Fékk Ómar Annisius, aðstoðaryfirlögregluþjón á landamærunum í spjall.
Hann segir hryðjuverkaógnina vera til staðar hér á landi þó hún sé lægri og að menn með tengsl til Norður Afríku hafi reynt að koma til landsins með áætlun um verknað sem tókst að stöðva.
Formaður borgarráðs, Liv Magneudóttir VG liði, telur það til marks um friðarvilja að flagga fána Palestínu.
Ekki fána Ísraels.
Ekki fána bæði Palestínu og Ísraels.
Nei. Bara fáni Palestínu táknar frið.
🫠
Nýja borgarstj��rn 2026 takk.
Nú er stöðugt verið að dreifa neikvæðum fréttum um Teslu-eigendur. Sagt að fólk taki merkin af bílunum osfrv. (vegna stofnandans) og RÚV lét ekki sitt eftir liggja.
Minnir mig á fréttir eftir 9/11 þegar fjallað var um að fólk væri hætt að fljúga og sýndar voru myndir úr tómum flugvélum. Svo kom á daginn að samdrátturinn var um 10% og bara fyrstu dagana.
Teslufólk, þetta eru flottir bílar og ég væri til í að eignast einn slíkan. Látið ekki örfáa nöttara trufla ykkur.
Keypti 480 lítra af ógeðslega góðum Vermuth hjá vinum mínum í Partida Creus.
Borgaði þeim um það bil 600 þúsund krónur fyrir. Frábært verð fyrir frábæran 16% drykk.
Ríkissjóður vill 1,5 milljón í áfengisgjald fyrir þetta.
Helmingi meira en vínbóndinn sem bjó þetta til?
Þetta er ekki eðlilegt - þetta er skattpíning.
Óskast eftir að komast í samband við góðan smyglara.
Hinn opinberi sannleikur og karlar sem fæða börn
„Alþingi heldur að karlmenn geti fætt börn. Þessi lög eru í bága við bæði barnasáttmála SÞ og í bága við úrskurð Mannréttindadómstóls Evrópu er varðar rétt barns til þess að þekkja líffræðilegan uppruna sinn. Manneskjur sem fæða börn kallast konur. Konur sem fæða börn eru alltaf líffræðilegar mæður barna sinna. Alveg óháð hvað vanstillt Alþingi segir.“
Þetta skrifaði maður á Facebook þann 3. apríl 2024. Hann hefur í ljósi ummælanna verið kærður til lögreglu fyrir hatursorðræðu.
Þótt sannarlega sé til fólk sem er ósammála og aðhyllist það sjónarmið að karlmenn geti fætt börn, er þessum frjálsborna manni þó heimilt að hafna fullyrðingunni og lýsa sinni eigin skoðun. Í því felst tæplega refsiverð hatursorðræða heldur virðist tjáningin öllu heldur varin af stjórnarskrá. Það sama gildir um lagalegar útleggingar mannsins og þá skoðun hans að Alþingi sé „vanstillt.“
Þrátt fyrir það sætir maðurinn nú sakamálarannsókn, var boðaður í skýrslutöku til lögreglu og nú er svo komið að kæran er orðin að alþjóðlegu fjölmiðlamáli, sem fjallar um tjáningarfrelsi á Íslandi.
Þar skiptir máli að sá sem leggur fram kæruna eru Samtökin 78, sem njóta verulegs fjárstuðnings ríkisvaldsins í samræmi við ákvörðun fráfarandi ríkisstjórnarflokka. Á sama tíma var maðurinn, þegar kæran var lögð fram í nóvember, sjálfur kominn á gildan framboðslista til Alþingis.
Glöggt er gests augað. Vitaskuld er það fréttnæmt þegar samtök, sem Alþingi fjármagnar, einsetja sér að sækja frambjóðanda til saka sem gagnrýnir hugmyndafræði samtakanna og gagnrýnir þingið um leið. Að sönnu eru einnig tiltekin í kærunni önnur ummæli mannsins sem lýsa heift og fyrirlitningu og eru alls ekki við hæfi í siðgæddri umræðu. En samtök sem njóta eins ríks fjárstuðnings frá ríkisvaldinu verða að gæta sérstaklega að ábyrgð sinni og blanda ekki saman lögmætum viðhorfum og meintri hatursorðræðu. Þar eru stjórnvöld komin ískyggilega nálægt beinum tilraunum til að refsa borgurum fyrir tjáningu. Ef því er leyft að viðgangast getur almenningur ekki dregið aðrar ályktanir en að hin margumtalaða hatursorðræða sé ekkert annað en bara orðræða sem stjórnvöld hata.
Ef félagasamtök, sem reiða sig alfarið á ríkisvaldið og eru þar með í vissum skilningi orðin hluti þess, gerast stórtæk í ritskoðun á samfélagsmiðlum erum við komin á hálar slóðir. Sama hvort mönnum líkar það betur eða verr, hefur fólk rétt til þess að tjá sig um grundvallarþætti í heimsmynd sinni, eins og að karlar geti ekki fætt börn. Þar á fólk ekki að venjast því að hinn eða þessi armur ríkisvaldsins sigi á það lögreglu fyrir skoðun, sem hefur vel að merkja ekki verið umdeild þar til á allra síðustu árum.
Tjáningarfrelsi er meginþáttur í frjálsu samfélagi en nútíminn hefur útvegað nýjar og ísmeygilegar leiðir til að grafa undan því. Í því ljósi þarf greinilega að árétta að sannleikurinn verður ekki til hjá ríkisvaldinu og það er ekki hlutverk þess að framfylgja honum. Það er síðan annar misskilningur að stuðlað verði að félagslegum framförum með því að neyða fólk með lögregluvaldi til að samþykkja hugmyndir sem misbjóða skynsemi þeirra og lífssýn. Slíkt kerfi hefur aldrei gefið góða raun.
Ríkisstjórn CDM er fylgjandi flestum framfaramálum. Mest skoðaða ríkisstjórnin, CFS, er andvíg flestum slíkum málum. Þetta byggir á afstöðu flokkanna til 60 mála sem auka efnahagslegt frelsi að mati Viðskiptaráðs.
Spjallið með Frosta Logasyni | S02E72 | Sigmundur hefur sýnt að hann getur tekið á erfiðum málum
Heiðar Guðjónsson fjárfestir er nýjasti gestur Spjallsins með Frosta Logasyni. Heiðar bendir á að Sigmundur Davíð hafi, ásamt Bjarna Benediktssyni, sparað ríkissjóði 1000 milljarða að núvirði þegar hann fór gegn öllum þeim úrtöluröddum í stjórnkerfinu, ráðuneytum, Seðlabankanum, Samtökum atvinnulífsins og Háskóla Íslands, sem fullyrtu að ekki væri hægt að fara gegn hrægammasjóðunum sem voru með Ísland í heljargreipum eftur bankahrunið mikla árið 2008.
Fáðu þér áskrift og sjáðu alla þætti á Brotkast í fullri lengd inni á https://t.co/KRRI6EZwYH
#Brotkast #Spjallið @FrostiLoga
Þetta er í alvöru sorglegt
Greint er frá því að Svandís Svavarsdóttir, formaður Vinstri grænna, segi það „sorglegt“ að ungur maður eins og ég sé kominn í stjórnmál og farinn að „fiska í gruggugu vatni“ með umræðu um útlendingamál í aðdraganda kosninga.
Ég veit ekki alveg til hvers er vísað. Ég veit þó að ég hef varað við því að misjafn árangur okkar við aðlögun innflytjenda að íslensku samfélagi geti dregið dilk á eftir sér. Með tíð og tíma geti skapast mikil félagsleg vandamál sem koma verst niður á börnum af erlendum uppruna, sem ná til dæmis aldrei að fóta sig í skólakerfinu.
Ráðherrann fyrrverandi lætur hina óljósu ásökun um atkvæðaveiðar mínar ekki duga, heldur bætir um betur og segir: „Mér finnst átakanlegt að ungir karlmenn skuli hlaupa undir það ljós sem er sprottið af hatri og forréttindablindu gagnvart hópum sem eru jaðarsettir, hvort sem það eru konur, fólk af erlendum uppruna, hinsegin fólk, og beita orðræðu gegn þessum hópum af miklu alvöruleysi.“
Mann hreinlega sundlar við fúkyrðaflauminn. Þeir sem þekkja ekki betur til míns málflutnings hljóta að velta fyrir sér hvers konar illmenni stígur þar inn á stjórnmálasviðið. Ekki nóg með að ég „hlaupi undir hatursljósið“ heldur segir Svandís mig ábyrgan fyrir að „tendra bál haturs.“
Merkilegasti þátturinn í hatursáróðri Svandísar er að hún hefur ekki fyrir því að nefna nokkurt einasta dæmi máli sínu til stuðnings. Hún lætur duga að klína þessu bara á mig.
Dæmið gengur þó ekki upp, því að ég hef aldrei á ævi minni tjáð mig af hatri í garð útlendinga, kvenna eða hinsegin fólks. Það get ég fullyrt með góðri samvisku, enda hata ég ekki nokkurn mann.
Það er hins vegar rannsóknarefni hvers vegna sumu fólki er í mun að ákveða fyrir mann hvern maður hatar eða, eins og í mínu tilfelli, að maður hati einhvern yfirleitt. Hvað drífur Svandísi til þess að tala svona?
Í gegnum tíðina hefur flokkur Svandísar boðað opnari útlendingastefnu en flestir aðrir flokkar á Alþingi. Á síðasta áratug hefur gífurlegur fjöldi fólks flutt hingað til lands á ýmsum forsendum án þess að ráðrúm hafi gefist til að taka vel á móti því öllu. Innviðir samfélagsins hafa ekki farið varhluta af þessu, hvort sem það er heilbrigðiskerfi, húsnæðismarkaður eða skólakerfi. Íslensk tunga er víða ekki aðaltungumálið lengur, sem er sérstakt áhyggjuefni sem ég hef m.a. nefnt í sambandi við skólakerfið.
Ríkisstjórn VG hefur brugðist skyldum sínum gagnvart innflytjendum og þar með samfélaginu öllu. Svandís og félagar byggðu hér upp skýjaborgir og buðu fólki til okkar án þess að forsendur væru fyrir boðinu. Á meðan þau ornuðu sér við yl eigin mannúðar, fann almenningur fyrir áhrifunum. En þær áhyggjur almennings ollu Svandísi ekki áhyggjum. Það er fyrst þegar einhver segir hlutina upphátt sem bregðast þarf við af hörku.
Þess vegna ákveður Svandís núna, sjálf á fallanda fæti, að leggja í rætna áróðursherferð gegn ungum frambjóðanda í von um að breiða yfir afleiðingar eigin draumórapólitíkur. Þar velur hún að misbeita þessu áhrifamikla orði, hatri, og gengisfella það enn frekar en Vinstri grænir hafa þegar gert. Gleymum aldrei orðum þingflokksformannsins sem sagði gagnrýni á ríkisstjórn hans hatursorðræðu. Þau orð voru aldrei dregin til baka. Þau standa.
Í alræðisríkjum víða um heim er „hatursorðræða“ í raun bara orðræða sem stjórnvöld hata. Þar er þetta eitt öflugasta kúgunarvopnið í búrinu. Áhyggjuefnið er að vestræn lýðræðisríki (!) verða sífellt hrifnari af aðferðinni.
Ef við viljum að alvöru hatursorðræða sé refsiverð samkvæmt lögum, verðum við að treysta því fullkomlega að stjórnvöld freistist aldrei til að víkka út skilgreininguna til að refsa andstæðingum sínum.
Vitandi hið sanna í málinu, get ég fullyrt að ásakanir Svandísar í minn garð eru lygi frá rótum. Ég finn það því á eigin skinni að þessum rótgróna stjórnmálamanni er ekki lengur treystandi fyrir þessari ábyrgð. Þegar stöðu hennar er ógnað stenst hún ekki freistinguna.
Það er í alvöru sorglegt.
Í dag er pabba og afadagur í leikskólanum. Ég mæti í kaffi sem stoltur afi.
Það er ótrúlegt en satt að nokkrir þingmenn vildu breyta kenninöfnum í mannanafnalögum. Ég væri ekki lengur afi heldur foreldri foreldris.
Vitleysan ríður ekki við einteyming.