داشتن دو تا چیز در ایران سخت تر از هر وقتی شده
داشتن
اشتیاق
و معنا
به گمانم فعلا هر دو در زندگی گناه آلود (گناه نه به مثابه امر مذهبی بلکه طغیان اخلاقی) با ته مایه های تخیل تنها نجات دهنده است.
برای دوران ما اسمی نمیشه پیدا کرد ما درگیر یک شرایط سورئال هستیم و تنها راه نجات ما در ایران پناه بردن به لذت های شخصیه... حالا هر لذتی و هر قدر غیر اخلاقی تر، دلچسب تر
@bonniehastam حیف نیست؟ اگه غم نباشه وقتی میخوای از خیابون رد بشی چی جلوت رو بگیره که نپرس جلوی یه اتوبوس
ما رو امید به نبودن غم ها زنده نگه داشته
و در نهایت نگهبان زخم های خودمونیم