En in de stad van 'niet lullen, maar poetsen', praten we al bijna 20 jaar over hoe het verder moet met De Kuip. #Rotterdam wordt links en rechts ingehaald.
@fr12nl Bijzonder,,, wie heeft gezegd dat het legioen niet achter de spelers staan.
Door te zeggen “Robin rot op” sta je juist achter de spelers. Omdat het legioen misschien wel de potentie ziet in veel van de spelers die verkeerd getraind en gemanaged worden en na 60 min opgebrand zijn
Rvp; “echte supporter is voor mij, die er altijd dik en dun voor zijn club staat.“
Dus alle supporters die mee zijn, zijn geen echte supporters volgens hem…
graaf je eigen graf! #rvpout
@fr12nl Misschien wat minder over jezelf hebben, dan krijg je misschien weer binding met je spelersgroep. Jij bent niet meer belangrijk @Persie_Official, het gaat om de spelers op het veld. Die zijn nu belangrijk.
@fr12nl Misschien omdat er gewoon een linksbenige speler op een links buitenpositie stond, die niet alleen maar naar binnen gaat en voor eigen succes gaat.
@fr12nl Wanneer vraagt een journalist een keer, wat hij goede momenten vindt en kom met concrete voorbeelden? 2 doelpunten komen voort uit geluksmomenten. Doelpunt 1, fout keeper.
Doelpunt 2, goed verwerken van ueda na mislukte uittrap wellenkneuter @MikosGouka@Mkrabby
@fr12nl Allemaal weer naar het bestuur kijken.
Bij deze incompetente trainer zit geen enkel logica in beleid qua wissels, welke spelers hij opstelt. Wie hij vertrouwen geeft en wie niet.
Blessures op conto van de trainer. Spelers zijn niet fris tussen de oren, daar door blessures
Adam van Santen:
Je hebt niets gecasht. Geen euro opgenomen.
En toch mag je straks €20.000 belasting betalen.
De nieuwe box 3-wetgeving die in 2028 gepland staat, is geen “technische aanpassing”.
Het is een frontale aanval op particuliere beleggers.
En vooral op de middenklasse.
Het voorstel dat nu in Den Haag op tafel ligt:
𝐉𝐞 𝐠𝐚𝐚𝐭 𝟑𝟔% 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐬𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐛𝐞𝐭𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐫𝐞𝐧𝐝𝐞𝐦𝐞𝐧𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐧𝐨𝐠 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐞𝐞𝐧𝐬 𝐡𝐞𝐛𝐭 𝐠𝐞𝐫𝐞𝐚𝐥𝐢𝐬𝐞𝐞𝐫𝐝.
Papieren winst. Geld dat alleen op je scherm bestaat.
Stel je het volgende scenario even voor:
Je belegt al jaren gedisciplineerd.
Voor de lange termijn.
De beurs heeft een goed jaar.
Je maakt €60.000 rendement.
In het nieuwe systeem mag je dan 𝐫𝐮𝐢𝐦 €𝟐𝟎.𝟎𝟎𝟎 𝐚𝐟𝐭𝐢𝐤𝐤𝐞𝐧 𝐚𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐁𝐞𝐥𝐚𝐬𝐭𝐢𝐧𝐠𝐝𝐢𝐞𝐧𝐬𝐭.
Niet omdat je aandelen hebt verkocht.
Niet omdat je cash hebt.
Maar omdat je “op papier rijker” bent geworden.
De kans is groot dat je aandelen moet verkopen om de belasting te kunnen betalen.
Gedwongen verkoop.
Juist op een moment dat je helemaal niet wilt verkopen.
Maar het wordt nog mooier.
Maak je het jaar erop verlies?
Dan krijg je dat geld niet gewoon terug.
Je moet eerst weer winst maken. Pas daarna mag je verrekenen.
Dat betekent:
– minder vermogen
– minder compounding
– jarenlang achterstand die je nooit meer inhaalt
Dit is geen detail.
Dit is funest voor lange termijn vermogensopbouw.
En nee, dit raakt niet “de rijken”.
De écht vermogenden zitten in box 2.
Via een BV. Met lagere tarieven. Met uitstel van belasting. Met flexibiliteit.
Wie betaalt de rekening?
De docent.
De ICT’er.
De bouwvakker.
Mensen die sparen en beleggen met privévermogen, omdat ze geen BV hebben.
Na 30 jaar beleggen met hetzelfde rendement houd je in Nederland 𝟑𝟔% 𝐦𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐯𝐞𝐫𝐦𝐨𝐠𝐞𝐧 over dan in landen als Zweden.
Niet omdat je slechter belegt.
Maar omdat het systeem je leegzuigt.
Ironisch genoeg koos uitgerekend Zweden ooit socialistisch voor een simpeler en eerlijker model.
Laag fictief rendement.
Lagere belasting.
Het gevolg?
Meer mensen beleggen.
Meer ondernemerschap.
Meer toekomst.
En wij?
Wij maken het complexer, zwaarder en risicovoller.
Terwijl iedereen roept dat burgers zelfredzamer moeten worden.
Dit is geen belasting op rijkdom.
Dit is een straf op verstandig gedrag.
De vraag is niet of dit technisch kan.
De vragen zijn:
𝐕𝐢𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐰𝐞 𝐝𝐢𝐭 𝐞𝐞𝐫𝐥𝐢𝐣𝐤?
𝐄𝐧 𝐚𝐜𝐜𝐞𝐩𝐭𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐰𝐞 𝐝𝐚𝐭 𝐞𝐜𝐡𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐦𝐨𝐠𝐞𝐧 𝐨𝐩𝐛𝐨𝐮𝐰𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐫𝐚𝐤𝐬 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐧𝐨𝐠 𝐢𝐬 𝐰𝐞𝐠𝐠𝐞𝐥𝐞𝐠𝐝 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐰𝐢𝐞 𝐞𝐞𝐧 𝐁𝐕 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭?
Hey @Feyenoord, jullie moeten echt bij de @knvb een verzoek indienen dat Higler nooit meer betrokken is bij een wedstrijd van Feyenoord. Kan echt niet meer! #FEYpsv
De ochtendcolumn
Marktwerking is een illusie zolang de overheid de regels schrijft.
Marktwerking krijgt in Nederland overal de schuld van. We roepen het graag, het klinkt intelligent. Alsof het probleem niet het systeem is, maar de ideologie erachter. Alsof we als land een neoliberale jungle zijn waarin alleen de sterkste overleeft. Maar kijk iets beter, en je ziet iets anders: marktwerking is in Nederland geen realiteit, het is een ritueel.
We zijn niet liberaal. We zijn een overgereguleerde speeltuin van vergunningen, beleidsnota’s, beleidsvrijstellingen en uitzonderingsregimes. Je kunt geen schep in de grond steken zonder digitale vergunning, archeologische toets, bodemonderzoek, stikstofscan en omgevingsdialoog.
Neem de huizenmarkt. Daar bestaat marktwerking alleen aan de vraagkant. De aanbodkant is een dossier van stikstof, ruimtelijke ordening, bouwbesluiten, sociale quota en fiscaliteit die samen een bureaucratisch pantser vormen.
Geen gebrek aan kapitaal, geen gebrek aan vraag maar een chronisch tekort aan bestuurlijke moed. Bouwen is geen economische onderneming meer, maar een juridische hindernisbaan. De vrije markt krijgt de schuld, maar het is de ambtelijke machine die de schaarste organiseert.
De zorg is zogenaamd marktgestuurd, maar in werkelijkheid een centraal gestuurd prijsmechanisme met gereguleerde instellingen die formeel zelfstandig zijn maar feitelijk met handen en voeten vastzitten aan het zorgkantoor. De helft van Nederland heeft één ziekenhuis in de buurt en dat is het dan. Verzekeraars kopen in bulk zorg in bij instellingen die elkaar niet mogen beconcurreren.
We denken dat de zorg lijdt onder marktwerking, maar het is de nietsontziende regulering die haar gijzelt.
Wie binnen het systeem werkt, weet het, protocollen zijn belangrijker dan mensen, en autonomie is verdacht. Professionals die op eigen kompas willen varen, wijkverpleegkundigen, huisartsen, specialisten, botsen op beleidsmuren waarbinnen elk initiatief moet worden verantwoord, aangevraagd, ingediend en herleidbaar gemaakt. Niet om betere zorg te leveren, maar om vinkjes te zetten voor budgetbewakers en audits.
Het openbaar vervoer dan? De NS rijdt op het hoofdnet, zonder concurrentie. Regionale lijnen worden ‘aanbesteed’, maar wie wint er echt? Steeds dezelfde drie bedrijven Arriva, Keolis, Qbuzz met hoofdkantoren die verder van de halte afliggen dan het gemiddelde ov-loze dorp. Treinen zijn vertraagd, bussen uitgedund, maar we hebben wel keurig een concessie verleend.
Het onderwijs is een favoriet slachtoffer van het marktverwijt, maar ook daar is het beeld omgekeerd. De crisis in het onderwijs is geen gevolg van concurrentie, maar van verstikking. Autonomie is weggereguleerd. Niet de kwaliteit van de leraar, maar de volledigheid van de checklist bepaalt de waardering. Wil je echt iets veranderen, dan moet je eerst zes formulieren door, drie overleglagen overleven en hopen dat de inspectie het goed begrijpt. Het resultaat: afnemende prestaties, tanende motivatie, en docenten die alleen nog parttime willen werken om te voorkomen dat de kaars voortijdig dooft.
De bankensector is een gesloten circuit van vier grootbanken die elkaars tarieven spiegelen. Toetreden is door regelgeving nagenoeg onmogelijk en probeer als burger maar eens onder de verplichte bankdienstverlening uit te komen.
De energiesector werd ‘liberaler’, waarna de grote jongens fuseerden en de rest werd opgekocht. Wat overbleef: drie grote leveranciers die keurig elkaars prijsmodellen volgen en een tariefstructuur die niemand nog begrijpt inclusief toezichthouders.
Misschien moeten we eens ophouden marktwerking overal de schuld van te geven. En gewoon benoemen wat er is: oligopolies met overheidssturing, zonder politieke moed om het anders te doen.