarla teçhiz edilene kadar; o güç, kuvvet ve kudrete ulaşana kadar, bizim için, gözyaşı dökmek beyhudedir!
Allah, bize acısın; Allah, bizi affetsin...
#RafahOnFire 🇵🇸
Ekonomi, üretimle düzene ve istikrara kavuşur
Üretim olmadan, insanların tüketime odaklanmaları ve sadece elde olanı veya yeni bir değer üretmeyeni alıp satmalarıyla büyüme sağlanamaz
Küresel ekonomide üretim ise, dünyanın her yerindeki insanın satın alacağı şeylerin üretimidir
İnsanı insan yapan akıl değildir.
Akıl menfaat getirir; insanı insan yapan gönüldür..
"İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn"
Ömer Tuğrul İnançer hocamız Rahmet-i Rahman’a kavuşmuştur.
Menzili mübarek olsun…