🚨 NOW: El Salvadorans are boasting that President Nayib Bukele has turned his once-violent country into the OPPOSITE of EUROPE — instead of rampant gangs and no go zones, the people are safe and THRIVING
-98% in homicides
Incredible what ruling with an iron fist over crime can do! 🇺🇸🇸🇻
Bravo, @NayibBukele! A model for Latin America. EUROPE should take notes!
Afdrif reglna um eftirlit ESB með einkaskilaboðum fólks afhjúpar grímulausan raunveruleikann um áhrifaleysi smáþjóða innan ESB: Ráðherraráðið (þar sem Ísland myndi hafa 0,1% atkvæðavægi) yfirtrompar meirihluta fulltrúa á þingi ESB. Þetta undirstrikar að ef Íslendingar myndu álpast til að ganga sjálfviljugir í gin stofnanaveldis ESB, þá væri í raun verið að veita íslensku lýðræði náðarhöggið. Frammi fyrir þessu má spyrja: Hverjir myndu hagnast á því að fullveldi Íslands yrði veikt með þessum hætti? Ekki almenningur, því Íslendingar myndu greiða meira til ESB en við fengjum í staðinn. En vissulega myndi valdaklíka stjórnmálamanna, embættismanna, eigenda stórfyrirtækja, háskólamanna og fjölmiðlamanna án efa finna sér þægilegan stað í þessum valdapýramída, þar sem völd vega þyngra en frelsi, þar sem hópurinn / klíkan / heildin yfirtrompar alltaf einstaklinginn, þar sem ríkisvaldið getur valtað yfir borgaraleg réttindi (svo sem friðhelgi einkalífs), og þar sem ríkisvaldið smám saman tekur sér allt vald yfir þegnum sínum að fyrirmynd alræðisríkja eins og t.d. Sovétríkjanna sálugu. Í raun erum við að horfa hér upp á menningarbyltingu þar sem stjórnarskrárverndað frelsi borgaranna er sett í hægfæra mulningsvél, þar sem fullveldi, sjálfsákvörðunarréttur og hefðbundin stjórnmál eru kramin í mél og mulningnum stráð í grunn nýs stjórnarfyrirkomulags sem lýsa má sem yfirþjóðlegri reglugerðarverksmiðju, þar sem valdið hefur verið afhent "sérfræðingum" sem telja að almenningi sé ekki treystandi til að taka skynsamlegar ákvarðanir. Íslendingar eru ekki svona litlir í sér. Við viljum ráða okkur sjálf. Áfram Ísland!
Já gríðarleg áþján og óréttlæti. Það er svo merkilegt við talsmenn ESB aðildar hvað þeir byggja mikið á óskhyggju eða því sem á ensku er kallað "magical thinking". Þeir virðast neita því að nokkurt samband sé á milli fyrirbæra eins og verðs og velmegunar eða vaxta og þenslu ...