Kimseye derdimi tam anlamıyla anlatamıyorum. En yakınım dediğim insana bile… Çünkü çoğu insan dinlemek için değil, cevap vermek için bekliyor. Kimse senin hissettiğin yerden bakmıyor. Belki de bu yüzden hepimiz, içimizde anlatılamamış cümlelerle yaşayacak ve bir gün anlaşılmadan bu dünyadan ayrılacağız. En acısı da şu: Sevgiyi bağlılık sanan, saygıyı korkuyla karıştıran, haklı olmayı empati yerine koyan bir insan, seni gerçekten nasıl anlayabilir? Anlaşılmak, sadece aynı dili konuşmak değildir; aynı kalpten bakabilmektir. Bazen en büyük yalnızlık, insanların içinde kendini anlatamamaktır.