Tiyatro denilen bir yerde hayal kuran çok oyuncu az rolcü bir adam sanki.. ***Tüm yazdıklarım tarafıma ait olup, izinsiz paylaşıp dert almayın başınıza***
Bir masalın peşinde olsan da
Bazen sadece uzun uzun denize bakarsın ve yeter
Çünkü orada umudun fotoğrafı vardır
Geride kalanlar kalbinin çerçevesinin dışındadır
Kalbin ise senin en iyi dostundur
Yanında oturur ve seninle hisseder
Bir üstünlüğün olmalı hayata
Aldığın her nefese saygı duymalısın
Sabrettiğin kadar değil hayat
Şükrettiğin gibi değil gerçek
Bir koca evren denizinde
Bazen bir hiç gibi hissedebilirsin
Ama yönettiğin de var olacak
Hayat dediğin umman
Sadece İNAN ve
Dost acı söyler derler
Herkes bir şey söylüyor zaten
Bebek agu diyor
Aşık gönlüm diyor
Yaşlı bir adam hayat derken
Tutsak olan nefes diyor
Doğumla ömür oluyor
Ölümle acı kalıyor
Bir tek dost acı söyler
Çünkü gerçek dost ömrüne seviyor..
Sevgi yüreğini arar
Yürek ise yanında yüzü güleni
Yüzünü görmekse derdin
Gözlerini kapasan da yeter
Bir umman ise sevgi
Bir gülücük ise cennet
Bakıp sudaki yüzüne
Görebilirsin cennetini
Bir de kalbi var insanın
Yolunu gösteren..
..tüm sulardan daha berrak
Bilmek ile inanmak arasında bir fark vardır
Bildiğin gerçek olmayabilir
ve yalansa da inanmak isteyebilirsin..
Ama inandığın şey
nabzın kadar gerçekse
zaten hayat inandığın yolda güzeldir..
Telaş etme ve korkma
Hayat bir nehir gibi
alması gerekeni
önüne alıp akıp gidiyor..
..ve seni bazen en yakın kıyıya çıkarıyor
bazen de uzun bir yolculuğa
ama
farketmez
Günün sonunda sen yaşamak istediğin şeyi biliyorsan
Nehir onu sana yaşatıyor..
Yani telaş etme ve korkma
Ben böyleyim diye diye aslında kaçtık kendimizden.
Oysa dilediğince dilediğin gibi yaşamak elinde insanın.
Yani
Eğer insan isterse anlaşır,
Gönlü varsa geçinir,
Özlerse sarılır.
Yani
Ben böyleyim değil de,
Sana böyleyim diyebilir..
İnsan ne olursa olsun
tecrübeyle yaşlanıyor..
Bazen iyi bazen kötü
Ama hiç yaşamamaktan
iyidir herhalde..
İnsan
hayalindeki kadar yaşlanıyor
Ve
karşısındakinin davrandığı gibi davranmak zorunda kalıyor..
Yani hayat provasız
Derdin bu sahnede sana kalıyor..
Çoğunun söylediği yalan kırmazken, birilerinin arkadan konuşması yetmezken, kimsenin yüzüme doğruyu söyleyemeyişi çok canımı acıtıyor.. Sevgiden bu kadar yoksun olanlar için içim acıyor.. 😊
Siz insanlara yüreğinizi açtıkça insanlarda ferah bir eve gelmiş gibi yerleşiyorlar.. Ancak ne kiracı ne ev sahibi olmayı düşünmüyorlar.. Sürekli evi boyama derdindeler..
Uyuyalım kar yağsın ve örtsün aklımızdakilerin üzerini.. sonra uyanalım ve yağmur eritsin tüm kapattıklarımızı.. Halbuki hava güneşliyken yaşamak lazım..
Sen anlamıyorum derken belki de gözleriyle konuşuyordur.. Sen onun veda ettiğini zannederken o sevmeyi beceremiyordur.. Tam elele tutuşacakken masal orada bitiyordur..
Kısa bir gece yürüyüşü ile kafa dağıtırken
Peter Pan’ın gölgesiyle karşılaştım..
Ben günümü anlattım o da yorumladı;
Yolda seninle olanları gör
Gördüklerinle gölgen gibi yürü
Kimi zaman önünde, kimi zaman sağında yada solunda kimi zaman ise arkanda ..
Ama muhakkak yanında..
İnsan da bir dünya gibi değil mi? Hayatı boyunca üzerinde yüzlerce insan yaşıyor ? Kimi bastığı yere kıyamaz, kimi kıydığını anlamaz.. Kimi güneş gibi doğar gününe, kimi gece gibi çöker yüreğine. Ama unutma elbet her dünyanın vardır onu kurtaran bir kahramanı..