این روزها که همه در بهت و حیرت از اتفاقات پیشآمده هستیم و بسیاری از خطر جنگ داخلی یا حتی فروپاشی ایران سخن میگویند، داستان یکی از شبیهترین مقاطع تاریخ ایران را برایتان تعریف میکنم؛ روزگاری که اگر قرار بود ایران از هم بپاشد، همان زمان فرو ریخته بود دلهاتون رو میبرم به ١٣٢ پیش از میلاد👇
اگر ریتوییت هم کردی که بقیه بخوانند دمتون گرم
این جوان متعهد آقای آذرینژاد به تنهایی از عملکرد یک وزارتخانه با چندین همت بودجه و چندین هزار کارمند برای سیستم آموزش و پرورش کشور خدمات بهتر و مفیدتری انجام داده است.
خوبست وزیر محترم از راهنمایی و مشورت چنین انسانهایی بیشتر بهره برد.
میگویند از یونانیان تا عرب و مغول هرکه بر ایرانیان تاخت به اندیشه آنان درآمد، ظاهرا آمریکاییها هم بعد این حمله، کمکم دارند اطرافشان را همانگونه میبینند که ایرانیان!
این یک سند تاریخی و پیامی از ایران مقتدر است: صلح در سایه احترام متقابل تحقق خواهد یافت.
جمهوری اسلامی ایران به صلح جهانی با حفظ عزت و استقلال، پیشرفت و همکاری منطقهای همواره متعهد و پایبند است.
این متن، بازتاب صدای ملتی است که عزت و استقلال خود را با هیچ تهدید و فشاری معامله نکرد.
آنچه امروز به ثبت رسید، نتیجه استقامت ملی، عقلانیت سیاسی و دیپلماسی مسئولانه بود.
اوایل دهه ۸۰ شمسی در عسلویه کارآموزی میکردم:
قسمتی از کار توسط توتال انجام شده بود. بخش دیگری به کنیرسوم پتروپارس و استتاویل واگذار شده بود. در توسعه فازهای۴و۵ کمپانی Eni ایتالیا مشغول بود و هیوندای کره پیمانکار دسته دوم بود.
شرکتهای بریتیش پترولیوم و هالیبرتون و شل بر سر پیمانکاری در پارس جنوبی رقابت میکردند.
دانشگاه آبردین اسکاتلند بورسیه برای تحصیلات تکمیلی نفت ارائه میداد و شرکت SAP مستقیماً خدمات نرمافزاری مهندسی و کنترل پروژه را در اخت��ار متخصصان ایرانی قرار داده بود.
شرکت صدرا با سامسونگ مشارکت داشت و ماشینسازی اراک و لولهسازی اهواز و تأسیسات دریایی، از حجم پروژه دردست اجرا، دچار کمبود نیروی کار بودند.
��قوق کارگر و مهندس و مدیر در منطقه کفایت یک زندگی آسوده را میکرد و تورم کشور روند کاهشی پیدا کرده بود.
مدیر یکی از بانکهای اروپایی تقاضا داشت که به رئیس بانک مرکزی معرفی شود تا در پیکار با بانکهای بینالمللی دیگر، بهره بینبانکی کمتری پیشنهاد دهد!
در اوج شکوفایی ایران با رقابت شرکتهای General Contractor ایرانی، انتقال تکنولوژی و بومیسازی تجهیزات، قیمت ساخت هر فاز دهکده ۵۰ میلیارد دلاری عسلویه، به قدر چشمگیری کاهش یافته بود. برای اولین بار شرکتهایی چون خاتم، اویک و مپنا با دانش مدیریت مگاپروژه، جلوی خروج میلیاردها دلار از کشور را گرفته و در عوض به صادرات خ��مات فنی و مهندسی روآوردند.
در آن میانه، از آنجا که روزنامه کیهان دل خوشی از بهزاد نبوی (رئیس هیئت مدیره) و جریان اصلاحات نداشت بساط پروندهسازی علیه شرکت پتروپارس را�� انداخت و بعدها نوبت مهدی هاشمی و زنگنه و ماجرای کرسنت رسید.
اینکه چه کسانی خیانت کردند و چگونه منافع ملی پایمال شد بماند برای آیندگان و قضاوت تاریخ.
اما یادآور میشوم روزهایی بود که خودرو ماکسیما قسطی هم بازار داغی نداشت و سکه بهار آزادی بابت کادوی سر عقد هدیه داده میشد!
از سال ۸۴ کسانی به مدیران نفت و گاز و پتروشیمی تهمت دزدی زدند که بیش از ۷۰۰ میلیارد دلار از درآمد کشور را طی ۸ سال صرف واردات پرتقال و بیل و دسته جارو کردند و مدعی انقلاب و اسلام و هاله نور بودند!
حال تصور کنید اگر پول و منابع خارجی در صنایع نفتی، معدنی و گردشگری ایران حضور داشت تهدیدات دشمن خارجی به اندازه امروز مؤثر واقع میشد؟ اگر #برجام به ثمر میرسید و همکاری بینالمللی در کشور رخ میداد ثبات و رشد اقتصادی بهتر از این انزوا و بسته شدن درها نبود؟ اگر امکان تجارت مستقیم و ��دمات بانکی مهیا بود همچنان کاسبان تحریم کسب منافع تراستی داشتند؟
بخش مهمی از قدرت بازدارندگی کشور در جذب منابع خارجی و قطع دست واسطههای سوداگر تحریم و جنگ نهفته است.
اما یقیناً یک سیاستمدار مقتدر شکوهطلب توسعهگرا لازم است تا با اژدهای هفتسر فساد و الیگارشی عظیم منتفع درافتاده و با بیرحمی بر آنان فائق آید!
همکاران ما در دولت همواره مراقب بودهاند آرامش روانی جامعه مورد تهدید قرار نگیرد و تاکید من بر حفظ وحدت و تحمل تفاوتهاست، اما وقتی صداوسیما و برخی فعالان رسانهای در شرایط جنگی لبه نقدهای غیرمنصفانه را به سمت دولت بگیرند، مجبور خواهیم بود پاسخ درخور بدهیم، این به صلاح کشور نیست.
شما میتوانید با عباس عراقچی موافق باشید یا مخالف. میتوانید از سیاستهایی که نمایندگی میکند خوشتان بیاید یا نه. اما یک واقعیت را نمیتوان انکار کرد: او امروز در بالاترین سطح سیاست جهانی بازی میکند.
چند وزیر خارجه در تاریخ معاصر ایران سراغ دارید که رئیسجمهور آمریکا شخصاً به مواضعش واکنش نشان دهد؟ یا معاون رئیسجمهور آمریکا درباره او و تیمش صحبت کند و آنها را «بسیار باهوش» بخواند؟
این دیگر بحث جناح و سلیقه سیاسی نیست. بحث بر سر جایگاهی است که یک دیپلمات ایرانی در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر به آن رسیده؛ جایی که هر جمله میتواند بر جنگ، صلح، بازارهای جهانی و تصمیم دولتها اثر بگذارد.
اینکه در نهایت موفق خواهد شد یا نه، قضاوتش با تاریخ است. اما یک چیز روشن به نظر میرسد: عباس عراقچی امروز در سطح اول جهان بازی میکند. و من اطمینان دارم که در پنجاه سال آینده، تاریخ از او با احترام بسیار یاد خواهد کرد
علی، یار و یاورش
اگر دوست داشتید یک حوله ی دستبافت داشته باشید که تولید چین نباشه بلکه تک به تک رج به رج به دست زنان هنرمند خراسان جنوبی بافته شده باشه و
نرم ،سبک، زیبا و اصیل باشه ب��مون توتلگرام یا اینستاگرام پیام بدید تا ما سریع ارسال کنیم ✨❤️