@HoneyFatherrr اصلا هم دیر نشده. هر موقعی مهاجرت کنی عالیه، مخصوصا تا قبل از سی سالگی. بعدش هم ممکنه، اما دل کندن از تعلقات و روابط و زندگی که ساختی سختتره.
بعضی رابطهها دقیقاً به همون دلیلی تموم میشن که از روز اول میدونستی نباید واردش بشی قرمزترین پرچمها رو به رنگ امید بازتعریف میکنیم چون دلمون پایان خوش میخواد.تا اینکه همون دانستهٔ قدیمی، دقیقاً همونجایی که پیشبینی کرده بودیم، همهچیز رو تموم کنه
صدای درونیت رو نادیده نگیر!
تازه وقتی بیست سالم بود دوست دبیرستانم رو به یه پسره که همینجوری میشناختمش و دنبال دوست دختر میگشت معرفی کردم.
اونا هم دوست شدن و نهایتا ازدواج و الان ۱۲-۱۳ ساله که با همن.
واقعا کوزهگر و کوزه شکسته.
چهار سال پیش رفتم مسافرت، یه پسر جنتلمنی توی تورمون بود. چند روز زیر نظرش گرفتم و پسندیمش برای دوستم.
وقتی برگشتیم به هم معرفیشون کردم، رفتن دیت، بلافاصله دوست شدن و هفته بعد عقدشونه.
حالا برای خودم میرینم و هر چی کسکشه سوا میکنم.
پس کی ایزد میخواد در بیابانم دهد باز؟
چهار سال پیش رفتم مسافرت، یه پسر جنتلمنی توی تورمون بود. چند روز زیر نظرش گرفتم و پسندیمش برای دوستم.
وقتی برگشتیم به هم معرفیشون کردم، رفتن دیت، بلافاصله دوست شدن و هفته بعد عقدشونه.
حالا برای خودم میرینم و هر چی کسکشه سوا میکنم.
پس کی ایزد میخواد در بیابانم دهد باز؟