159 ton altın kayboldu.
128 milyar dolar kayboldu.
TMO ambarından 22 bin ton buğday kayboldu.
Deprem vergileri kayboldu.
İhtiyat akçeleri kayboldu.
Fondan 800 küsur milyar kayboldu.
en ağırı 25 yılımız kayboldu.
Bu taga destek arkadaşlarım.
#25YılımızKayboldu
Cevad Prekazi’nin 2018 yılında Socrates’e verdiği röportajdan.
-WhatsApp profil fotoğrafınızda da Che Guevara var...
-Ben böyle doğmuşum kardeşim. Kalbim sol tarafta, ben de sol taraftayım. Hatırlıyorum; rahmetli annem anlatıyordu bazı şeyler, dinle ilgili falan, ben diyordum ki "Ya, nerede bu Allah?" Bu fakirler nasıl kendini bu kadar dine vermiş anlamıyordum. "Sen şeytansın" diyordu annem bana. Tabii ki okumaya başladım sonra. Büyük adamları okuyorsun, görüyorsun...
Dünyanın her yerinde savaş var. Ne için? Para. Kimse söylemiyor onu. Hepsi de hesapta dinle ilgili, dinciler yapıyorlar... Hangi Allah'a inanıyor bunlar? Sen dini seviyorsun, okey, bana ne? Ama ben de inanmıyorsam, sana ne? Benden beş yaş büyük olan abim de bir ara sardı bu işlere. Okuyup okuyup anlatıyordu. “Ya, tamam! Sen inan, beni bırak” diyordum...
Tito'nun sağ kolu vardı, Koca Popovic. O istasyonlar, caddeler; hepsi onun babasının ve dedesinindi. Gençliğinde çok büyük kapitalistmiş. Babası onu üniversite için İsviçre'ye göndermiş. Döndüğünde altı dil biliyormuş. Sonra Sorbonne'a gitmiş. Seine Nehri'nin sol tarafında en büyük solcular, sağ tarafında en büyük sağcılar vardır o dönem. Jean-Paul Sartre falan, hepsi solda... Popovic de o tarafı seçmiş. Çünkü o insanlarla tanışmak, oturup sohbet etmek istemiş. Ve döndüğünde komünist olmuş, her şeyi bırakıp İspanya İç Savaşı'na katılacak kadar... Çok büyük zengin kardeşim! Demek ki parayla olmuyor her şey.
Che Guevara... Aristokrat bir aileden geliyor, bilmeyen yok. Tatil yapayım diye kalkmış motosikletle Güney Amerika'ya gitmiş. Ama orada insanların ne kadar fakir olduğunu görünce dünyası değişmiş. Konfor alanını bırakmış, başka bir yola baş koymuş, bu yolda ölmüş... İnsan kardeşim, insan... Babam aynısını diyordu: “Bak oğlum, dünyada iki tane din var; biri iyi insanlar, biri kötü insanlar.” Bitti!
Mekanı Cennet olsun..
https://t.co/tNbgxSvm4u
Galatasaray tarihine adını altın harflerle yazdıran, futboluyla ve karakteriyle hafızalarımızda iz bırakan Cevad Prekazi’yi kaybetmenin derin üzüntüsünü yaşıyoruz.
Attığı unutulmaz gollerle, yaşattığı tarifsiz sevinçlerle bir nesli Galatasaraylı yapan Prekazi, kalbimizde daima yaşayacak.
Seni unutmayacağız…
Cevad Prekazi’ye Allah'tan rahmet; ailesine, yakınlarına ve tüm sevenlerine başsağlığı diliyoruz.
🚨Kitap okumayan, diploması sahte birini, kurduğu cümlelerden ve doğru kavramı ararken verdiği molalardan tanırım. Çünkü düşünce, kelime hazinesiyle kendini ele verir. Akademik unvan taşımak, isminin yanına koymak kolaydır ama kavramsal derinlik taklit edilemez. Bu kadın cahil.
“Doğubeyazıt’ın neredeyse tamamı dedesinden kalma, toprak zengini” açıklaması ile soygundan elde ettiği serveti örtülmeye çalışılan Fatma Betül Sayan Kaya ve 4. dereceye kadar akrabalarının Doğu Beyazıt ya da Ağrı sınırları içerisinde tek bir tapusu bile çıkmamış.
Acaba eşi İlyas Kayanın Hakkari sınırları içerisinde bir tek mülkü çıktı mı?
İngiltere’de sınıf, parayla değil kodla okunur. Pahalılık 2. plandadır. Türkiye’de statü okurken genelde pahalılığa bakılır.
İngiltere’de sınıf konuşmak tabu değil. İngilizler bunu kendileri sürekli yapar ve dalga geçer. Dolayısıyla İngilizlerin kendi yaptığı sınıflandırmayı anlatıyorum.
İngiltere’de üst sınıf, çoğu zaman bilerek eski, yıpranmış, logosuz giyinir. Logoyu büyük büyük gösterme hevesi ise sonradan görme ya da varoş işareti sayılır. Buyrun markaların kodlarına inelim:
Filmi de yapıldı, ismi Yalanlar Büyücüsü, ABD tarihinin en büyük finansal dolandırıcılığına imza atan Madoff'un yükselişini ve düşüşünü anlatıyor. Filmin bir sahnesinde FBI ve Amerikan SPK'sı, Madoff'u ihbar eden oğluna "Yıllardır birlikte çalışıyorsunuz 65 milyar dolarlık devasa bir Ponzi düzenini farketmediniz mi?" diyor. Adamın cevabı "asıl siz farketmediniz mi? Sizin işiniz bu! Siz denetlediniz. Babam NASDAQ Borsası Yönetim Kurulu Başkanlığı yaptı, Sermaye Piyasası Kurulula danışmanlık yaptı, milyarderlerin, vakıfların, büyük bankaların ve hayır kurumlarının fon yöneticiliğini yaptı, siz nasıl farketmediniz? Bir suç ortağı varsa ben değilim sizsiniz" diyor. Karısını kuaförden kovuyorlar, sokağa çıkamıyor. Bir ekonomist tüm haber kanallarına çıkıyor ben dolandırıcılığı farketmiştim yıllar önce SPK'yı uyarmıştım beni ciddiye almadılar diyor. Enfes film ve hala gösterimde HBO Max'da
Rabia Naz’ı, Gülistan Doku’yu, Özge Can’ı öldürenlere lanet ederken kimliğini nasıl düşünmediysem, Ahmet’in katilini lanetlerken de kimlik hiç aklıma gelmedi. Ötesi hastalıktır.
Bir İmzalı Kâğıt: Kozanoğlu Doğan Bey ve Çukurova'nın Uyanışı- Kurtuluşu
https://t.co/1fb3NN5iVI
Ekim 1919, Sivas. Kozan'dan üç adam gelir: "Malımız da canımız da hazır, bize silah lazım." Mustafa Kemal bir topçu binbaşısına imzalı bir kâğıt ve yeni bir ad verir: Kozanoğlu Doğan.
Böylece sivil ve askeri teşkilat tek çatıda birleşti. Nuri Conker, Mustafa Kemal’in çocukluk arkadaşıydı.
17 Ekim 1920: Haçin yeniden Türklerin eline geçti.
5 Ağustos 1920, Pozantı Kongresi: Mustafa Kemal, Fevzi Paşa’yla birlikte geldi ve Pozantı geçici il merkezi yapıldı. Yakından tanıdığı Mehmet Nuri (Conker) Bey’i Adana valiliğine atadı.
Kurtuluşa giden yol
Mayıs 1920, Pozantı: Binbaşı Mesnil’in kuvvetleri 44 Türk köylüsüne teslim oldu ve Pozantı 28 Mayıs’ta tamamen kurtuldu. Fransızları pusuya götüren Kılavuz Hatice’ydi.
10 Temmuz 1920, Kaç-Kaç: Binlerce Adanalı can güvenliği için şehri terk etti.
https://t.co/wZ7ZdHwieP
1900'lerin başı, Yugoslavya'da bir köy. Domatesin yeşili yenir, kızaranı "bozuldu" diye atılır. Bir gün akıllı bir tüccar gelir: "Şu bozukları bana verir misiniz?" Bedava toplar, Üsküp'te satar. Köylünün çöpü, şehrin sofrası olur.
Thomas Mann'ın Tonio Kröger adlı novellasını okurken, sanki kısa bir an, onun neden bu kadar büyük bir yazar olduğunu anlayabiliyorsunuz. Mann, gençliğinde bir arkadaşına yazdığı mektupta kendisinden söz etmeden kendisini yazmanın bir yolunu bulduğunu söylemiştir. Kröger sadece onu değil, belki de tüm sanatçıları anlatır.
Çocuklukta yaşanan bazı utançlar olayın kendisinden çok daha uzun yaşar. İnsan yıllar sonra bile başkalarının önünde küçük düşürüldüğü bir anı hatırlayabilir. O anda yalnızca bir hata yapmamıştır. Kendisi hakkında bir şey de öğrenmiştir. O gün benliğinin bir parçasını eksik, kusurlu ya da sevilmeye layık olmayan biri olarak düşünmeye başlamıştır.
Büyüdüğümüzü, değiştiğimizi ve hayatın pek çok alanında başarılı olduğumuzu sandığımız anlarda bile çocuklukta mühürlenmiş o yara yeniden sızlayabilir. Yazmak belki de o çocuğu kurtarmak değildir. Onun hala orada olduğunu unutmamaktır.