Top Tweets for #trustedflaggers

De term “trusted flagger” klinkt onschuldig. Technisch. Bureaucratisch. Maar laat je niet misleiden. Dit is geen neutraliteitsinstrument. Dit is gecertificeerde censuur, ingebed in wetgeving. Onder de EU Digital Services Act krijgt een selecte groep organisaties een voorkeursstatus om content te rapporteren. Hun meldingen krijgen prioriteit. Platforms worden geacht sneller en harder in te grijpen. Niet omdat iets bewezen illegaal is, maar omdat een “betrouwbare actor” het zegt. Dat is geen rechtsstaat. Dat is delegatie van macht zonder due process. Een trusted flagger hoeft geen rechter te zijn. Geen onafhankelijke instantie. Geen democratisch gecontroleerd orgaan. Het zijn vaak ngo’s, belangenclubs of semipublieke instellingen met een uitgesproken extreem ideologische agenda. Zij bepalen wat “problematisch” is. De platforms voeren uit. De gebruiker wordt niet gehoord. Geen aanklacht. Geen verdediging. Geen beroep vooraf. Alleen verwijdering, demotie, shadowbanning, deplatforming. Dit is de kern van modern fascisme. Niet met laarzen en vlaggen, maar met protocollen, compliance en morele zelfrechtvaardiging. Macht wordt niet openlijk opgeëist, maar uitbesteed. De staat zegt niet “wij censureren”. De staat zegt “wij vertrouwen deze partij”. Fascisme gaat niet primair over nationalisme of symboliek. Het gaat over de versmelting van macht en moraal. Over het creëren van een klasse die mag beslissen wie gehoord wordt en wie niet. Trusted flaggers zijn morele politie met wettelijke rugdekking. “Maar het is tegen desinformatie, haat en extremisme.” Dat argument is zo oud als censuur zelf. Wat vandaag extremisme heet, was gisteren afwijkende mening. Wat vandaag desinformatie heet, was gisteren wetenschappelijk debat. Wat vandaag haat heet, is morgen kritiek op beleid. Het echte probleem is niet foute content. Het echte probleem is wie beslist wat fout is. In een vrije samenleving geldt dit principe: alles mag gezegd worden, behalve wat aantoonbaar illegaal is, en dat wordt vastgesteld door een rechter, niet door een gecertificeerde klikclub. De DSA draait dat om. Eerst verwijderen. Dan misschien praten. En meestal zwijgen. Dit systeem vernietigt exit. Want als alle grote platforms dezelfde trusted flaggers volgen, is er geen alternatief meer. Geen concurrentie van ideeën. Geen markt van meningen. Alleen een gecureerde realiteit. Dat is geen veiligheid. Dat is informatiecorporatisme. Libertair gezien is dit onaanvaardbaar. Vrijheid van meningsuiting is geen gunst die je behoudt zolang je je netjes gedraagt. Het is een recht dat alleen vervalt na bewezen wetsovertreding, niet na morele afkeuring. Trusted flaggers zijn geen oplossing voor macht. Ze zijn macht. Ongekozen. Onontkoombaar. Ongestraft. En precies zo begint elke autoritaire orde die zichzelf “verantwoord” noemt.