Bugün bir teyze arkamdan “Allah ne muradın varsa versin.”diye dua etti. Bazen insanın içten ettiği tek bir dua, bütün günün yükünü hafifletmeye yetiyor. İşimin en sevdiğim yanı da bu; samimiyetin hala var olduğunu hatırlatan o güzel insanlar.Kabul olacağı güne, geleceğe inançla…
Bencillikten uzak olarak verdiğimiz her şey dünyamızı dışarı doğru büyütür. Hayatlarımız bize ait olduğu kadar başkalarına da aittir, bu yaşama ait olduğu kadar bir başka yaşama da aittir.
Koşulsuz sevgi, başarısızlık ve düş kırıklıklarına rağmen sevgi adına sevmeye, hayat adına hayatın hediyesine şükran duymaya, insanların içinde iyiliğin olduğuna inanmaya devam etmeyi taahhüt etmek demektir.
Sevmek sevinç duymaktır.
Hayat, geride bıraktığımız çerçeveler, izler, hatıralar kadar bize ait. Ötesi açılmadan geri dönmüş mektuplar gibi kayıp ve kaçırılmış.
"Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz" diyor Herakleitos.
Ve aynı zamanı bir kez yaşarız.
Hayat, hatıralarla kaim.
İnsan ömrü, iyimser bir tahminle dört bin hafta. Böyle yazınca kısalığı daha iyi anlaşılıyor. O haftaları nasıl geçireceğin belki de hayatında vereceğin en önemli karar. Hep koşacak mısın, yoksa arada durup kendine ve âleme bakacak mısın?
Ey sabahın ince ışığını kalbimize dokunduran ve hissettiren Rabbimiz,
bize her yeni günü, yeniden başlayabilmenin sevimli lütfu kıl. Sevinçlerimizi ve seçimlerimizi yüreğimizin baharı kıl. Varlığın Gülşen'inden tazelenen umutlarla büyüsün yaşamımız..🍀
Bademlerden Say Beni
Beni bir ağaç gölgesiyle hatırla,
Bir martı kanadında, bir dalga sesinde.
Zamanın en ince yerinden kırıldığı o anda,
Bademlerden say beni, çiçek açtığım mevsimde.
Bir gün bir rüzgâr geçerse şehrinden,
Savrulan yapraklar gibi dağılırsa hatıralar,
Korkma, yitip gitmem ben bu sessizlikten,
Bademlerden say beni, baharı getiren o kar.
Dallar dolusu beyazlık, bir parça sabır,
Kışın soğuğunda saklı o narin duruş.
Görürsen çiçeklenen ağaçları birer birer,
Bademlerden say beni, zamana karşı direniş.
Paul Celan